Σύνδεση συνδρομητών

Διπλά βιβλία

Ο Αλέξανδρος Κοτζιάς, ο Στρατής Τσίρκας και η Μαρώ Σεφέρη (πλάτη) στο σπίτι της Αριέττας Ρούφου το 1975. H φωτογραφία πρωτοδημοσιεύθηκε στην Καθημερινή.

Αλέξανδρος Κοτζιάς, Φανταστική περιπέτεια. Μυθιστόρημα, Κέδρος, Αθήνα 2012 (πρώτη έκδοση: 1986), 330 σελ. (το βιβλίο κυκλοφόρησε και τον περασμένο Απρίλιο, ως ένθετη προσφορά της εφημερίδας Το Βήμα)

 

Με τη Φανταστική περιπέτεια, ο Αλέξανδρος Κοτζιάς έδωσε ένα μυθιστόρημα εκλεπτυσμένης σύνθεσης του οποίου οι πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις αντηχούν ποικίλα στη σημερινή πραγματικότητα. Αναδημοσίευση από το Books' Journal, τχ. 81.

28 Νοεμβρίου 2017
O Κώστας Ταχτσής.

Κώστας Ταχτσής, Το φοβερό βήμα. Αυτοβιογραφία, Εξάντας, Αθήνα 1989, 374 σελ. 

Η ταυτότητα φύλου είναι το κλειδί της προσωπικής ταυτότητας και συνεπώς της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην αυτοβιογραφία Ταχτσή που προαναγγέλθηκε μεν από τον ίδιο ως θάνατος, όμως σε τελική ανάλυση ήταν η γενναία και γόνιμη αντίσταση εναντίον του καλλιτεχνικού του θανάτου. Πρωτοδημοσιεύθηκε στη στήλη Διπλά Βιβλία του Books' Journal τχ. 67, Μάιος 2016. [i] 

13 Αυγούστου 2016
Στρατιώτης του Γ’ Ράιχ, στις αρχές του 1940 (;), σε τρυφερό στιγμιότυπο με γατάκια του δρόμου. Μεταξύ άλλων περιορισμών, το χιτλερικό καθεστώς επέβαλε και την υποχρεωτική ευθανασία των ζώων συνοδείας που ανήκαν σε Εβραίους. Λεπτομέρεια φωτογραφίας.

Victor Klemperer, I Will Bear Witness 1933-1941: A Diary of the Nazi Years, Modern Library, 1999, 544 σελ.

Victor Klemperer, To The Bitter End: The Diaries of Victor Klemperer 1942-45, Weidenfeld & Nicolson, 2000, 704 σελ.

Πόσο μετράει η ζωή ενός ζώου συντροφιάς στο Γ΄ Ράιχ, πώς βιώνουν την απώλειά του οι κάτοχοί του, τι υποδεικνύει για την ανθρώπινη φύση υπό το καθεστώς της συντριβής προσωπικότητας και ελευθεριών;

25 Φεβρουαρίου 2016
Πόρνες στη Γαλλία

LaureAdler, Η καθημερινή ζωή στους οίκους ανοχής της Γαλλίας (1830-1930), μετάφραση: Αναστασία Μεθενίτη, Παπαδήμα, Αθήνα 2000, 247 σελ.

Προς αυτό το κόκκινο φανάρι κι αυτόν τον αδιάκριτο αριθμό

Μέσα στη νύχτα των κάτω συνοικιών

Όπου οι νεαροί σοσιαλιστές

Μιλούν με ευχέρεια για έναν ζαλισμένο τύπο

Σ’ ένα βρομερό ρινγκ, ανάμεσα σε τερπνά σκουπίδια

Είναι απαραίτητο, αν η μοίρα μας πρέπει να πραγματοποιηθεί

Σύμφωνα με τον έξυπνο ρυθμό που τα βιβλία μας της επιβάλλουν,

Να αναζητήσουμε άλλα φώτα από εκείνα του Ηλίου και της Σελήνης

Βόρεια φώτα για διαμέρισμα καλά περιορισμένο.

Εκεί, ανάμεσα στα κορίτσια ενός ευχάριστου διανοητικού εμπορίου

Με το παντελόνι γυρισμένο πάνω στις μεταξωτές κάλτσες,

Θ’ ακούσουμε, με ευχαρίστηση που ανανεώνεται,

Το μπάντζο που περνάει

Και το βιολί του συντρόφου του να γεμίζουν την κόκκινη αίθουσα

Ενός «Οίκου» που δεν υπάρχει:

Ένας οίκος ευχαρίστησης τελείως φανταστικός,

Αυτός που καθένας από εμάς έχει στο εύθραυστο κεφάλι του.

Και που μια ημέρα θα διαπιστώσουμε πλήρως τα τρομακτικά του αποτελέσματα.

Pierre Mac Orlan, L’ Inflation sentimentale

01 Δεκεμβρίου 2013