Σύνδεση συνδρομητών

web only

Εμφάνιση άρθρων Books' Journal βάσει ετικέτας

Χορεύτριες με φόντο τον Παρθενώνα, μουσικοί και χορευτές από την Κρήτη, αγρότισσες από τα Ιωάννινα, κυρίες της Νέας Υόρκης και της Αθήνας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Κωστής Παλαμάς είναι μόνο κάποιοι από τους πρωταγωνιστές του φωτογραφικού φακού της Έλλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη (1899-1998), της γνωστής Nelly’s στην ομότιτλη έκθεση που θα παρουσιαστεί στο MOMus-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’, Προβλήτα Α’, λιμάνι), από τις 23 Φεβρουαρίου έως τις 28 Απριλίου 2024.

20 Φεβρουαρίου 2024

Πώς το Syberia με έκανε ποιητή

Θάνος Γιαννούδης

Benoît Sokal, Syberia, Microids, Paris, 2002

«Ι am old, I am tired, I am very pleased to have met you, Kate Walker».

Helena Romanski

Οι άνθρωποι αποτελούμε εν πολλοίς ένα άθροισμα από τυχαίες και συχνά αντιπαραθετικές μεταξύ τους προσλαμβάνουσες που μας επηρεάζουν καθοριστικά στα χρόνια της διαμόρφωσης, δομώντας μέσα μας ένα υπόστρωμα που μας καθορίζει στο διηνεκές, η διαφυγή από το οποίο προϋποθέτει σχεδόν πάντα μεγάλες αυτοϋπερβάσεις. Η τυχαιότητα των βιβλίων που διαβάσαμε, των τραγουδιών που ακούσαμε, των ταινιών που παρακολουθήσαμε, καθώς και των προσώπων που συναπαντήσαμε, με τα οποία αλληλεπιδράσαμε κι ερωτευτήκαμε συναπαρτίζουν ένα ψηφιδωτό εντός της ψυχής μας, πάνω στο οποίο χτίζεται έπειτα ο υπόλοιπος εαυτός μας. Σίγουρα οι αξίες και οι ιδεολογίες μας έρχονται εν συνεχεία να μας σφυρηλατήσουν, το υπόστρωμα ωστόσο δύσκολα μεταβάλλεται, όση προσπάθεια κι αν καταβληθεί. Στα δε άτομα που γεννηθήκαμε στον λεγόμενο «δυτικό κόσμο» κατά το τελευταίο τέταρτο του παρελθόντος αιώνα, ένας ακόμα κομβικός –και συχνότατα παρασιωπημένος από την «υψηλή» έρευνα– παράγοντας διαμόρφωσης στην προαναφερθείσα εξίσωση είναι και τα video games που αποτέλεσαν σημαντικό τμήμα της παιδικής και νεανικής μας ηλικίας (και σε ορισμένα άτομα από εμάς κι ολόκληρου του υπόλοιπου ενήλικου βίου τους).

Κρίνω εξαιρετικά σημαντική, επομένως, την ανάγκη να τιμηθούν, μάλιστα από ένα περιοδικό που ασχολείται και με τη λογοτεχνία, τόσο η εγγενής ποιητικότητα που φέρει μέσα του το ηλεκτρονικό παιχνίδι Syberia, το οποίο γιόρτασε πρόπερσι τα 20 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του, όσο και ο ευρηματικός και πρόωρα χαμένος δημιουργός του, Benoît Sokal, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, νικημένος από τον καρκίνο. Το Syberia σαφέστατα ούτε κόμισε ένα νέο είδος (βασίστηκε επάνω στις συμβάσεις του είδους των παιχνιδιών adventure) ούτε άλλαξε για πάντα τον κόσμο του video game franchise στην παγκοσμιότητα (παρά τις αρκετές επιγονικές σ’ εκείνο προσπάθειες). Απέδειξε, ωστόσο, και στον πιο άπιστο πως μπορεί να υπάρξει σύγχρονο ευρωπαϊκό ηλεκτρονικό παιχνίδι εφάμιλλο των σινεφίλ και ποιοτικών ταινιών που συγκινεί και προβληματίζει, θέτοντας παράλληλα καίρια ερωτήματα για την πορεία της ζωής των ανθρώπων και τα ιδεολογήματα της ευρωπαϊκής ηπείρου. Και κατέδειξε, επίσης, την αδήριτη ανάγκη ενός μεγάλου τμήματος του κοινού για την ύπαρξη στρωτής και συνεκτικής αφήγησης, κάτι που έχει στερηθεί «από τα πάνω» βάναυσα υπό την επικράτεια του νεωτερικού (και μετανεωτερικού) καλλιτεχνικού παραδείγματος. Αν δεν μπορεί η λογοτεχνία να καλύψει με τις ψευδαισθήσεις των μοντερνισμών αυτή την ανάγκη, θα έρθουν προφανώς οι σειρές, οι ταινίες και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια για να το πράξουν οργανικά – η φύση απεχθάνεται το κενό.

Το Syberia, λοιπόν, ακολουθεί την περιπέτεια μιας νεαρής Νεοϋορκέζας δικηγόρου στην Ευρώπη, καθώς και τη σταδιακή της μετάλλαξη. Η Kate Walker, με το σχεδόν κωμικό όνομα και το γιάπικο τουπέ, φτάνει γεμάτη εκνευρισμό στις αρχές του 21ου αιώνα σ’ ένα χωριό των γαλλικών Άλπεων για μια υπόθεση μεταβίβασης ενός εργοστασίου που φαντάζει απλώς τυπική αγγαρεία και ρουτίνα. Η κατάσταση πάντως δείχνει να περιπλέκεται νομικά, όταν η δικηγόρος πληροφορείται πως ο αδερφός της εκλιπούσης ιδιοκτήτριας που θεωρούνταν για δεκαετίες νεκρός έπειτα από ένα νεανικό δυστύχημα βρίσκεται ακόμα στη ζωή και η μεταβίβαση δεν μπορεί να λάβει χώρα δίχως τη σύμφωνη γνώμη του. Η δικηγόρος αποφασίζει να κυνηγήσει η ίδια το κλείσιμο της υπόθεσης και ξεκινά, έτσι, ένα ταξίδι στην ιστορία της νεότερης Ευρώπης, ακολουθώντας τα βήματά του μέσα στις ταραγμένες μεταπολεμικές δεκαετίες και, πίσω απ’ αυτά, ψηλαφώντας την ίδια την πορεία του διχασμένου μεταπολεμικού ευρωπαϊκού κόσμου.

Η έρευνα που η Walker πραγματοποιεί φέρνει στην επιφάνεια το τεράστιο πάθος του προαναφερθέντος, Hans Voralberg, για την ανθρωπόμορφη ρομποτική τεχνολογία (η ύψιστη δημιουργία του, το «αυτόματο» Oscar, θα συνοδεύσει τη Walker σ’ ένα κουρδιστό τρένο, έχοντας ιδιαίτερη, μάλιστα, συνείδηση και ενίοτε και ένα ιδιότυπο φλέγμα), καθώς και το μεγάλο όνειρο του βιομήχανου και εφευρέτη που αρνήθηκε τα πάντα και κατέστη πλάνητας για την τελευταία φυλή που δεν άλωσαν ο εκβιομηχανισμός και η νεωτερικότητα, τους μυθικούς Youkols που φέρονται να  κατοικούν πλάι σε ζωντανά μαμούθ στο υποτιθέμενο «υπερβόρειο» νησί της Syberia, πέρα από τις σιβηρικές εκτάσεις.

Το ταξίδι της Walker στην Ευρώπη κρατά εντέλει μήνες και η πρωταγωνίστρια διέρχεται μέσω ενός παρηκμασμένου πανεπιστημίου στη Γερμανία με ένα τείχος που συμβολίζει το διαχωρισμό της μεταπολεμικής Ευρώπης, εν συνεχεία μέσω ενός εγκαταλειμμένου τέως σοβιετικού εργοστασίου και σταθμού κοσμοναυτών, για να καταλήξει σε μια ξεχασμένη και πλέον μολυσμένη παραλίμνια ρωσική λουτρόπολη. Η ηρωίδα έρχεται σε επαφή με δεκάδες ήρωες μιας Ευρώπης που χάθηκε, με ορισμένους εξ αυτών να φαντάζουν εφάμιλλοι κλασικών μορφών της λογοτεχνίας, όπως η τέως τραγουδίστρια της όπερας Helena Romanski που καλείται να δώσει για τις ανάγκες ενός φανατικού θαυμαστή της την τελευταία της συναυλία. Τα προαναφερθέντα πρόσωπα εμφανίζονται ως φορείς των αξιών μιας άλλης εποχής, ως εκφραστές φοβιών και διαψεύσεων, όσο, παράλληλα, παρατηρούμε το πέρασμα του Voralberg ολοένα και πιο ανατολικά (ένα μικρό cameo στο παιχνίδι πραγματοποιεί, μάλιστα, και η μορφή του «πατερούλη» Στάλιν). Χαρακτηριστικό είναι πως τις εξελίξεις και τις ενημερώσεις για τη ζωή του τις πληροφορούμαστε μέσω αυτοσχέδιων (και ιδιαίτερα καλαίσθητων, ομολογουμένως) κυλίνδρων ήχου και εικόνας που ο εφευρέτης και πρωτοπόρος έστελνε κατά το πέρασμα των δεκαετιών στην αδερφή του που είχε επιλέξει να ζήσει συμβατικά μένοντας στη Γαλλία και διευθύνοντας την οικογενειακή επιχείρηση. Το πολύμηνο ταξίδι της Walker καταλήγει να την απομακρύνει από τους εργοδότες της, τη μητέρα της, το σύντροφό της και την προηγούμενη συμβατική ζωή της και να τη μεταλλάξει καθοριστικά, ενώνοντας εντέλει το όραμά της μ’ εκείνο του εφευρέτη και πραγματοποιώντας στο τέλος του παιχνιδιού μια τεράστια προσωπική αυτοϋπέρβαση. Στο ταξίδι αυτό, συνοδός για τον παίκτη είναι τα υπέροχα χρώματα και σχέδια των περιοχών που έγιναν με προψηφιακά μέσα, οι διάλογοι που ενίοτε φτάνουν σε τεράστιο σημείο εσωτερικής ενδοσκόπησης, πολιτικοκοινωνικού σχεδιασμού και υπαρξιακού βάθους, αλλά και η μουσική επένδυση που ντύνει καθοριστικά κομβικές στιγμές του παιχνιδιού, δημιουργώντας μια αίσθηση εφάμιλλη της καλής λογοτεχνίας και του ποιοτικού κινηματογράφου.

 

Μια ποιητική εξαίρεση

Το Syberia συνέπεσε με το προσωπικό μου πέρασμα στην εφηβική ηλικία και τις πρώτες ιδεολογικές και κοινωνικοπολιτικές μου αναζητήσεις, διαμορφώνοντας ένα καίριο υπόβαθρο που επηρέασε σημαντικά (και) την ποιητική μου ιδιότητα. Γι’ αυτό και η αγάπη μου για εκείνο θα παραμένει πάντα εφάμιλλη εκείνης της αίσθησης που αφήνει ο πρώτος έρωτας, όταν ο κόσμος φαντάζει ακόμα πεδίο ανεξερεύνητο και αχανές. Ανεξαρτήτως ημών ως ατομικοτήτων, ωστόσο, η αξία του παραμένει σημαντική και αποδεικνύεται περίτρανα από τις δεκάδες επανεκδόσεις του σε άλλες πλατφόρμες, την παγκόσμια επιτυχία του, καθώς και τα παιχνίδια που το ακολούθησαν είτε ως άμεσα sequel (με το Syberia 2 να είναι το μοναδικό που διασώζει κάποιες στιγμές την αίσθηση του αρχικού και το αυτόματο Oscar να πραγματοποιεί εκεί έναν πλήρη εξανθρωπισμό), είτε ως εμμέσως επηρεαζόμενα από αυτό στη φωτογραφία, τον τρόπο παιχνιδιού και στο βάθος της εν γένει ατμόσφαιρας.

Προβάλλοντας ανοιχτά τις αντιθέσεις Αμερικής-Ευρώπης και Δύσης-Ανατολής σ’ έναν αιώνα που η δυτική Ευρώπη τείνει να μιμηθεί την άλλη πλευρά του Ατλαντικού κι απομακρύνεται καίρια από την ανατολική της άκρη, σχολιάζοντας τα βιομηχανοποιημένα ανατολικά καθεστώτα δίχως την ηδονή του νικητή του «τέλους της Ιστορίας» αλλά με μια πραγματική ανθρώπινη ματιά στις ατομικότητες που έμειναν πίσω και φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη για διαφυγή από τον μοντέρνο διχασμένο βιομηχανικό κόσμο προς το χρονότοπο του μαγικού νησιού όπου το «θαύμα λειτουργεί ακόμη» (για να θυμηθούμε και τον Σεφέρη), το παιχνίδι του Sokal δομεί έναν κόσμο πειστικό και αυθύπαρκτο που συμπληρώνει την ευρωπαϊκή Ιστορία του τελευταίου αιώνα και τη σχολιάζει με δάκρυ, χιούμορ, αγωνία και αποφασιστικότητα. Το προτείνω, λοιπόν, ανεπιφύλακτα, έστω και είκοσι χρόνια αργότερα, ως συμπλήρωμα και επέκταση της λογοτεχνίας!

20 Φεβρουαρίου 2024

Ο Νικόλαος Μ. Σκουτερόπουλος, που πέθανε σε ηλικία 86 ετών, ήταν μια τεράστια προσωπικότητα που είχε αφιερώσει τη ζωή του στη βαθιά γνώση, στη μελέτη και στη διάδοση των κλασικών κειμένων.

Σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Γκέτιγκεν και στο Τίμπιγκεν και, συνεχώς και συστηματικά, μελετούσε, δίδασκε ως καθηγητής ιστορίας της φιλοσοφίας και μετέφραζε τους κλασικούς, κυρίως τον Πλάτωνα και τον Θουκυδίδη, αλλά και προσωκρατικούς φιλοσόφους, και Λατίνους, και σπουδαίους Γερμανούς στοχαστές: τον Βίνκελμαν, τον Νίτσε, τον Χούσερλ. Υπήρξε επίσης διευθυντής της εξαιρετικά πλούσιας σειράς «Στοχασμοί», των εκδόσεων στιγμή.

Η σχολιασμένη από τον ίδιο μετάφρασή του της Ιστορίας του Θουκυδίδη, έργο μιας ολόκληρης ζωής, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Έργου Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στα Νέα Ελληνικά. Οι αξίες της ζωής του, η βαθιά γνώση και η αφιέρωση στο σύστημα των ιδεών που καταξιώνει τον άνθρωπο τον ανέδειξαν ως αδιαφιλονίκητη μορφή της φιλοσοφίας, που δεν αναλώθηκε «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες». Αντίθετα, άφησε πίσω του στέρεο και πολύτιμο έργο, σπουδαία κείμενα, έργα υποδομής για τις επόμενες γενιές, σε υποδειγματική γλώσσα και με διεισδυτικό σχολιασμό.

Ο Νικόλαος Μ. Σκουτερόπουλος είναι δυσαναπλήρωτη απώλεια για τις κλασικές σπουδές.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 10 στο Πρώτο Νεκροταφείο.

 

Τα βιβλία του

Πλάτων, Λύσις Καρδαμίτσα [επιμέλεια, μετάφραση], 1981

Πλάτων, Ευθύφρων, Καρδαμίτσα [επιμέλεια, μετάφραση], 1982

Η αρχαία σοφιστική, Γνώση (κείμενα, επιμέλεια), 2006

Θουκυδίδη Ιστορία (μετάφραση, επιμέλεια, εισαγωγή), Πόλις, 2012

Φαίδρος, Πόλις (μετάφραση, επιμέλεια), 2015

Braun, Maximilian, Ντοστογιέφσκι, Εκκρεμές, 2008

Goethe, Johann Wolfgang von, Γκαίτε, Στιγμή [μετάφραση, επιμέλεια σειράς], 2007

Aurelius, Marcus Antoninus Augustus, Imperator Caesar, Μάρκος Αυρήλιος, Στιγμή [μετάφραση, επιμέλεια, επιμέλεια σειράς], 2007

Schopenhauer, Arthur, Σοπενάουερ, Στιγμή [ανθολόγηση, μετάφραση, επιμέλεια σειράς], 2007

Επίκουρος, Επίκουρος, Στιγμή [μετάφραση, επιμέλεια, επιμέλεια σειράς], 2006

Συλλογικό έργο, Οι αρχαίοι κυνικοί, Γνώση [επιμέλεια, μετάφραση], 2006

Επίκτητος, Επίκτητος: Εγχειρίδιον, Στιγμή [μετάφραση, επιμέλεια, επιμέλεια σειράς], 2004

Novalis, Η χριστιανοσύνη ή άλλως Ευρώπη, Εκκρεμές [μετάφραση, επιμέλεια σειράς], 2004

Πλάτων, Ίων, Εκκρεμές, 2002

Nietzsche, Friedrich Wilhelm, Μαθήματα για την παιδεία, Printa, 2002

Πλάτων, Πολιτεία, Πόλις, 2002

Winckelmann, J. J., Σκέψεις για τη μίμηση των ελληνικών έργων στη ζωγραφική και τη γλυπτική, Ίνδικτος, 2001

Husserl, Edmund, Η φιλοσοφία ως αυστηρή επιστήμη, Ροές [επιμέλεια, μετάφραση], 2000

Nietzsche, Friedrich Wilhelm, Νίτσε, Στιγμή [μετάφραση, επιμέλεια σειράς, 1999

Η αρχαία σοφιστική, Γνώση [επιμέλεια, μετάφραση], 1998

Nietzsche, Friedrich Wilhelm, Ιστορία και ζωή, Γνώση, 1998

Οι αρχαίοι κυνικοί, Γνώση [επιμέλεια, μετάφραση], 1998

Winckelmann, J. J., Σκέψεις για τη μίμηση των ελληνικών έργων στη ζωγραφική και τη γλυπτική, Ίνδικτος, 1996

Windelband, W., Εγχειρίδιο ιστορίας της φιλοσοφίας, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1995

Πλάτων, Ιππίας Ελάττων, Στιγμή, 1995

Heine, Heinrich, Η ρομαντική σχολή, Στιγμή, 1994

Συλλογικό έργο, Ο Βάγκνερ και η Ελλάδα, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 1992

Gigon, Olof, Βασικά προβλήματα της αρχαίας φιλοσοφίας, Γνώση, 1991

Windelband, W., Εγχειρίδιο ιστορίας της φιλοσοφίας, ΜΙΕΤ, 1991

Windelband, W., Εγχειρίδιο ιστορίας της φιλοσοφίας, ΜΙΕΤ, 1991

Mendelssohn, Moses, Τι είναι διαφωτισμός, Κριτική , 1989

Πλάτων, Ευθύδημος, Καρδαμίτσα [επιμέλεια, μετάφραση], 1988

Husserl, Edmund, Δεύτερη λογική έρευνα, Γνώση, 1986

Betzen, Klaus, Ο Τόμας Μαν και το πρόβλημα του ανθρωπισμού, Εκδόσεις των Φίλων, 1977

 

Λοιποί τίτλοι

Kafka, Franz, 1883-1924, Αφορισμοί, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2012

Von Ebner - Eschenbach, Marie, Αφορισμοί, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2010

Ricoeur, Paul, Αγάπη και δικαιοσύνη, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2009

Spinoza, Baruch de, Ηθική, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2009

Kraus, Karl, 1874-1936, Αφορισμοί, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2008

Kant, Immanuel, Ιμμάνουελ Καντ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2008

Wittgenstein, Ludwig, Βιττγκενστάιν, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2007

Porchia, Antonio, Επιλογή από τις Voces, Στιγμή [επιμέλεια σειράς]

Baudelaire, Charles, Μπωντλαίρ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2007

Wilde, Oscar, Στοχασμοί, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2007

Leibniz, Gottfried Wilhelm, Η μοναδολογία, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2006

Lukács, Georg, Η πραγμοποίηση και η συνείδηση του προλεταριάτου, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2006*Hume, David, Κείμενα, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2006

Taylor, Charles, Οι δυσανεξίες της νεωτερικότητας, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2006

James, William, Πραγματισμός, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2006

Kudszus, Hans, Χανς Κούντσους, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2006

Merleau - Ponty, Maurice, Εγκώμιο της φιλοσοφίας και άλλα δοκίμια, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2005

Lacan, Jacques, Λειτουργία και πεδίο της ομιλίας και της γλώσσας στην ψυχανάλυση, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2005

Παπαδιαμάντης, Αλέξανδρος, Παπαδιαμάντης, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2005

Goehr, Lydia, Το φανταστικό μουσείο των μουσικών έργων, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2005

Camus, Albert, Αλμπέρ Καμύ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2004

La Bruyère, Jean de, Λαμπρυγέρ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2004

Lichtenberg, Georg Christoph, Λίχτενμπεργκ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2004

Lec, Stanislaw Jerzy, Στανισλάβ Γέρζι Λετς, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2004

Swift, Jonathan, Τζόναθαν Σουίφτ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 2004

Husserl, Edmund, Η προέλευση της γεωμετρίας, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2003

Strawson, Peter Frederick, Σκεπτικισμός και φυσιοκρατία, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2003

Descartes, René, Στοχασμοί περί της πρώτης φιλοσοφίας, Εκκρεμές [επιμέλεια σειράς], 2003

Maeterlinck, Maurice, Μαίτερλινκ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς],2002

Πλούταρχος, Πλούταρχος, Στιγμή [επιμέλεια σειράς], 1998

(1996) Valéry, Paul, Βαλερύ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς] (1994) Rivarol, Antoine de, Ριβαρόλ, επιλογή από το έργο του, Στιγμή [επιμέλεια σειράς] (1994) Chamfort, Sebastien-Roch Nicolas, Σαμφόρ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς] (1993) Vauvenargues, Luc de Chapier, Marquis de, Βωβενάργκ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς]

20 Φεβρουαρίου 2024

H ζωή του ποιητή και μεταφραστή Γιώργου Μπλάνα, που πέθανε σε ηλικία 65 ετών, χαρακτηριζόταν από το πάθος του. Για τη λογοτεχνία, για την έκφραση, για την πολιτική παρέμβαση.

20 Φεβρουαρίου 2024
Σιωπηλή διαμαρτυρία στην Ρωσική Πρεσβεία για τη δολοφονία του Αλεξέι Ναβάλνι από το καθεστώς Πούτιν έχει προγραμματιστεί για σήμερα Δευτέρα 19/02 στις 18:30.
19 Φεβρουαρίου 2024

Άρθρο ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Πώς έγινε η απόπειρα δολοφονίας του Ναβάλνι με Νοβιτσόκ το 2020 και γιατί δεν πέτυχε, πού είχε τοποθετηθεί το δηλητήριο, τι ρόλο έπαιξε μια πτήση που διακόπηκε. Η σοβαρή πιθανότητα ένας πιο ικανός δολοφόνος να τελείωσε «τη δουλειά» στον Πολικό Λύκο, ένα σωφρονιστικό γκουλάγκ στον αρκτικό κύκλο, δίπλα στην πόλη Χαρπ που είχαν χτίσει την εποχή του Στάλιν οι κατάδικοι του γκουλάγκ. Η αναλογία με την υπόθεση Λιτβινένκο. Ένα συγκλονιστικό αφήγημα για ένα φονικό καθεστώς και τον ηγέτη του.

18 Φεβρουαρίου 2024

Οι δολοφόνοι

André Markowicz

Τα γεγονότα: ο Αλεξέι Ναβάλνι δολοφονήθηκε την Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2024 από το καθεστώς Πούτιν. Η επίσημη ανακοίνωση της υπηρεσίας των ρωσικών φυλακών λέει ότι ο Ναβάλνι αισθάνθηκε αδιαθεσία κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου κι ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από θρόμβωση. Η φράση αυτή περιέχει δύο κραυγαλέα ψεύδη:

17 Φεβρουαρίου 2024

Όταν ανακοινώθηκε ο θάνατος του Αλεξέι Ναβάλνι, του αντικαθεστωτικού δικηγόρου που επέλεξε να αντιμετωπίσει στα ίσα τον ρώσο οιονεί δικτάτορα Βλαντίμιρ Πούτιν, όλοι σκέφτηκαν ότι ήταν αναμενόμενο. Το καθεστώς είχε προδιαγράψει το τέλος και αυτού του πολίτη και έψαχνε τρόπους να το επισπεύσει. 

16 Φεβρουαρίου 2024

Και ενώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει διατάξει ΕΔΕ μόνο για έναν άνθρωπο, το κορόιδο που βγήκε και ανακοίνωσε ότι ήταν σ’ αυτούς που έκαναν δολιοφθορά στον σέρβερ για να μη γίνουν εξετάσεις από απόσταση, μαθαίνω ότι στη Νομική Αθηνών τραβάνε τα μαλλιά τους οι φοιτητές του μαθήματος Διεθνής Προστασία Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.

16 Φεβρουαρίου 2024

Δημοσιεύουμε το κείμενο της ομιλίας του Προέδρου της Βουλής, Κωνσταντίνου Τασούλα, με το οποίο τοποθετήθηκε επί του νομοσχεδίου (πλέον νόμος του κράτους) για τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών.

16 Φεβρουαρίου 2024
Σελίδα 6 από 180