Γνώμες

Στην πρόσφατη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν έπεισε για την εμβάθυνση στις θέσεις του.  Ιδιαίτερα στο ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων έφασκε και αντέφασκε διαρκώς, ανακάτευε τα οικονομικά, τα γεωγραφικά και τα αξιοκρατικά κριτήρια, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες παγ(ι)ωμένες και σαφώς ξεπερασμένες  θέσεις που έχουν ξεμείνει από προηγούμενους αιώνες και προσιδιάζουν σε άλλα καθεστώτα.

Τα γεγονότα: ο Αλεξέι Ναβάλνι δολοφονήθηκε την Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2024 από το καθεστώς Πούτιν. Η επίσημη ανακοίνωση της υπηρεσίας των ρωσικών φυλακών λέει ότι ο Ναβάλνι αισθάνθηκε αδιαθεσία κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου κι ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από θρόμβωση. Η φράση αυτή περιέχει δύο κραυγαλέα ψεύδη:

Όταν ανακοινώθηκε ο θάνατος του Αλεξέι Ναβάλνι, του αντικαθεστωτικού δικηγόρου που επέλεξε να αντιμετωπίσει στα ίσα τον ρώσο οιονεί δικτάτορα Βλαντίμιρ Πούτιν, όλοι σκέφτηκαν ότι ήταν αναμενόμενο. Το καθεστώς είχε προδιαγράψει το τέλος και αυτού του πολίτη και έψαχνε τρόπους να το επισπεύσει. 

Και ενώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει διατάξει ΕΔΕ μόνο για έναν άνθρωπο, το κορόιδο που βγήκε και ανακοίνωσε ότι ήταν σ’ αυτούς που έκαναν δολιοφθορά στον σέρβερ για να μη γίνουν εξετάσεις από απόσταση, μαθαίνω ότι στη Νομική Αθηνών τραβάνε τα μαλλιά τους οι φοιτητές του μαθήματος Διεθνής Προστασία Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.

Δημοσιεύουμε το κείμενο της ομιλίας του Προέδρου της Βουλής, Κωνσταντίνου Τασούλα, με το οποίο τοποθετήθηκε επί του νομοσχεδίου (πλέον νόμος του κράτους) για τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών.

Στις 9 Φεβρουαρίου, ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης υπέγραψε στις ΗΠΑ τις «Συμφωνίες Άρτεμις» (Artemis Accords) τοποθετώντας ουσιαστικά την Ελλάδα στον «πύραυλο» της νέας διαστημικής εποχής. Η συμμετοχή της Ελλάδας στις Συμφωνίες Άρτεμις δεν σηματοδοτεί απλά την απαρχή μιας ενισχυμένης συνεργασίας με τις ΗΠΑ στον στρατηγικό τομέα του διαστήματος, αλλά θέτει και τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς ελλήνων ερευνητών και επιχειρηματιών, αλλά και αστροναυτών.

Τον Ζαμπόν τον γάζωσαν με 97 σφαίρες, ειδικά επεξεργασμένες για να είναι ακόμη πιο φονικές. Τον θείο Τζο τον ξεπάστρεψαν τη Δευτέρα του Πάσχα, μπροστά στην οικογένειά του, παραβιάζοντας ακόμη και τον άγραφο νόμο του σιναφιού τους. Τον «επιχειρηματία» τον έκαναν κόσκινο τις προάλλες και μετά έκαναν στάχτη το πτώμα του, βάζοντας φωτιά στο αυτοκίνητο. Τρεις κρίκοι σε μία αλυσίδα που διαρκώς μακραίνει. «Ξεκαθάρισμα λογαριασμών της νύχτας», «Συμβόλαια Θανάτου» που υπογράφονται στα σκοτεινά και εκτελούνται τη νύχτα είναι οι μόνιμοι τίτλοι της ειδησεογραφίας,  όλο και πιο αποξενωμένοι. Σκληρά πράγματα, λεκέδες αίμα που ξεπλένονται  γρήγορα και ξεχνιούνται ακόμη γρηγορότερα, μέχρι να έρθει η επόμενη άγρια δολοφονία.

Σε συνέχεια του σημειώματος μου με τίτλο «Η ανεξέλεγκτα επιδεινούμενη ποιότητα των ελληνικών ΑΕΙ» που ανάρτησε το Books’ Journal στις 2 Φεβρουαρίου (https://booksjournal.gr/gnomes/4718-i-anekselegkta-epideinoymeni-poiotita-ton-ellinikon-aei), και των αντιδράσεων που προκάλεσε, κυρίως από μέλη της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έκανα μια σχετικά σύντομη και απλή ανάλυση δεδομένων για να επιβεβαιώσω τη θέση μου.

Η αριθμητική της ανώτατης παιδείας είναι σχετικά απλή:

Γιατί δεν με εκπλήσσει καθόλου η κατάρρευση τμήματος της οροφής του αναγνωστηρίου της Εθνικής [Βαλλιάνειου] Βιβλιοθήκης στην Πανεπιστημίου (την οποία φέρνει στη δημοσιότητα ο Νίκος Βατόπουλος στην Καθημερινή, 30/1/2024^[1]).