Γνώμες
Πριν από τρία χρόνια, πολλοί άνθρωποι που δεν προέρχονται από τον δεξιό χώρο ψήφισαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη θεωρώντας πως ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝΕΛ είχαν εν πολλοίς εξαπατήσει τους ψηφοφόρους (παραπέμπω στις κατ’ επανάληψη, πριν τις εκλογές του 2015, δηλώσεις του καθηγητή (!) Γιώργου Σταθάκη που, υπομειδιώντας ―ποιος ξέρει γιατί― όταν τον ρωτούσαν για το πώς θα καταργήσει το Μνημόνιο απαντούσε: «με ένα νόμο· που θα έχει ένα μόνο άρθρο»). Ενοχλούσε επίσης η αλαζονεία του τότε πρωθυπουργού που επειδή τάχα εκπροσωπούσε το «λαό» θεωρούσε πως είχε παντού δίκιο, ενοχλούσαν οι ύβρεις και η χυδαιότητα εναντίον των αντιπάλων («διαπραγματευθήκατε στα τέσσερα») όπως και η στοχοποίηση των «ξένων», ενοχλούσε ο πρωτόγονος και εντέλει αντιδημοκρατικός τρόπος των δύο αυτών κομμάτων ―όπως φυσικά και η, εκ πρώτης όψεως, παρά φύσιν συμμαχία τους.
Η δύναμη της Ευρώπης: είναι ελκυστική. Η αδυναμία της Πουτινικής Ρωσίας: είναι πιο απωθητική και από τους καθεστωτικούς παπάδες της.
Russia is not squeaky clean. Russia is what it is. And we are not ashamed of showing who we are. (Η Ρωσία δεν είναι πεντακάθαρη. Η Ρωσία είναι αυτό που είναι. Και δεν ντρεπόμαστε να δείχνουμε ποιοι είμαστε).
«Πέθανε η "ψυχή" της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα». «"Αντίο" στη γυναίκα που ταύτισε το όνομά της με την Εθνική Πινακοθήκη» (τίτλοι στην Εφ.Συν, 13/6/2022).
Αγαπημένε μου Ρώσε φίλε
Νομίζω πως στο ζήτημα που θα με απασχολήσει σε αυτό μου το γράμμα προς εσένα θα συμφωνήσεις ασμένως πως ποτέ δεν πρόκειται να βρούμε έστω και ένα ελάχιστο σημείο συμφωνίας.
Όπως έδειξαν τα γεγονότα την τελευταία εβδομάδα το σκηνικό των μαχών στο Σεβεροντονιέτσκ άλλαξε άρδην υπέρ των Ουκρανών. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι πως έγινε αυτό δυνατό με δεδομένη την υπεροχή των ρωσικών δυνάμεων σε στρατιώτες και υλικό.
Το ακραίο Κέντρο δεν αφορά την κοινωνική ή την οικονομική ατζέντα αλλά τη θεσμική και ιδεολογική αντιμετώπιση μιας Αριστεράς που έχει με τον καιρό γίνει αντιδραστική δύναμη. Άρθρο παρέμβασης από τον καθηγητή Νικόλα Σεβαστάκη.
Αγαπημένε μου Ρώσε φίλε
Διάβαζα πριν από λίγο την ανοιχτή επιστολή που δημοσιοποίησε μία νεαρή Ρωσίδα ποιήτρια και μέλος του αντιπολεμικού, φεμινιστικού κινήματος, στην οποία απαντούσε στην ερώτηση: πού ήταν τα τελευταία οκτώ χρόνια;
«Για τη Ρωσία τυχόν ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ θα έπληττε ουσιώδη οικονομικά και στρατηγικά της συμφέροντα. Υποστηρίζεται βέβαια πως δεν είναι αποδεκτό μια χώρα να αντιτίθεται στην ελεύθερη επιλογή του εξωτερικού προσανατολισμού μιας άλλης».*
του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη
Αγαπημένε μου Ρώσε φίλε,
Μία ερώτηση με βασανίζει τις τελευταίες ημέρες κι έχει να κάνει με εσένα προσωπικά, μια και μέσω εσού θέλω να μιλήσω με κάθε έντιμο και πονόψυχο άνθρωπο της πατρίδας σου. Η ερώτηση αυτή είναι απλή: ώς πότε θα σωπαίνετε; Είμαστε στον τέταρτο μήνα του πολέμου και, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν υπήρξαν αντιδράσεις για τον πόλεμο που ξεκίνησε η χώρα σου κατά της γειτονικής Ουκρανίας.
Πάντα έλεγες πως είμαι από τους καλύτερους πρεσβευτές του ρωσικού πολιτισμού στην πατρίδα μου, μα τώρα βλέπω στο βλέμμα σου πως είσαι έτοιμος να με κατηγορήσεις για «ρωσοφοβία». Τι λέξη κι αυτή! Αποτελεί κεντρικό, πολιτικό και πολιτισμικό επιχείρημα της κυβερνητικής προπαγάνδας σε όλα τα ελεγχόμενα ΜΜΕ της χώρας σου. Την ακούς σχεδόν σε κάθε δελτίο ειδήσεων και υποχρεωτικά σε όλες τις –αναρίθμητες– πολιτικές εκπομπές.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΕΥΧΟΣ
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ
ΓΝΩΜΕΣ
