Γνώμες
H Tουρκία συνεχίζει να βρίσκεται σε μια καμπή. Η οικονομία της, σε μεγάλο βαθμό, βρίσκεται προσδεδεμένη στα συμφέροντα της Δύσης, ωστόσο οι εξελίξεις, μέρος των οποίων οφείλεται στην απροθυμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επενδύσει στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, συνεχίζουν να είναι απρόβλεπτες. Και όχι μόνο επειδή ο αυταρχικός Ερντογάν χρειάζεται να βρει τις διόδους της προσωπικής πολιτικής του επιβίωσης... [ΤΒJ]
Το πραξικόπημα στην Τουρκία απέτυχε γιατί κάποιοι κεμαλιστές αξιωματικοί αυτομόλησαν από την ομάδα των στασιαστών και αποδυνάμωσαν έτσι, πλήρως, κυρίως τις δυνάμεις που βρίσκονταν στην Πόλη. Ο λόγος; Διότι, ακόμα και σήμερα, με τα τεράστια λάθη του και τα ήξεις-αφήξεις του, ο Ερντογάν δεν έχει πει την τελευταία λέξη αποχαιρετισμού προς τη Δύση - που άλλωστε έχει τεράστια οικονομικά συμφέροντα στη γείτονα χώρα. [ΤΒJ]
Μια από τις μεγάλες παθογένειες στην πολιτική σκέψη και στον δημόσιο λόγο είναι ο ιδεολογικός χρωματισμός ζητημάτων που δεν έχουν καμία ιδεολογική απόχρωση. Θέματα προστασίας δικαιωμάτων, τεχνοκρατικά ή ακόμα και αδιάφορα στιγματίζονται ιδεολογικά και μετατρέπονται σε δεξιά ή αριστερά. Το αποτέλεσμα είναι να φορτίζονται με το βάρος της ιδεολογίας και έτσι να καλλιεργείται μόνιμα διχασμός στην ελληνική κοινωνία. Διχασμός που οδηγεί αναπόδραστα σε αδράνεια και τέλμα.
Η έλλογη συναίνεση της πόλης κατά των «κατασκηνωτών» προκάλεσε την οργή τους και έφερε σε αμηχανία την κυβέρνηση με την παθητική στάση που υιοθέτησε, σε δυσαρμονία με το συγκροτημένο τοπικό συναίσθημα. Το θέμα είναι λοιπόν πώς προετοιμαζόμαστε για την αναπόφευκτη μελλοντική αντιπαράθεση ούτως ώστε να πετύχουμε στρατηγική νίκη έναντι των εχθρών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η έκρηξη ενός αστεριού, γεγονός σπάνιο στην συμπαντική μας ρουτίνα, συναρπάζει αστρονόμους, φυσικούς, ερωτευμένους και ρομαντικούς καλλιτέχνες. Το βίαιο κοσμικό φαινόμενο τραβά την προσοχή όλων, προσφέροντας πλούσιο υλικό για ενασχόληση. Είτε θα πρόκειται για κάποια διατριβή που θα εισφέρει στην κατανόηση της εξέλιξης του σύμπαντος, για εμπνευσμένη καλλιτεχνική δημιουργία ή απλά για ένα γαϊτανάκι καφενειακής παραφιλολογίας για το τέλος του κόσμου, ο θάνατος ενός αστεριού δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Το ίδιο και το διαφαινόμενο τέλος ενός ή περισσοτέρων καναλιών.
Η είδηση πέρασε απαρατήρητη: στo πλαίσιo των μέτρων έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του τελευταίου τεύχους του σατιρικού περιοδικού LeMan, ενώ σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Cartoonists Rights Network International, τα γραφεία του δέχτηκαν επίθεση από οπαδούς του καθεστώτος.
Δέκα νεκρούς (και αρκετούς τραυματίες) απέφεραν οι πυροβολισμοί ενός νεαρού Γερμανού Ιρανού το βράδυ της 22ας Ιουλίου στο Μόναχο – ανάμεσά τους και ο δράστης που αυτοκτόνησε . Οι φήμες που μεταδόθηκαν από διάφορα ΜΜΕ έκαναν λόγο για τζιχαντιστή, για ακροδεξιό, για τρεις δράστες κ.λπ. Και ο πανικός που προκλήθηκε ήταν πολλαπλάσιος.