Γνώμες

A-wop-bop-a-loo-bop-a-wop-bam-boom! Ο Λιτλ Ρίτσαρντ πέθανε στις 9 Μαΐου 2020. Ήταν το άστρο που έλαμπε και το φως που καθοδηγούσε τον Ντύλαν όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί. Ο ίδιος πάντως αυτοπροσδιοριζόταν ως η βασίλισσα του ροκ εν ρολ.

Το τελευταίο διάστημα συζητείται έντονα η επαναφορά της υποχρεωτικής διδασκαλίας του μαθήματος των Λατινικών στο Λύκειο. Άλλο συμφωνούν κι άλλοι διαφωνούν. Οι μεν εξυμνούν την αξία των κλασικών σπουδών, οι δε προωθούν το διαφωτιστικό πνεύμα υπερασπιζόμενοι την Κοινωνιολογία που αίφνης εμφανίστηκε ως το αντίπαλο δέος της κλασικής παιδείας. Ποια ακριβώς στιγμή της ιστορίας, άραγε, η Κοινωνιολογία και οι παρεμφερείς κλάδοι μελέτης του ανθρώπου βρέθηκαν απέναντι από τις κλασικές σπουδές;

Την τελευταία δεκαετία η Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής: EE) αντιμετώπισε μια σειρά από πρωτόγνωρες προκλήσεις σε πολλαπλά επίπεδα: χρηματοπιστωτικό (κρίση χρέους), προσφυγικό, εξωτερικής πολιτικής (Ρωσία Κριμαία), δημοκρατίας-νομιμοποίησης (λαϊκισμός) και διάλυσης (Brexit). Σήμερα, προστίθεται και η πρόκληση της δημόσιας υγείας, με την εξάπλωση του COVID19. Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της ΕΕ; θα προχωρήσει με ποιο αποφασιστικό και δημοκρατικό τρόπο τη διαδικασία ολοκλήρωσης ή θα οπισθοχωρήσει; Τα σενάρια είναι τρία.

Πώς να κάνετε καριέρα ως φιλόσοφος δημιουργώντας τον απόλυτο κυκλικό συλλογισμό.

(Kορωνοϊός: Κατάσταση εξαίρεσης ή εξαιρετική κατάσταση;

Σίγουρα το δεύτερο.)

«Τα βιβλιοπωλεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου εγκλωβισμένοι». Ένας απολογισμός με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα του βιβλίου και της ανάγνωσης.

Γιατί η υπακοή στους νόμους του κράτους (σε κατάσταση κρίσης) είναι η απολύτως (ιουδαιο)χριστιανική στάση.

ExMachina (Από μηχανής). Έγχρωμη περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής 2014, σε σενάριο και σκηνοθεσία Άλεξ Γκάρλαντ. Παίζουν: Domhnall Gleeson, Alicia Vikander, Oscar Isaac, Sonoya Mizuno κ.ά. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 12 Μαΐου 2015.

Ο Nathan το έπαιξε θεός και γ@#$θηκε το σύμπαν. Στο αρχετυπικό σύμπαν του Ex Machina.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι μονίμως και ευρέως εκτεθειμένα σε έναν επικίνδυνο εσωτερικό ιό: τον ιό περιφρόνησης της νομιμότητας και της ακαδημαϊκής λειτουργίας, ο οποίος επιτρέπει τις εσωτερικές συναλλαγές επί ανταλλάγματι και τη δημοσιοϋπαλληλική εξέλιξη όλων (ικανών τε και ανικάνων) έως την πρώτη ακαδημαϊκή βαθμίδα – ενώ συγχρόνως υπονομεύει καίρια τη μετάβαση από μεμονωμένες νησίδες αριστείας σε ιδρύματα πλήρους αξίας και καθολικής αναγνώρισης. 

Εκτός από τα άμεσα τραγικά αποτελέσματά της, η εν εξελίξει πανδημία του κορωνοϊού   εγείρει πολλά και πολλαπλής φύσεως ερωτήματα και ζητήματα. Τα κράτη, οι κοινωνίες, οι άνθρωποι, εκτός από την αρρώστια και το θάνατο, βρίσκονται μπροστά σε οικονομικά , πολιτικά , ηθικά και υπαρξιακά ακόμα διλήμματα. Κυριαρχεί η αγωνία για το ατομικό και συλλογικό παρόν και μέλλον και ο φόβος για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη είναι διάχυτος.

Ο Χάμπερμας για τον κορωνοϊό και για την ιστορία της φιλοσοφίας

Είναι απρόβλεπτες οι κοινωνικές συνέπειες της κρίσης του κορωνοϊού, λέει ο καθηγητής της φιλοσοφίας Γιούργκεν Χάμπερμας στη συνέντευξη, που παραχώρησε στον Markus Schwering και δημοσιεύτηκε στη Frankfurter Rundschau στις 6/4/2020. Συνιστά ωστόσο ακόμα και στους ειδικούς να μείνουν μακριά από απρόσεκτες και πρόχειρες προγνώσεις, ενώ σημειώνει ότι «τόσo πολλή γνώση για την άγνοιά μας και για την ανάγκη να πρέπει να δράσουμε και να ζήσουμε υπό συνθήκες ανασφάλειας δεν έχει υπάρξει ποτέ ώς σήμερα». Ο αειθαλής στοχαστής κάνει μια συνολική αποτίμηση της ιστορίας της δυτικής φιλοσοφίας αρνούμενος τη σύγκριση ακόμα και ανάμεσα σε αναστήματα όπως ο Αριστοτέλης και ο Καντ, εξηγώντας την απήχηση του Σπινόζα και αναλύοντας την απόστασή του από τον Νίτσε.

Δεν ξέρω αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα: αν οι σύμβουλοι του Μπόρις Τζόνσον πίστευαν ή απλώς πρότειναν τη στρατηγική που ήθελε να ακούσει η κυβέρνηση, ή αν η κυβέρνηση τους εξώθησε να αποκλείσουν τη σωματική αποστασιοποίηση για να ευνοήσουν την ανοσία της αγέλης. Ούτως ή άλλως, διέπραξαν επιστημονική ύβρη, παρέχοντας ανυπόστατο επιστημονικό άλλοθι σε μια στρατηγική που αντιμετώπιζε με τρόμο τις οικονομικές επιπτώσεις της καταστολής και αδιάφορα τις εκατόμβες των θυμάτων του μετριασμού.

H συζητηση για το κορωνοομόλογο γίνεται, ακόμα μια φορά, απολίτικα. Δεν είναι εκείνοι που το θέλουν οι «καλοί», ούτε είναι «κακοί» αυτοί που δεν το θέλουν. Η διαπραγμάτευση στο Eurogroup με απλά λόγια.