Γνώμες

To δολοφονικό κτύπημα σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου, με ένα «τρελό φορτηγό», παραπέμπει σε ενός νέου τύπου τρομοκρατία, όπου τα όπλα που χρησιμοποιούνται μπορεί να είναι καθημερινά εργαλεία. Οδηγίες για τη μετατροπή τους σε φονικές μηχανές  κυκλοφορούν παντού στο διαδίκτυο. Ο (νεκρός, έπειτα από συμπλοκή με αστυνομικούς στο Μιλάνο) φερόμενος ως δράστης του μακελειού, θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει τις οδηγίες για επίθεση με όχημα που είχαν κυκλοφορήσει εδώ και πολύ καιρό από το Ισλαμικό Κράτος.

Ο καθηγητής Νίκος Μουζέλης σε άρθρο του στα Νέα το Σάββατο 17/12, υποστηρίζει ότι η προσφυγή στις κάλπες δεν είναι καλή λύση. Θεωρώ ότι ο αρθρογράφος έχει καλές προθέσεις και ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα της χώρας. Ωστόσο, η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι τέτοια, που δύσκολα μπορεί πλέον κάποιος να υποστηρίξει την παραμονή του στην εξουσία χωρίς να πέσει σε αντιφάσεις. 

Οι πολλές δοσοληψίες του κυβερνητικού συνασπισμού με τη Χρυσή Αυγή, η πίστη ότι «παρασυρμένοι ψηφοφόροι» ψηφίζουν παραπλανητικά μέχρι να βρουν το σωστό δρόμο της επιστροφής στο δημοκρατικό τόξο, είναι ενδείξεις που φανερώνουν τη βαθιά διείσδυση των φασιστικών ιδεών στο κοινωνικό σώμα. Το αυγό του φιδιού στην Ελλάδα γεννιέται από τη διάχυτη, κρυφή ή φανερή, αποδοχή της μη θεσμικής συναλλαγής και της διαπροσωπικής βίας ως μέσων επίλυσης των διαφορών. Και όχι μόνο. [ΤΒJ]

Πώς η κυβέρνηση του τρίτου Μνημονίου βρέθηκε ακόμα μια φορά οχυρωμένη στα αντιμεταρρυθμιστικά της χαρακώματα, έτοιμη για πόλεμο με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κομισιόν. [TΒJ]

Η κοινωνία μετασχηματίζεται με φρενήρεις ρυθμούς και με εντελώς διαφορετικό τρόπο από το παρελθόν. Εξειδικευμένα κοινωνικά ρεύματα γιγαντώνονται, κάτω από το ραντάρ, ενώ για πρώτη φορά οι νέες τάσεις δεν είναι πιο ποιοτικές ή φιλελεύθερες. Τι αποδεικνύει η περίπτωση του δημοφιλούς καλλιτέχνη από τη Σιάτιστα, Ypo. 

Η εικόνα που βλέπουμε, δηλαδή μιας χαρωπής παρέας που κάνει μαζί εκδρομές και ο ένας στηρίζει τον άλλον στα δύσκολα, λένε ότι δεν είναι αυτό που νομίζουμε. Αλλά ας μην επανερχόμαστε στα ίδια ερωτήματα. Ας μην ψάξουμε να δούμε αν τελικά δικαιώνεται η θεωρία των δύο άκρων. Ας πούμε απλά ότι γεννήθηκε η θεωρία των δύο Παρασκευόπουλων. Ίσως όμως καταρριφθεί και αυτή η θεωρία. Ποτέ δεν ξέρεις πόσο θα σωφρονιστεί η Χ.Α και τι είδους σχέσεις θα αναπτύξει, υπόγειες ή εμφανείς με τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Συνταγματικός Μονάρχης, Πατισάχ, η σκιά του Θεού επί της Γης… Ο Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να αυξήσει τις εξουσίες του, ενώ τα προβλήματα της χώρας του αυξάνονται. Και στο μεταξύ, η εμπλοκή της τουρκίας στη Συρία, αλλά και μια οικονομία που κινδυνεύει, απειλούν τη χώρα, η οποία απομακρύνεται από την Ευρώπη, με νέο γύρο αποσταθεροποίησης. Και αυτό εκφράζεται τόσο στους ισχυρούς οικονομικά κύκλους όσο και στη Βουλή. [ΤΒJ]

Είδαμε το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου τον πρωθυπουργό να υπόσχεται κάποια χρηματάκια στους συνταξιούχους. Γιατί δε γυρίζουν να τον μουντζώσουν;

Η Ευρώπη πρέπει άμεσα να αφήσει την επιλογή πλεύσης στην ήσυχη πλευρά του ποταμού και να εμπνεύσει νέα οράματα με μεγάλες και ριζικές μεταβολές. Κοινή εθνική άμυνα, κοινή οικονομική πολιτική ή ακόμα και διευθέτηση των χρεών των κρατών μελών μέσα από διεθνή συλλογική συνδιάσκεψη θα σηματοδοτούσαν μια νέα αρχή. Ένα νέο όραμα.

Τι τελικά συμβαίνει με την ακτοπλοϊκή σύνδεση των λιμανιών Θεσσαλονίκης και Σμύρνης; Γιατί κωλυσιεργούν οι ελληνικές αρχές, τι χρειάζεται για να υλοποιηθεί η δέσμευση, γιατί δεν έχει διευθετηθεί η δρομολόγηση εμπορευμάτων εκτός Σένγκεν; Μια πολύ ελληνική ιστορία.

Οι προκριματικές εκλογές της Δεξιάς και του Κέντρου στη Γαλλία ανέδειξαν θριαμβευτή τον Φρανσουά Φιγιόν, ο οποίος συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο της 20ής Νοεμβρίου και επιβεβαίωσε την ιδιότητα του φαβορί στον δεύτερο γύρο της 27ης Νοεμβρίου επικρατώντας του αντιπάλου του για το χρίσμα Αλαίν Ζυππέ. Η νίκη αυτή υπήρξε αναμενόμενη  μετά την επιτυχία στον πρώτο γύρο των εκλογών, δεν ήταν όμως καθόλου έτσι κατά το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τις εκλογές κατά την οποία αναμενόταν μία μονομαχία του Αλαιν Ζυππέ με τον Νικολά Σαρκοζί  για τη θέση του υποψηφίου της Δεξιάς  για την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Συχνά διαβάζουμε κλασικές πολιτικές αναλύσεις για την κυβέρνηση που επενδύει στον περονισμό και οδηγείται από το πάθος για χρήμα και εξουσία. Από ψυχοθεραπευτική σκοπιά, ωστόσο, η βασική κινητήριος δύναμη της κυβέρνησης είναι το κόμπλεξ για αποδοχή και το ψυχικό βάρος από τη συσσωρευμένη απόρριψη.