Γνώμες
Η συζήτηση για την ανασύσταση ή ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, αν και πρέπει να τονίσω ότι διαφωνώ και με τους δύο όρους καθώς αυτό που περιγράφουν ως ενιαία Κεντροαριστερά οι περισσότεροι εκ των μετεχόντων στο διάλογο δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα ως ενιαίος πολιτικός σχηματισμός, μου θυμίζει σκηνές από το Άρωμα του Ζισκίντ.
Ο αντιδιαφωτισμός στην Ελλάδα είναι το κρυφό ή και το φανερό χαρτί στα χέρια του εθνολαϊκισμού. Εδώ το Έθνος ταυτίζεται με την άποψη του αντιδιαφωτισμού για τα έθνη (οντότητες στηριγμένες στους δεσμούς αίματος και ενίοτε της θρησκείας και όχι σύνολα ατόμων που έχουν πολιτικούς, οικονομικούς και διαφορετικούς ιδεολογικούς δεσμούς). Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι, την ίδια στιγμή που πλήθη σκέπτονται έτσι, συμμετέχουν και συμβάλλουν στην κοινωνία της αγένειας, μπορεί να κατανοήσει πολλές από τις ελληνικές ιδιοτυπίες, τον εθνικό μας εξαιρετισμό.
Για κάποιους αριστερούς υπάρχουν πράγματι δύο δρόμοι στη ζωή: ή θα ενσωματωθούν σε ένα διεφθαρμένο σύστημα ή θα το ανατρέψουν. Ενδιάμεση οδός δεν υπάρχει. Στη συνείδησή τους, δεν υπάρχει η περίπτωση να παλέψουν εντός του συστήματος για το καλύτερο δυνατό. Γιατί άλλωστε καλούν τον κόσμο να αντισταθεί στους δρόμους; Γιατί, απλούστατα, δεν πιστεύουν στο δημοκρατικό πολίτευμα. Είναι λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα που ετοιμάζεται να εγκαθιδρύσει ένα νέο κομμουνιστικό καθεστώς στην Ελλάδα; Ή μήπως ό,τι λένε δεν το εννοούν;
Οι σύγχρονοι Έλληνες αμελούν την ουσία της γνώσης και τη σημασία της προσωπικής τους ανάπτυξης. Προσπαθούν να περνούν εξετάσεις, να παρακολουθούν σεμινάρια, να ζητούν επίμονα «χαρτιά» που να μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να «πουλήσουν» τον εαυτό τους. Η στείρα αναζήτησή τους αποδυναμώνει την προσπάθειά τους να μάθουν πραγματικά, να βελτιωθούν, να προσφέρουν.
Ίσως το μόνο κόμμα που δεν θα είχε πρόβλημα να δεχτεί ότι απώτερος στόχος του είναι η κατάλυση της δημοκρατίας είναι η Χρυσή Αυγή. Υπάρχουν βέβαια και κόμματα που είναι βασισμένα στην ιδεολογία του κομμουνισμού και άρα, θεωρητικά, έχουν επίσης στόχο την κατάλυση της δημοκρατίας (για να υπηρετήσουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης). Κάποια από αυτά όμως δεν θα καταφέρουν να έχουν ποτέ αρκετή εξουσία -ΚΚΕ- και άλλα πρέπει να αποκηρύξουν τον κομμουνισμό ώστε να αποκτήσουν την περισσότερη εξουσία που ονειρεύονται - ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως, το μόνο κόμμα που είναι πραγματικά «εκτός του συνταγματικού τόξου», όπως επανειλημμένα λένε οι πολιτικοί, είναι το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Αυτό δεn διαφαίνεται μόνο με βάση την ιδεολογία του, αλλά και με βάση τις μεθοδεύσεις του.
Σας μπερδεύει ο τίτλος; Θυμηθείτε το θρυλικό γουέστερν του Φρεντ Τσίνεμαν με τον Γκάρυ Κούπερ στον καταπληκτικό πρωταγωνιστικό ρόλο του σερίφη. Ο πρωτότυπος τίτλος High Noon μεταφράστηκε στα ελληνικά ως Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές. Αντίθετα, η μετάφρασή του στα πολωνικά ήταν ακριβής μεταφορά του πρωτότυπου. Η φιγούρα του διάσημου αμερικανού ηθοποιού στο ρόλο του ατρόμητου σερίφη ο οποίος βαδίζει υπερήφανα στο φόντο της επιγραφής «Solidarność» (Αλληλεγγύη), και με το χαρακτηριστικό σήμα της οργάνωσης πάνω από το αστέρι του, έγινε το σύμβολο των εκλογών του 1989 - των πρώτων (σχεδόν) ελεύθερων εκλογών στην Πολωνία και σε όλες τις χώρες του τότε Ανατολικού Μπλοκ.