Γνώμες

Σε ποιον ανήκει η κίνηση του "Ναι" στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού του 2015; Το κείμενο που ακολουθεί αναφέρεται στη συγκρότηση της κίνησης «Μένουμε Ευρώπη» και απαντά σε πολλά ερωτήματα που αναφύονται συνεχώς γύρω από την πaτρότητα της μόνης αξιοπρεπούς αντίστασης στη βαθύτατα διχαστική και εθνικά επιζήμια κίνηση της πρώτης κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Το κείμενο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ελευθερία του Τύπου» και αναδημοσιεύεται εδώ, ηλεκτρονικά, για πρώτη φορά. 

Από το 2001 έως σήμερα, από την εντυπωσιακότερη τρομοκρατική ενέργεια του 21ου αιώνα, την επίθεση κατά των Δίδυμων Πύργων στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης ώς την τρομοκρατία του Ισλαμικού Κράτους στην καρδιά των δυτικών μητροπόλεων, το αίτημα που ανέκυψε παραμένει το ίδιο: πώς οι δημοκρατικές χώρες του δυτικού κόσμου θα παραμείνουν ταυτόχρονα θεματοφύλακες των ελευθεριών ενώ, ταυτόχρονα, θα εγγυώνται την ασφάλεια των πολιτών τους.

Τι δεν λαμβάνει υπ' όψη η πολιτική των δυτικών δυνάμεων, ακόμα κι όταν διακηρύσσει φιλόδοξα ότι θα επιχειρήσει να λύσει πολιτικά το μπερδεμένο κουβάρι της Μέσης Ανατολής. Τι μας διδάσκει ένα ποδοσφαιρικό επεισόδιο για την πολυπλοκότητα ενός προβλήματος που κοστίζει ζωές, χρήμα και αβυσσαλέα μίση ανάμεσα στους πληθυσμούς...

Κάτι παραπάνω από 200 χρόνια μετά τον Καντ, η Ελλάδα βιώνει μια βίαιη ανωριμότητα. Ο δημόσιος λόγος σήμερα ακολουθεί ένα σκληρό αντι-διαφωτιστικό παράδειγμα που καταφέρνει και πολλαπλασιάζεται μεταστατικά μέσα στη δημόσια σφαίρα πνίγοντας λόγο και διάλογο. Η κυβέρνηση καλεί με πράξεις και με λόγια, τόσο ιδιώτες όσο και μικρο-ομάδες πολιτικών μπαχαλάκηδων, να παραβαίνουν τους νόμους, ενώ η ίδια αρνείται πεισματικά την κριτική προσπαθώντας μάλιστα να φιμώσει κάθε φωνή που της ασκεί κριτική δημόσια. Ουσιαστικά, προσπαθεί συστηματικά να υποβαθμίσει και τελικά να καταστρέψει τη δημόσια σφαίρα, ένα κεκτημένο τουλάχιστον δύο αιώνων.

Με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, περιπλανώμενοι από θεωρία συνωμοσίας σε θεωρία συνωμοσίας (όπως ακριβώς ο Ογκουνσότο από ομάδα σε ομάδα), ευέξαπτοι και καβγατζήδες, οι Αγανακτισμένοι/Ψεκασμένοι/Αφιονισμένοι παραμένουν πλειοψηφία στην ελληνική κοινωνία.

Τρομοκρατική επίθεση έγινε το απόγευμα της Πέμπτης, 17 Αυγούστου 2017, στο κέντρο της Βαρκελώνης. Χρησμοποιήθηκε βαν που έπεσε πάνω σε πεζούς στην κατάμεστη από τουρίστες περιοχή Ράμπλας. Η ισπανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν 13 νεκροί και περίπου 50 τραυματίες. Ακόμα μια φορά θα κλάψουμε, περιμένοντας την επόμενη επίθεση;

Ποιους εξέφρασε τελικά το δημοψήφισμα; Τι είναι αυτό που κάνει μία δημοκρατικά εκλεγμένη δυτική κυβέρνηση να υπερασπίζεται ένα αυταρχικό καθεστώς της Λατινικής Αμερικής; Υπάρχουν ξεχασμένοι πολίτες στην Ελλάδα της κρίσης; Πόσο ορθή είναι στη σημερινή συνθήκη η θεωρία της αριστερής θυσίας για την μετέπειτα κεφαλαιοποίηση της ήττας της; Θα πρέπει η ελληνική κοινωνία να υποταχθεί στην τυχαιότητα (στην εκκοσμικευμένη όψη της μοίρας) και αν όχι τι οφείλει να αλλάξει;

H αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό χαιρετίστηκε από την ελληνική πλευρά, σχεδόν ομοθυμαδόν, ως νίκη. Στην Ελλάδα, νίκη στα διεθνή θέματα ονομάζουμε, συνήθως, τη στασιμότητα. Επειδή υποτίθεται η νέα "νίκη" οφείλεται στην άρνηση της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων σε βάθος δεκαπενταετίας, ας δούμε τι θα είχε συμβεί μόνο με τα στρατεύματα αν το θέμα είχε λυθεί με το σχέδιο Ανάν. [TBJ]

Μετά τα γεγονότα στη Μόρια, τη Δευτέρα 10 Ιουλίου, το προσφυγικό πρόβλημα ξαναβγαίνει στην επιφάνεια, κάτω από το χαλί όπου επιχειρεί να το κρύψει ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης. Οι αρνητικές απαντήσεις στα αιτήματα ασύλου που έχουν υποβάλει αρκετοί από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που ζουν εκεί, πριν από πολλούς μήνες, ίσως και πάνω από χρόνο, μπορούν να γίνουν η θρυαλλίδα που θα οδηγήσει σε έντονα ξεσπάσματα βίας ανθρώπων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε χοτ σποτ  ακόμη και από το Μάρτιο του 2015.

Από τη σελίδα του Books’ Journal, πριν από περίπου ένα χρόνο, είχαμε προειδοποιήσει για τον μεγάλο κίνδυνο να ξεσπάσει ανεξέλεγκτη βία στους χώρους φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών.  

http://booksjournal.gr/%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CE%BC%CE%B5%CF%82/item/2152-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD-%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%89%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%B7-%CE%B2%CE%AF%CE%B1

Είναι αναμενόμενο τα απανωτά τρομοκρατικά χτυπήματα που βιώνει η Ευρώπη τα τελευταία τρία χρόνια, σε συνδυασμό με τη μεταναστευτική-προσφυγική κρίση που κορυφώθηκε το 2015, να έχουν δημιουργήσει κλίμα σύνδεσης των προσφύγων- μεταναστών με την ισλαμιστική τρομοκρατία, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν οι πληθυσμοί αυτοί στον δημόσιο διάλογο. Κανείς δεν μπορεί  να αρνηθεί πως οι τρομοκράτες του ISIS χρησιμοποίησαν τις μεικτές ροές μεταναστών και προσφύγων για να διεισδύσουν με πιο εύκολο τρόπο στην Ευρώπη. Ενώ, αναμένεται να χρησιμοποιηθούν αυτές οι διαδρομές  εκ νέου από το  ενδεχόμενο κύμα «επιστρεφόντων» μαχητών, που θα διογκωθεί μετά και την ήττα του ISIS στη Μοσούλη.

Επιπρόσθετα σημαντική είναι η εκτίμηση της EUROPOL για την τρωτότητα των προσφυγικών  πληθυσμών στην Ευρώπη στον κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης από τα τζιχαντιστικά δίκτυα. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ριζοσπαστικοποίησης των προσφύγων και των μεταναστών δεν είναι αυτός που σχετίζεται  με την ισλαμιστική τρομοκρατία. Υπάρχει κίνδυνος να επιλέξουν και να ασκήσουν βία λόγω της κατάστασης του πρόσφυγα-μετανάστη και της παρατεταμένης διατήρησής του σε συνθήκες αναμονής σε δομές όπως είναι τα χοτ σποτ. Οι συνθήκες διαβίωσης, η οργάνωση των δομών αυτών, η συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικά εθνικά, θρησκευτικά, κοινωνικά και οικογενειακά χαρακτηριστικά, αλλά και ο ρόλος διαφόρων εξωτερικών παραγόντων (εγκληματικά δίκτυα, ομάδες «αλληλέγγυων», πολιτικοί εξτρεμιστές κ.ά) δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που ξεσπά βίαια σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που έγιναν επεισόδια στο χοτ σποτ στη Μόρια της Λέσβου ούτε η πρώτη φορά που ξέσπασε φωτιά. Η ένταση και η βία τείνουν να αποκτήσουν χαρακτηριστικά κανονικότητας, με την παραμικρή αφορμή να δημιουργεί εντάσεις που γίνεται όλο και δυσκολότερο να διαχειριστούν οι Αρχές Ασφαλείας. Οι αρνητικές απαντήσεις στα αιτήματα ασύλου που έχουν υποβάλει αρκετοί εξ αυτών πριν από πολλούς μήνες, ίσως και πάνω από χρόνο, μπορούν να γίνουν η θρυαλλίδα που θα οδηγήσει σε έντονα ξεσπάσματα βίας ανθρώπων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε χοτ σποτ  ακόμη και από το Μάρτιο του 2015. Τα βίαια επεισόδια στη Μόρια πρέπει να αποτελέσουν το τελευταίο καμπανάκι ώστε να υπάρξει άμεση παρέμβαση, πριν η κατάσταση ξεφύγει από κάθε έλεγχο, εμπλέκοντας στο σκηνικό βίας και τις τοπικές κοινωνίες που σηκώνουν το βάρος της μεταναστευτικής κρίσης από το 2015.  

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η υπουργός Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, νομοθετεί τη νόμιμη κλοπή του πνευματικού έργου συγγραφέων, καθηγητών και δημοσιογράφων, χωρίς την άδειά τους και χωρίς αμοιβή. Επικαλείται λόγους εκπαιδευτικούς. Δημοσιεύουμε, παρακάτω, τη διαμαρτυρία των επαγγελματιών της γραφής.

Το ότι υποχρεωνόμαστε Ιούλιο μήνα να μιλήσουμε για την αρχαία σκουριά της Αριστεράς, τις εμμονές κάποιων από τους αντιπάλους της και το φάντασμα της ένοπλης βίας, όλο αυτό έχει κάτι βαθιά ανησυχαστικό. Σαν να βυθιζόμαστε στο παρελθόν που αρνείται να παρέλθει κι αυτό να μας κρατάει στην απατηλά στοργική του αγκαλιά.

Το πρόσφατο διήμερο Συνέδριο με θέμα «Η Ελλάδα μετά» απετέλεσε εξέχον πολιτικό γεγονός, ίσως το σημαντικότερο τα τελευταία χρόνια. Δεκάδες εξέχουσες προσωπικότητες των Γραμμάτων, της Επιστήμης και της Πολιτικής, πολλές εκατοντάδες συνέδρων και χιλιάδες που το παρακολούθησαν ηλεκτρονικά, μέσα και έξω από τη χώρα, σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητο. Παρά το γεγονός πως οργανώθηκε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο και είχε «οσμή» κεντροαριστερού προβληματισμού, αμέσως απέκτησε την οικουμενικότητα ενός γνήσιου πολιτικού γεγονότος με πολύ πλατύτερη εμβέλεια.