Σύνδεση συνδρομητών

Σχέδιο της Άλις Μονρό.

Πέθανε 92 χρόνων, στις 14 Μαΐου 2024, η κορυφαία διηγηματογράφος Άλις Μονρό (Alice Munro), η πρώτη Καναδή Νομπελίστρια συγγραφέας. 


Η Άλις Μονρό, που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2013, την τελευταία δεκαετία της ζωής της έπασχε από άνοια. Γεννημένη τον Ιούλιο του 1931 στο Οντάριο του Καναδά, ως Alice Ann Laidlow, η Άλις Μονρό (όπως έγινε γνωστή με το επώνυμο του πρώτου συζύγου της) ξεκίνησε να γράφει διηγήματα στην εφηβεία της, δημοσίευσε το πρώτο της κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων, γνώρισε γρήγορα την αποδοχή και απέκτησε φανατικό για δεκαετίες μικρό κοινό, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της, μετά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας, είδε την φήμη της να αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς.

Συνολικά εξέδωσε ένα μυθιστόρημα και εννέα συλλογές διηγημάτων. Επέμεινε στη μικρού και μεσαίου μεγέθους φόρμα, αρχικά γιατί θεωρούσε πως ως εργαζόμενη (σερβιτόρα, αγρεργάτρια και βιβλιοθηκονόμος) και μητέρα τριών θυγατέρων δεν θα έβρισκε ποτέ το χρόνο να ολοκληρώσει ένα μυθιστόρημα και στη συνέχεια προγραμματικά, με την ελπίδα οι συλλογές της να αποδείξουν στο αναγνωστικό κοινό πως η διηγηματογραφία είναι εξίσου σημαντική μορφή πεζογραφίας με τη μυθιστοριογραφία. Γνωστή και ως ένας σύγχρονος «θηλυκός Τσέχοφ», η Μονρό τιμήθηκε τρεις φορές με την υψηλότερη λογοτεχνική διάκριση του Καναδά, το Governor General's Literature Award, με το Διεθνές Βραβείο Booker (2009) με την επιτροπή να εξυμνεί την ακρίβεια και τη σαφήνεια της πρόζας της τονίζοντας πως «από τα διηγήματα της μαθαίνεις πάντα κάτι που δεν είχες σκεφτεί», καθώς και με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (2013) με την Ακαδημία να την αναγνωρίζει ως «δεξιοτέχνη συγγραφέα του σύγχρονου διηγήματος».

Έγραφε ρεαλιστικές ιστορίες με ιδιαίτερα σύνθετους αλλά καθημερινούς χαρακτήρες και κύριες θεματικές τον έρωτα, τις επιθυμίες, τις απογοητεύσεις της ζωής, τις ηθικές συγκρούσεις, τα γηρατειά, τις οικογενειακές και κοινοτικές σχέσεις σε αγροκτήματα και χωριά της καναδικής επαρχίας. Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία της Απόδραση, Ακριβή μου ζωή, Η αγάπη μιας καλής γυναίκας, Πάρα πολλή ευτυχία και Μ’ αγαπάει δεν μ’ αγαπάει (όλα από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο), ενώ το διήγημά της «Η αρκούδα διάβηκε το βουνό» συμπεριλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο Της αγάπης μου ο σπουργίτης πέταξε (Libro).

14 Μαϊος 2024
Ο Θοδωρής Κυβελέας.

Οι δικοί μας άνθρωποι είναι οι άνθρωποι των βιβλιοπωλείων. Αυτοί που ξέρουν τα πάντα για τις εκδόσεις, που μπορούν να σε βοηθήσουν σε ό,τι ζητάς, είτε είσαι άνθρωπος της δουλειάς είτε ένας περίεργος που μπήκε σε βιβλιοπωλείο για πρώτη φορά.

Ο Θοδωρής Κυβελέας ήταν ένας από τους πολύτιμους αυτούς ανθρώπους που εργάστηκε υπηρετώντας το πάθος του, τη γνώση και τα επαγγέλματα γύρω από τη γνώση, στα οποία συγκαταλέγονται τα επαγγέλματα του βιβλίου. Η είδηση της απώλειάς του είναι οδυνηρή, επειδή σηματοδοτεί την απώλεια ενός ανθρώπου της οικογένειάς μας.

10 Μαϊος 2024
Ο Μπερνάρ Πιβό.

Για τους Γάλλους, ήταν ο άνθρωπος που έπαιρνε συνεντεύξεις από τους ανθρώπους των βιβλίων στη γαλλική τηλεόραση, και το έκανε με χάρη, με χιούμορ, με ένταση. Δεξιοτέχνης, κατάφερνε, χωρίς εκπτώσεις, να κάνει τις εκπομπές του ουσιαστικά για τα βιβλία ενδιαφέρουσες για ένα μεγάλο κοινό, πολύ μεγαλύτερο εκείνου που συστηματικά παρακολουθούσε την αγορά του βιβλίου ή διάβαζε συστηματικά. Ονομαζόταν Μπερνάρ Πιβό και πέθανε σήμερα, Δευτέρα, έπειτα από μακρά μάχη με τον καρκίνο.  

06 Μαϊος 2024
To εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης των Ξεριζωμένων.

Δεν είναι λίγοι οι συγγραφείς που ξεκίνησαν με ποιητικούς ρυθμούς πριν αφοσιωθούν στον πεζό λόγο. Παραθέτω εντελώς ενδεικτικά κάποια ονόματα: Ανδρέας Καρκαβίτσας, Ιάκωβος Καμπανέλης, Γιώργος Ιωάννου, Ρέα Γαλανάκη. Σ’ αυτούς, σύμφωνα με τα τελευταία μου ευρήματα, περιλαμβάνεται και ο Βάσος Δασκαλάκης (1897-1944).

04 Μαϊος 2024
Ο Πολ Όστερ από τον Αλέκο Παπαδάτο.

Ο Πολ Όστερ, που πέθανε στις 30 Απριλίου 2024, ήταν ένας χαλκέντερος ανανεωτής της πεζογραφίας. Μια προσωπικότητα πληθωρική, ένας παραγωγικότατος πεζογράφος που ανανέωσε τη φόρμα του νουάρ, ένας μεθοδικός απομνημονευματογράφος αλλά και μια παρεμβατική προσωπικότητα για τη χώρα του και την κοινωνία της. Το TLS τον έχει αποκαλέσει «έναν από τους πιο θεαματικά επινοητικούς συγγραφείς της Αμερικής».

01 Μαϊος 2024
Ο Τάκης Χατζόπουλος.

Πέθανε τα ξημερώματα έπειτα από μακρά ασθένεια ο σκηνοθέτης και παραγωγός του τηλεοπτικού Παρασκηνίου, Τάκης Χατζόπουλος. Πρωτοπόρος του ντοκιμαντέρ, μαζί με τον Λάκη Παπαστάθη υπέγραψε μια από τις πιο παρεμβατικές τηλεοπτικές εκπομπές. Παράλληλα, με τη στάση του, ως υπεύθυνος πολίτης, υπερασπίστηκε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και, στην κρίση της περασμένης δεκαετίας, τον δημοκρατικό δρόμο απέναντι στον λαϊκισμό.

27 Απριλίου 2024
Mάιος 1983.  Ο Γιώργος Ζεβελάκης και ο Λάκης Παπαστάθης. Φωτογραφία από το αυτόματο μηχάνημα που υπήρχε στο σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι, στο δρόμο για το σπίτι του Μανόλη Αναγνωστάκη, όπου γυριζόταν το τηλεοπτικό «Παρασκήνιο» για τον ποιητή.

Ο Πεσσόα, εν είδει διαθήκης, έγραφε: «Αν, σαν πεθάνω, θελήσετε να γράψετε τη βιογραφία μου, τίποτα πιο απλό. Δεν έχει παρά δυο ημερομηνίες – της γέννησης και του θανάτου μου. Ανάμεσα στη μια και την άλλη, όλες οι μέρες είναι δικές μου»¹.

Αν όμως θέλεις να μιλήσεις για ένα φίλο σου, η εναρκτήρια ημερομηνία είναι εκείνη της πρώτης συνάντησης, η αρχή της γνωριμίας και της μετέπειτα πορείας.

24 Απριλίου 2024
Με τη σύζυγό του και συνεργάτριά του Ζωή Μπέλλα, το 2015, λίγες εβδομάδες πριν από το θάνατο του Δημήτρη Αρμάου.

Το Βοοks' Journal, #152, που κυκλοφορεί, περιέχει μεταξύ άλλων ένα μικρό αφιέρωμα στον Δημήτρη Αρμάο, μια λαμπρή προσωπικότητα του βιβλίου, των γραμμάτων, της εκπαίδευσης, προπάντων έναν επιδραστικό πολίτη, που πέθανε πρόωρα το 2015. Ο Αρμάος, ιδιαίτερα γνωστός από τη δουλειά του στις εκδόσεις Gutenberg (μεταξύ άλλων, δημιούργησε τις εκδοτικές σειρές Orbis Literæ και Αldina), έχει και σημαντικό δοκιμιακό και ποιητικό έργο. Παρακάτω, αναδημοσιεύουμε μια συνοπτική εργοβιογραφία του από το τεύχος που κυκλοφορεί. Το Σάββατο, 20 Απριλίου, στις 12 το μεσημέρι, οι φίλοι και οι συνεργάτες του Δημήτρη Αρμάου θα θυμηθούν τη σημαντική αυτή προσωπικότητα των γραμμάτων στα γραφεία των εκδόσεων Gutenberg, Διδότου 37. 

20 Απριλίου 2024
Ο Παύλος Νιρβάνας, σε επίσημη φωτογραφία, φορώντας στο στήθος διάφορα παράσημα που τιμητικά στο πέρασμα του χρόνου του είχαν απονεμηθεί.

Το εύδρομο Τραμ, Α’, Παύλος Νιρβάνας, 155 χρονογραφήματα για το Τραμ. Συλλογή, επιμέλεια Σάκης Κουρουζίδης, Ευώνυμος, Αθήνα 2023, 293 σελ.

Ο Παύλος Νιρβάνας, κατά κόσμον Πέτρος Αποστολίδης, γεννήθηκε το 1866 στη Μαριούπολη.  Βιολογικός πατέρας του ήταν ο ποντιακής καταγωγής έμπορος Κωνσταντίνος Αποστολίδης. Ο Πέτρος ορφάνεψε πολύ νωρίς από γονείς και το 1870 μπήκε σε ορφανοτροφείο. Τον υιοθέτησε ο εφοπλιστής Κωνσταντίνος Κουμιώτης, με καταγωγή από τη Σκόπελο, και η εκ Χίου σύζυγός του Μαριέττα Ράλλη , όταν επισκέφθηκαν τη Μαριούπολη. Ο μικρός Πέτρος εγκαταστάθηκε μαζί με τους εύπορους γονείς του στον Πειραιά, ενώ τα καλοκαίρια τα περνούσε στη Σκόπελο[i], από τη οποία καταγόταν ο νέος πατέρας του.

16 Απριλίου 2024
O καθηγητής Πίτερ Xιγκς φωτογραφίζεται στα εγκαίνια του νέου Kέντρου Higgs για τη Θεωρία της Φυσικής που άρχισε να λειτουργεί στο Πανεπιστήμιο του Eδιμβούργου. Tο 1964, το άρθρο του για την ύπαρξη του μποζονίου είχε απορριφθεί από τον επιστημονικό υπεύθυνο του περιοδικού στο οποίο το είχε υποβάλει.

Ο θάνατος σε ηλικία 94 ετών του Πίτερ Χιγκς, του νομπελίστα φυσικού ο οποίος ανακάλυψε το σωματίδιο που έγινε γνωστό ως μποζόνιο Χιγκς ή «σωματίδιο του Θεού», κάνει ακόμα μια φορά επίκαιρη την πειραματική επιβεβαίωση της ύπαρξης ενός σωματιδίου που ξεκίνησε ως θεωρητικό αποκύημα εξισώσεων και επιβεβαιώθηκε 50 χρόνια αργότερα από μια μηχανή, το εύρος, το μέγεθος και τις δυνατότητες της οποίας ο δημιουργός της θεωρίας δεν μπορούσε ούτε καν να τα φανταστεί. Τι σημαίνει η ανακάλυψη αυτή για την επιστήμη και τι θα την ακολουθήσει επιχείρησε, μετά τη βράβευση του Χιγκς, να τα εξηγήσει στους αναγνώστες του Books’ Journal (τχ. 22, Αύγουστος 2012) ο φυσικός Μιχάλης Κορατζίνος, που εργάζεται στο Cern. Αναδημοσιεύουμε σήμερα, με αφορμή την εκδημία του Πίτερ Χιγκς, το κείμενό του.

10 Απριλίου 2024
Φραντς Μπεκενμπάουερ (στη μέση). 103 συμμετοχές σε αγώνες της Εθνικής Γερμανίας, ευρωπαίος πρωταθλητής το 1972 and παγκόσμιος πρωταθλητής το 1974.

Ο θάνατος του Φραντς Μπεκενμπάουερ (Franz Beckenbauer, 11 Σεπτεμβρίου 1945 - 7 Ιανουαρίου 2024) συνιστά την πιο μεγάλη πρόσφατη απώλεια στον κόσμο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Χάρη στην κλάση του και στην ικανότητά του να ηγείται τόσο της Μπάγερν Μονάχου (με την οποία κατέκτησε τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης στα έτη 1974-1976) όσο και της  Εθνικής Δυτικής Γερμανίας (με την οποία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974) σφράγισε την ιστορία του πιο λαοφιλούς στον κόσμο αθλήματος τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Η ψυχραιμία με την οποία διηύθυνε, ξεκινώντας από πίσω, το παιχνίδι και των δύο αυτών ομάδων, η πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση και η «αβίαστη» κομψότητα των κινήσεών του έκαναν τον φίλαθλο κόσμο της εποχής του να στρέψει το βλέμμα του σ’ έναν αμυντικό!

09 Απριλίου 2024
Σελίδα 1 από 85