Γνώμες
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου, παραδοσιακά αξιολογείται η ελευθερία των ΜΜΕ στις διάφορες χώρες. Στην Ελλάδα, η κακή «βαθμολογία» που της δίνουν ειδικευμένες διεθνείς οργανώσεις είναι επίπτωση παρεμβάσεων των κυβερνήσεων, με αποκορύφωμα το απότομο κλείσιμο της ΕΡΤ πριν μερικά χρόνια. Δεδομένου ότι οι ανταποκριτές/τριες των διεθνών οργανώσεων στην Ελλάδα ανήκουν στην ελληνική εθνοτική και «εθνικά ευαίσθητη» πλειονότητα του πληθυσμού, καμιά αναφορά δεν γίνεται στη μαζική και ολοκληρωτική παραβίαση της ελευθερίας του Τύπου με τον τρόπο που αναφέρονται, ή καλύτερα διαστρεβλώνονται, όταν δεν αποσιωπώνται, πλήρως εθνικά θέματα και ιδίως οι εθνικές μειονότητες Τούρκων και Μακεδόνων, συνήθως καθ’ υπόδειξη του «βαθέος κράτους» (Υπουργείο Εξωτερικών ή/και ΕΥΠ).
Τι είναι πραγματικά το Αγγελιόσημο; Κατά τα σωματεία των δημοσιογράφων, είναι ένας πόρος που απαλλάσσει το κράτος να χρηματοδοτεί τα ταμεία των δημοσιογράφων από τον κρατικό προϋπολογισμό και επίσης ότι είναι το αντίτιμο του απαλλοτριωθέντος πόρου από το Λαχείο Συντακτών. Κατά τον Γιώργο Μομφερράτο, είναι ένα πουρμπουάρ των πολιτικών στα Media, με χρήματα των καταναλωτών. Σε δύσκολους καιρούς (και) για το δημοσιογραφικό επάγγελμα, δημοσιεύουμε την άποψή του, πρωτίστως ως υλικό σε μια συζήτηση που πρέπει να γίνεται ελεύθερα - διότι η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης. Θα δημοσιεύσουμε και οποιαδήποτε συγκροτημένη και τεκμηριωμένη απάντηση. [ΤΒJ]
Ένας Δημήτρης Κανελλόπουλος από το μπλογκ του διαστρεβλώνει εσκεμμένα τα γεγονότα. Ισχυρίζεται ότι η αμοιβή μου από τη δουλειά μου για το περιοδικό του Φεστιβάλ Αθηνών για να βγάζω το περιοδικό Books' Journal. Η πραγματικότητα, αυτό έχω «ομολογήσει» άλλωστε, είναι ότι η αμοιβή μου, για το περιοδικό του Φεστιβάλ, δεν κατέληγε στο λογαριασμό μου, αλλά διοχετευόταν στο περιοδικό προκειμένου να αντιμετωπιστεί το κόστος της έκδοσης (με εξαίρεση μια χρονιά, που δεν έλαβα την αμοιβή μου, παραχωρώντας τη στο Φεστιβάλ, το οποίο αντιμετώπιζε δυσκολίες ρευστότητας λόγω της κρίσης).
Αυτός είναι ο συνηθισμένος τίτλος-κράχτης σε γραφικές, cult, ανυπόστατες ειδήσεις στα παρακμιακά blogsπου ενδύονται τον μανδύα του αντικαθεστωτικού μέσου ενημέρωσης και παραπληροφορούν κατ’ επάγγελμα το πρόθυμο να εξαπατηθεί αναγνωστικό κοινό τους. Όμως, χάρη στην ΠΟΕΣΥ (και την ΕΣΗΕΑ) και την απεργία διαρκείας που εξήγγειλε στα ΜΜΕ, ο τίτλος απέκτησε υπόσταση σοβαρότητας. Γιατί είναι σοβαρό θέμα που η ελληνική κοινωνία βαδίζει στο σκοτάδι ενώ η Βουλή ψηφίζει Μνημόνια με ουρές.
Το Χρηματιστήριο έπεφτε χθες. Οι επενδυτές δεν είχαν εντυπωσιαστεί από τα νέα της Eurostat. (Γιατί άραγε;) Ώσπου ξάφνου, το απόγευμα απογειώθηκε! Τα νέα κυκλοφόρησαν σαν αστραπή, ότι κλείνει η αξιολόγηση, ότι βγήκε «σχεδόν λευκός καπνός» από το Χίλτον και ότι αναμένεται έκτακτο Eurogroup την Μεγάλη Εβδομάδα για να επικυρώσει τη συμφωνία. Εκεί κατά το βραδάκι, τα μέσα άρχισαν να διερωτώνται γιατί σιωπούν οι δανειστές...
Τα δημοσιογραφικά σωματεία πουλάνε και τα ασφαλιστικά ταμεία των δημοσιογράφων και τις καλύτερες υπηρεσίες προς την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, στην προσπάθειά τους να περάσουν όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου, plus ένα μνημόνιο ακόμα. Προσωπικώς, δηλώνω έτοιμος να λάβω μέρος σε οποιαδήποτε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί και να σπάσει η καταστροφική πρωτίστως για τους έλληνες πολίτες απεργία των ΜΜΕ (αλλά και για τους δημοσιογράφους). Και για αρχή, δηλώνω ότι η ιστοσελίδα του περιοδικού που εκδίδω, booksjournal.gr, θα είναι ανοιχτή και, εκτός από αναλύσεις, θα φιλοξενεί και την τρέχουσα ειδησεογραφία, τουλάχιστον στα μεγάλα θέματα τα οποία είμαστε αναγκασμένοι να αποκρύψουμε. Η προσπάθεια φίμωσης της ελεύθερης έκφρασης δεν πρέπει να περάσει.