Γνώμες

Ποιοι έχασαν από τη συμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου; Η Εκκλησία ως κοινότητα πιστών και το δημοκρατικό αίτημα νέας ρύθμισης των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας. Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Τα Νέα (21/11/2018)

Ο Ισίδωρος Ντογιάκος, που χθες έγινε στόχος τρομοκρατών, δεν είναι τυχαία περίπτωση. Προσωπικώς, μου αρκεί ότι ήταν ο δικαστής που παρέπεμψε τη Χρυσή Αυγή. Οταν εξελέγη, πριν λίγους μήνες, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ψηφίστηκε από τους 13 στους 15 αρεοπαγίτες του δεκαπενταμελούς ανωτάτου δικαστικού συμβουλίου που τον έκρινε. Στο συμβούλιο συμμετείχαν ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασίλειος Πέππας και η εισαγγελέας Ξένια Δημητρίου, που φέρονται να είναι οι καταψηφίσαντες.

Μερικές παρεξηγήσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση - και οι απαντήσεις τους. Γιατί το ευρωπαϊκό πείραμα παραμένει ζωντανό - και στην αιχμή του είναι βαθύτατα δημοκρατικό. [ΤΒJ]

Παρά τις οιμωγές για τις εξελίξεις στη Βραζιλία, συχνά δεν γνωρίζουμε ακριβώς για τι μιλάμε - ούτε καν όσοι από τους εκπροσώπους της ενημέρωσης δεν αναπαράγουν απλώς πληροφορίες αλλά τις φιλτράρουν κιόλας. Η περίπτωση, πάντως, της εκλογής του Ζαϊρ Μπολσονάρο δεν είναι, απλώς, μια παράδοση της χώρας στην Ακροδεξιά. Αντίθετα, σηματοδοτεί μια επελπισμένη λύση, μετά τα αδιέξοδα από τις αριστερές διακυβερνήσεις και τα εκτεταμένα σκάνδαλα διαφθοράς. Ακούει κανείς; [ΤΒj]

Τι ακριβώς εκφράζει το κίνημα των vegan; Ποιους συγκεντρώνει στους κόλπους του; Τι σκέπτονται οι εκπρόσωποί του; Τι λένε οι θεωρητικοί του; Μια πλήρης προσέγγιση ενός νεοπαγούς κινήματος στην Ελλάδα με αφορμή ένα σχετικό φεστιβάλ, στις εκδηλώσεις του οποίου συμμετείχε ο Γιώργος Καρπούζας, που καταθέτει τις εντυπώσεις του. [ΤΒJ]

Η Βασιλική Σουηδική Ακαδημία των Επιστημών πάντοτε προσπαθεί να συνδέει τις επιλογές της για το βραβείο Νομπέλ οικονομικών επιστημών με το διαρκή στόχο κοινωνικής ευημερίας και η φετινή επιλογή δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η επιλογή του Αμερικανού οικονομολόγου Ουίλιαμ Νορντχάους για την έρευνά του στο πεδίο της οικονομικής διάστασης της κλιματικής αλλαγής καθώς και του επίσης Αμερικανού Πολ Ρόμερ αναφορικά με τις επιπτώσεις της τεχνολογικής εξέλιξης στην οικονομική διαδικασία, αναδεικνύουν το αυξημένο ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας για τις μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας. Αυτό διότι η κλιματική και η τεχνολογική αλλαγή εμφανίζονται ως οι μεγάλοι «διαταράκτες» (disruptors) της οικονομική προόδου στην εποχή μας. Και στις δύο περιπτώσεις φαίνεται να θολώνει η «υπόσχεση του καπιταλισμού», δηλαδή η ανεμπόδιστη διαρκής οικονομική πρόοδος για την πλειονότητα του πληθυσμού δείχνει αβέβαιη. Και στις δύο περιπτώσεις επιχειρείται να αντιμετωπιστούν δύο από τις σημαντικότερες περιπτώσεις «αποτυχιών της αγοράς».

Μια εκδήλωση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ) που παρουσίασε με σαφήνεια και πληρότητα τα επιχειρήματα των οπαδών της εκκοσμίκευσης

Πώς να ερμηνεύσει τώρα κανείς μια τέτοια αδιαφορία απέναντι σε μια τέτοια προοπτική από μια τόσο μικρή και ευάλωτη χώρα; Τόσο λίγο θελκτική έγινε η Ευρώπη; Κάποτε οι χώρες συνωστίζονταν στην πόρτα της Ε.Ε. για να μπουν. Και τώρα, οι γείτονές μας δεν δείχνουν να συγκινούνται ούτε για να πάνε μέχρι την κάλπη να ψηφίσουν…

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι αντιδράσεις κατά των μέσων ενημέρωσης και των πολιτικών θέσεων που αυτά εκφράζουν. Λέγοντας τελευταίο καιρό, δεν εννοώ μόνο την πρόσφατη απόφαση της Νέας Δημοκρατίας να μποϋκοτάρει την κρατική τηλεόραση με αφορμή υβριστικό και άστοχο χαρακτηρισμό συνεργαζόμενου δημοσιογράφου κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τελευταίο καιρό εννοώ όλη αυτήν την περίοδο της κρίσεως, όπου η δημοσιογραφία ετέθη στο επίκεντρο πολιτικής αντιπαραθέσεως. Η κραυγαλέα κομματικοποίηση ορισμένων δημοσιογράφων και η απροκάλυπτη πολιτική στράτευση ορισμένων ΜΜΕ κατέστησαν τον Τύπο βασικό και αναντικατάστατο πολιτικό παίχτη στο σύστημα εξουσίας.

«Μπαχαλάκηδες», «πολιτική ομάδα που κάνει ακτιβισμό», «συμμετέχει σε προπαρασκευαστικές πράξεις κατά του πολιτεύματος», «συμμορία», «συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, που κάνει τις βρωμοδουλειές», «ιδεολογικό μωρό που μπουσουλάει». Είναι σωστή η επικοινωνιακή τακτική του Ρουβίκωνα; Και είναι μόνο επικοινωνιακή;

Επέτειος μνήμης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Οι Αμερικανοί έχουν ανεγείρει μνημείο το οποίο συντηρεί στην αιωνιότητα τα ονόματα και τα πρόσωπα όσων χάθηκαν εκείνη τη μέρα από το μηδενιστικό χτύπημα της τρομοκρατίας. Το αντίθετο ακριβώς από ό,τι συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας - όπου αντί για τη μνήμη προωθείται η λήθη.

Ιρλανδία και Ελλάδα: παράλληλες πορείες προς την εκκοσμίκευση. Σκέψεις με αφορμή την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στην Ιρλανδία.