Γνώμες
Όταν ανακοινώθηκε ο θάνατος του Αλεξέι Ναβάλνι, του αντικαθεστωτικού δικηγόρου που επέλεξε να αντιμετωπίσει στα ίσα τον ρώσο οιονεί δικτάτορα Βλαντίμιρ Πούτιν, όλοι σκέφτηκαν ότι ήταν αναμενόμενο. Το καθεστώς είχε προδιαγράψει το τέλος και αυτού του πολίτη και έψαχνε τρόπους να το επισπεύσει.
Και ενώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει διατάξει ΕΔΕ μόνο για έναν άνθρωπο, το κορόιδο που βγήκε και ανακοίνωσε ότι ήταν σ’ αυτούς που έκαναν δολιοφθορά στον σέρβερ για να μη γίνουν εξετάσεις από απόσταση, μαθαίνω ότι στη Νομική Αθηνών τραβάνε τα μαλλιά τους οι φοιτητές του μαθήματος Διεθνής Προστασία Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.
Δημοσιεύουμε το κείμενο της ομιλίας του Προέδρου της Βουλής, Κωνσταντίνου Τασούλα, με το οποίο τοποθετήθηκε επί του νομοσχεδίου (πλέον νόμος του κράτους) για τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών.
Στις 9 Φεβρουαρίου, ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης υπέγραψε στις ΗΠΑ τις «Συμφωνίες Άρτεμις» (Artemis Accords) τοποθετώντας ουσιαστικά την Ελλάδα στον «πύραυλο» της νέας διαστημικής εποχής. Η συμμετοχή της Ελλάδας στις Συμφωνίες Άρτεμις δεν σηματοδοτεί απλά την απαρχή μιας ενισχυμένης συνεργασίας με τις ΗΠΑ στον στρατηγικό τομέα του διαστήματος, αλλά θέτει και τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς ελλήνων ερευνητών και επιχειρηματιών, αλλά και αστροναυτών.
Τον Ζαμπόν τον γάζωσαν με 97 σφαίρες, ειδικά επεξεργασμένες για να είναι ακόμη πιο φονικές. Τον θείο Τζο τον ξεπάστρεψαν τη Δευτέρα του Πάσχα, μπροστά στην οικογένειά του, παραβιάζοντας ακόμη και τον άγραφο νόμο του σιναφιού τους. Τον «επιχειρηματία» τον έκαναν κόσκινο τις προάλλες και μετά έκαναν στάχτη το πτώμα του, βάζοντας φωτιά στο αυτοκίνητο. Τρεις κρίκοι σε μία αλυσίδα που διαρκώς μακραίνει. «Ξεκαθάρισμα λογαριασμών της νύχτας», «Συμβόλαια Θανάτου» που υπογράφονται στα σκοτεινά και εκτελούνται τη νύχτα είναι οι μόνιμοι τίτλοι της ειδησεογραφίας, όλο και πιο αποξενωμένοι. Σκληρά πράγματα, λεκέδες αίμα που ξεπλένονται γρήγορα και ξεχνιούνται ακόμη γρηγορότερα, μέχρι να έρθει η επόμενη άγρια δολοφονία.
Σε συνέχεια του σημειώματος μου με τίτλο «Η ανεξέλεγκτα επιδεινούμενη ποιότητα των ελληνικών ΑΕΙ» που ανάρτησε το Books’ Journal στις 2 Φεβρουαρίου (https://booksjournal.gr/gnomes/4718-i-anekselegkta-epideinoymeni-poiotita-ton-ellinikon-aei), και των αντιδράσεων που προκάλεσε, κυρίως από μέλη της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έκανα μια σχετικά σύντομη και απλή ανάλυση δεδομένων για να επιβεβαιώσω τη θέση μου.
Γιατί δεν με εκπλήσσει καθόλου η κατάρρευση τμήματος της οροφής του αναγνωστηρίου της Εθνικής [Βαλλιάνειου] Βιβλιοθήκης στην Πανεπιστημίου (την οποία φέρνει στη δημοσιότητα ο Νίκος Βατόπουλος στην Καθημερινή, 30/1/2024[1]).
Οι μαρξιστές της παλαιάς σχολής ήταν δογματικοί και αυταρχικοί – με κύριο δείγμα την προσωπικότητα του σοβιετικού ηγέτη Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν. Όμως οι παραδοσιακοί μαρξιστές, σε αντίθεση με τους μεταμοντέρνους «διαδόχους» τους της woke κουλτούρας, είχαν ένα σεβασμό για την αντικειμενική πραγματικότητα, για τα γεγονότα. Τα αντέτειναν στη μυθοπλασία.
Το κλεμμένο σχέδιο απ’ την Πινακοθήκη, ο εκτιμητής που αγοράζει και ο κλέφτης που κυκλοφορεί ελεύθερος
Τι ρόλο παίζουν τα ντιμπέιτ στις προεκλογικές περιόδους, σε μια εποχή εκδημοκρατισμού της πληροφορίας, αλλά και μιας διαδικασίας που, στην Αμερική, κρίνεται σε μερικές πολιτείες και από πολύ ειδικά ακροατήρια. Ένας άνθρωπος της τηλεόρασης το είχε εξηγήσει στον Μπερνάρ-Ανρί Λεβί με σαφήνεια: Προκειμένου να ευχαριστήσεις τους διανοούμενους στις ακτές (οι οποίοι ψηφίζουν Δημοκρατικούς) ή τους αγρότες του Ουισκόνσιν (που ό,τι και να γίνει είναι Ρεπουμπλικανοί), διακινδυνεύεις να πεις κάτι για το οποίο θα κατηγορηθείς όταν παλεύεις για χίλιες ψήφους σε Βιρτζίνια ή Λουιζιάνα που θα κρίνουν το τελικό αποτέλεσμα
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΕΥΧΟΣ
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ
ΓΝΩΜΕΣ
