Γνώμες

Το 1991, αστυνομικοί στο Λος Άντζελες ξυλοκόπησαν έναν μαύρο ύποπτο για κάποια παρανομία, η πράξη τους καταγρλαφτηκε από βίντεο, αλλά στη δίκη που ακολούθησε αθωώθηκαν, με αποτέλεσμα μεγάλες διαδηλώσεις, που άλλαξαν τους κανόνες στην αντιμετώπιση από την αστυνομία των δυνάμει εγκληματιών. Ανάλογο περιστατικό αλλά με μεγαλύτερη ένταση έχει δημιουργήσει εκρηκτική κατάσταση με τους αφροαμερικανούς κατοίκους του Ντάλας. Τι δεν πάει καλά, και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί η ανεξέλεγκτη αστυνομική βία. Γιατί ό,τι συμβαίνει στην Αμερική μπορεί να αφορά κι εμάς. [ΤΒJ]

Στην εποχή της κρίσης έχουν όλα μετατραπεί σε ευρώ και αριθμούς. Λογικό. Όταν κάτι σου λείπει, αρχίζεις και εκτιμάς την αξία του. Η δημόσια συζήτηση συχνά περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση του κόστους συντήρησης του κράτους. Στους λαβυρίνθους των γραφειοκρατικών δομών ψάχνουμε να βρούμε που παρέπεσαν τα δυσεύρετα χρήματά μας. Όμως κανείς δεν αναρωτιέται ποιο είναι το κόστος συντήρησης του μη-κράτους. Πόσο κοστίζει να διατηρούμε αλώβητο το παρακράτος μιας μερίδας αναρχοαυτόνομων που λυμαίνονται τις γειτονιές της Αθήνας;

Με σχέδιο νόμου δρομολογείται αποποινικοποίηση διακρίσεων και υπονόμευση νομικής βοήθειας από ΜΚΟ...

Πώς είναι δυνατόν να θεωρείται «εθνικό έγκλημα» ενδεχόμενη εκπροσώπηση στη Βουλή μειονοτικού κόμματος, όπως ας πούμε υπάρχει ελληνικό μειονοτικό κόμμα στην Αλβανική Βουλή; [ΤΒJ]

Η εξέλιξη του περσινού δημοψηφίσματος σε μία πρωτοφανή μεταπολιτευτική στροφή, όπου η πολιτική, από χώρος δυναμικής μεταβολής των πραγμάτων, μετατράπηκε σε μέσο διαχείρισης της λαϊκής ετυμηγορίας με τρόπο αντίθετο από την επιθυμία της πλειοψηφίας, δημιούργησε διάφορες οπτικές εξήγησης του τοπίου που διαμορφώθηκε.

Θέμα μέγα και το συζητούν σοβαρά, λέει, τι υποστήριξε η ΔΗΜΑΡ για την απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ. Υπέρ, λέει ο επικεφαλής της, διότι είναι αρχή της ανανεωτικής Αριστεράς, και αυτή την αρχή την εισφέρει στη Δημοκρατική Συμπαράταξη ένα κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται ως σημαντικό και ένας είναι  ο εχθρός ο ιμπεριαλισμός κ.λπ.

«Διαφωνίες υπάρχουν πάντα στα νομικά. Όμως στρατόπεδα για όσους θέλουν να εμφανίζονται στον δημόσιο λόγο υπάρχουν μόνο δύο. Της ελευθερίας και της καταπίεσης. Το "και" εδώ με την έννοια της διακρίσεως. Της αυστηρής διακρίσεως». Oι τηλεοπτικές άδειες, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Σύνταγμα, ο υπουργός Νίκος Παππάς και ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιάννης Δρόσος. [ΤΒJ]

Τελικά ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, που κλείνει το μάτι στην απλή αναλογική, ομιλεί κι αυτός την κουβελληνικήν. Μ’ όποιο δάσκαλο καθίσεις... (TBJ]

Κατά μια έννοια θα πρέπει να κάνουμε το σταυρό μας ή να ομνύουμε πολιτικό όρκο, κατ’ όπως προτιμάτε, που οι επιλογές στο τραπέζι είναι μεταξύ απλής και ενισχυμένης αναλογικής. Διότι η μόχλευση των αριθμών και των ιδεών σε έναν συγχυσμένο εγκέφαλο μπορεί να καταλήξει σε πολλά αποτελέσματα, τα οποία δεν έχει καν φανταστεί σώφρων νους.

Σχόλιο του Ευάγγελου Βενιζέλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με την επιστολή της Κομισιόν για το ραδιοτηλεοπτικό πεδίο.

Ακριβώς σαράντα χρόνια πριν, το 1976, τολμήσαμε, όσοι δραστηριοποιούμασταν τότε στον Ρήγα Φεραίο, να προβάλουμε το σύνθημα «ψήφο στα 18». Μόνοι εμείς. Τι μάθαμε τότε, τι ζητούν σήμερα αυτοί που επιδιώκουν «ψήφο στα 17», επαναλαμβάνοντας ένα βαθύ κοινωνικό αίτημα σαν εκλογική φάρσα. 

Υπάρχουν συμβάντα τα οποία σπάνε το χρονικό συνεχές. Ρηγματώνουν τη βεβαιότητα. Είναι εκεί όπου ο κόσμος παγώνει και η αμηχανία κυριαρχεί. Λαμβάνουν χώρα σπάνια, όμως καθοριστικά. Διαμορφώνουν συνειδήσεις και στάσεις ζωής. Υπενθυμίζουν τη μεταβλητότητα των περιστάσεων, το εύθραυστο των συνθηκών, το ανεκτίμητο της ομαλής συμβίωσης.