Γνώμες
Το τελευταίο διάστημα συζητείται έντονα η επαναφορά της υποχρεωτικής διδασκαλίας του μαθήματος των Λατινικών στο Λύκειο. Άλλο συμφωνούν κι άλλοι διαφωνούν. Οι μεν εξυμνούν την αξία των κλασικών σπουδών, οι δε προωθούν το διαφωτιστικό πνεύμα υπερασπιζόμενοι την Κοινωνιολογία που αίφνης εμφανίστηκε ως το αντίπαλο δέος της κλασικής παιδείας. Ποια ακριβώς στιγμή της ιστορίας, άραγε, η Κοινωνιολογία και οι παρεμφερείς κλάδοι μελέτης του ανθρώπου βρέθηκαν απέναντι από τις κλασικές σπουδές;
Την τελευταία δεκαετία η Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής: EE) αντιμετώπισε μια σειρά από πρωτόγνωρες προκλήσεις σε πολλαπλά επίπεδα: χρηματοπιστωτικό (κρίση χρέους), προσφυγικό, εξωτερικής πολιτικής (Ρωσία Κριμαία), δημοκρατίας-νομιμοποίησης (λαϊκισμός) και διάλυσης (Brexit). Σήμερα, προστίθεται και η πρόκληση της δημόσιας υγείας, με την εξάπλωση του COVID19. Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της ΕΕ; θα προχωρήσει με ποιο αποφασιστικό και δημοκρατικό τρόπο τη διαδικασία ολοκλήρωσης ή θα οπισθοχωρήσει; Τα σενάρια είναι τρία.
ExMachina (Από μηχανής). Έγχρωμη περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής 2014, σε σενάριο και σκηνοθεσία Άλεξ Γκάρλαντ. Παίζουν: Domhnall Gleeson, Alicia Vikander, Oscar Isaac, Sonoya Mizuno κ.ά. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 12 Μαΐου 2015.
Ο Nathan το έπαιξε θεός και γ@#$θηκε το σύμπαν. Στο αρχετυπικό σύμπαν του Ex Machina.
Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι μονίμως και ευρέως εκτεθειμένα σε έναν επικίνδυνο εσωτερικό ιό: τον ιό περιφρόνησης της νομιμότητας και της ακαδημαϊκής λειτουργίας, ο οποίος επιτρέπει τις εσωτερικές συναλλαγές επί ανταλλάγματι και τη δημοσιοϋπαλληλική εξέλιξη όλων (ικανών τε και ανικάνων) έως την πρώτη ακαδημαϊκή βαθμίδα – ενώ συγχρόνως υπονομεύει καίρια τη μετάβαση από μεμονωμένες νησίδες αριστείας σε ιδρύματα πλήρους αξίας και καθολικής αναγνώρισης.