Ποιήματα
Μετάφραση: Γιώργος Βαρθαλίτης
Ο Διονύσιος Σολωμός άρχισε να γράφει στα ιταλικά και τελείωσε στα ιταλικά. Άρχισε να γράφει εύκολα και κατέληξε να γράφει δύσκολα, καθώς πολλαπλασίαζε τις δυσκολίες για να επιτύχει την εκφραστική εντέλεια, υποτάσσοντας φαντασία και πάθος, με καιρό και με κόπο, στο νόημα της τέχνης. Την ευκολία με την οποία στιχογραφούσε σονέτα στα ιταλικά τη συναντούμε και στη γοργή εκτέλεση του Ύμνου. Κι αν τα αποσπάσματα της ωριμότητας οδηγούν στην πρώτη πραγμάτωση της καθαρής ποίησης, πολύ πριν από τον Μαλλαρμέ (αφού, όπως τονίζει ο Ελύτης, ο Σολωμός «πέτυχε αυτή τη μαγεία του λόγου, που θεωρήθηκε αισθητική επινόηση του Μαλλαρμέ», με τη διαφορά πως «κάθε στίχος από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους έχει άπειρα μεγαλύτερη πνευματικότητα από το στίχο του Μαλλαρμέ»[1], τα τελευταία ιταλικά ποιήματα του Σολωμού είναι, όπως παρατηρεί ο Κωστής Παλαμάς, «ο άξιος αριστοτεχνικός, αείζωος και υπεράνω των πατρίδων επίλογος της σολωμικής μούσης»[2].
Η Τζένη Μαστοράκη, ποιήτρια και μεταφράστρια, που έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων, πέθανε στις 30 Ιουλίου 2024, σε ηλικία 75 χρόνων. Είχε σπουδάσει βυζαντινή και μεσαιωνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεχωριστή εκπρόσωπος της λεγόμενης «Γενιάς του ’70», πρωτοδημοσίευσε το 1971, και αμέσως την πρόσεξαν η Νανά Καλιανέση και ο Γιάννης Ρίτσος, που την κάλεσαν στον Κέδρο. Η πρώτη της ποιητική συλλογή ήταν τα Διόδια (1972), και ακολούθησαν: Το σόι (1978), Ιστορίες για τα βαθιά (1983), Μ’ ένα στεφάνι φως (1989). Ασχολήθηκε, επίσης, με τη μετάφραση. Μετέφρασε διαφορετικούς μεταξύ τους συγγραφείς: Κάρσον ΜακΚάλερς, Ελίας Κανέτι, Χάινριχ Μπελ, Χάινριχ φον Κλάιστ, Καρλ Μαρξ, Κάρλο Γκολντόνι, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Άπτον Σίνκλερ, Λιούις Κάρολ, Τζόρτζιο Μανγκανέλι, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Χάρολντ Πίντερ, Σάρα Κέιν, Μιγέλ δε Θερβάντες, Χάουαρντ Μπάρκερ, Πωλ Σουήζι, Άγκνες Χέλερ, κι ακόμη, τον Πετροτσουλούφη του Χάινριχ Χόφμαν, καθώς και παραμύθια των Αδελφών Γκριμ. Μια πολυσυζητημένη μετάφρασή της ήταν του Φύλακα στη σίκαλη του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, που έπειτα από πολλά χρόνια τον ξαναμετέφρασε απ’ την αρχή, αλλάζοντας και τον τίτλο (Στη σίκαλη, στα στάχια, ο πιάστης).
Στη συνέχεια, ανθολογούνται τέσσερα ποιήματα της Τζένης Μαστοράκη, ένα από την κάθε συλλογή της:
Ποιητικές επιστολές από εκείνη προς εκείνη
Παυλίνα Μάρβιν (επιμέλεια)
Γράφουν και μεταφράζουν: Μαρία Αγγελοπούλου, Στέλλα Βοσκαρίδου Οικονόμου, Άνια Βουλούδη, Σίσσυ Δουτσίου, Ράνια Καραχάλιου, Μαίρη Κλιγκάτση, Ελένη Κοσμά, Χριστιάνα Μυγδάλη, Σταυρούλα Παπαδάκη, Έλενα Πολυγένη, Γεωργία Πονηράκου, Γιώτα Τεμπρίδου
Η μετάφραση στα ελληνικά της ιαπωνικής ποίησης
Θα ακολουθήσω την μέθοδο του ιαπωνικού «ζούιχιτσου», δηλαδή «όπου με πάει η πένα μου», όπως θα λέγαμε σε ελεύθερη απόδοση. Δεν ακολουθεί, δηλαδή, μία συνεκτική εξέταση κάποιου θέματος, πόσο μάλλον της ιαπωνικής ποίησης. Ούτε θα αναφερθώ ονομαστικά σε λόγιους και μελετητές των οποίων τα λόγια θα ανακατέψω με τα δικά μου· σίγουρα όμως θα χρησιμοποιήσω πηγές, απ’ τις οποίες επίσης ελάχιστες θα ονοματίσω.