Γνώμες

Οι μαρξιστές της παλαιάς σχολής ήταν δογματικοί και αυταρχικοί – με κύριο δείγμα την προσωπικότητα του σοβιετικού ηγέτη Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν. Όμως οι παραδοσιακοί μαρξιστές, σε αντίθεση με τους μεταμοντέρνους «διαδόχους» τους της woke κουλτούρας, είχαν ένα σεβασμό για την αντικειμενική πραγματικότητα, για τα γεγονότα. Τα αντέτειναν στη μυθοπλασία.

Το κλεμμένο σχέδιο απ’ την Πινακοθήκη, ο εκτιμητής που αγοράζει και ο κλέφτης που κυκλοφορεί ελεύθερος

Τι ρόλο παίζουν τα ντιμπέιτ στις προεκλογικές περιόδους, σε μια εποχή εκδημοκρατισμού της πληροφορίας, αλλά και μιας διαδικασίας που, στην Αμερική, κρίνεται σε μερικές πολιτείες και από πολύ ειδικά ακροατήρια. Ένας άνθρωπος της τηλεόρασης το είχε εξηγήσει στον Μπερνάρ-Ανρί Λεβί με σαφήνεια: Προκειμένου να ευχαριστήσεις τους διανοούμενους στις ακτές (οι οποίοι ψηφίζουν Δημοκρατικούς) ή τους αγρότες του Ουισκόνσιν (που ό,τι και να γίνει είναι Ρεπουμπλικανοί), διακινδυνεύεις να πεις κάτι για το οποίο θα κατηγορηθείς όταν παλεύεις για χίλιες ψήφους σε Βιρτζίνια ή Λουιζιάνα που θα κρίνουν το τελικό αποτέλεσμα

Το βρετανικό μουσικό συγκρότημα Tiger Lillies εμφανίζεται αυτές τις μέρες στο τζαζ κλαμπ Half Note, στο Μετς, στην Αθήνα.  Οι Tiger Lillies είναι αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, παίζουν ένα είδος μουσικής μεταξύ βερολινέζικου καμπαρέ, μπαλάντας, άντε και με τίποτε πανκ πινελιές. Το καλοκαίρι του 2023 έδωσαν συναυλία στο Κίεβο, εκφράζοντας για μια ακόμη φορά τη στήριξή τους στην Ουκρανία.

Στα βαθιά ή και ενίοτε στα πολύ ρηχά της σκέψης ενός που αντιδρά στη θεσμοθέτηση της ισότητας των ΛΟΑΤΚΙ+ οικογενειών, προβάλλει η φοβία μιας αλυσιδωτής γενικευμένης κοινωνικής διάλυσης. Αν συμβεί και αυτό, η κατρακύλα ύστερα θα σταματήσει πού; Κάτι σαν τον τρόμο απ’ τα Σόδομα και Γόμορρα του κατηχητικού.

Πριν από μερικές μέρες έγινε χαμός στο διαδίκτυο διότι το άρτι ανακαινισθέν και παρά του πρωθυπουργού εγκαινιασθέν ανάκτορο των μακεδονικών Αιγών, της πρωτεύουσας του αρχαίου μακεδονικού βασιλείου, αποκλήθηκε στην αγγλική έκδοση μεγάλης ελληνικής εφημερίδας ως «Palace of Goats», νεοελληνιστί «ανάκτορο των κατσικιών». Σημειωτέον ότι η εφημερίδα έχει ήδη διορθώσει αυτό το faux pas.

Έξι εμπόδια για διαπραγματεύσεις και σύναψη ειρήνης μεταξύ Κιέβου και Μόσχας

 Οι πλείστοι παρατηρητές του ρωσοουκρανικού πολέμου συναινούν στο ότι αυτός πρέπει να τερματιστεί το συντομότερο δυνατό. Οι περισσότεροι Ουκρανοί δεν θα μπορούσαν να συμφωνήσουν περισσότερο. Σήμερα, επίσης πολλούς Ρώσους, υποψιάζεται κανείς, δεν θα τους πείραζε να σταματήσει το μακελειό. Γιατί λοιπόν δεν υπάρχει ακόμη, και πιθανότατα δεν θα υπάρξει σύντομα, ένα διαπραγματευτικό φινάλε στον εν εξελίξει πόλεμο;

Ανεπαισθήτως έγινε ετούτο: μέσα σε πολυκατοικία κόκκινη, ολόλευκος εισήλθε ελέφαντας και κάθησε στρογγυλά.

Από το 2014, η Μόσχα –παρά τη σχετική αποτυχία της στην Ουκρανία– έχει αλλάξει τον κόσμο προς όφελος του ρωσικού και μη ρωσικού αναθεωρητισμού.

Κάποια στιγμή, περί τα μέσα του  2ου π.Χ. αιώνα, οι τέχνες των Ελλήνων, γραμματική και ρητορική, γίνονται πολύ ελκυστικές για τους νέους των καλών οικογενειών της Ρώμης, σχολεία ανοίγουν, δημιουργείται μια κίνηση που, όπως έρχεται απ’ έξω, ταράζει την καθαρά λατινική παράδοση. Περισσότερη ανησυχία προκαλεί η ρητορική, εφόσον αυτή μπορεί να επηρεάσει και την πολιτική.

Χρειάζεται η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην παρούσα πολιτική και κοινωνική συγκυρία της Ελλάδας, να χαϊδεύει τα ακροδεξιά αυτιά του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και των υποστηρικτών των απόψεών του εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας;  Λόγω των –μικρής κλίμακας, διαχειριστικών, αλλά οικονομικά και εθνικά ωφέλιμων, νομοθετικών της ρυθμίσεων για τη μεταναστευτική εργασία στη χώρα; Ή λόγω της επικείμενης νομοθεσίας για τα ομόφυλα ζευγάρια, που έχουν το αυτονόητο δικαίωμα της ισονομίας; 

Η συμπληρωματικότητα των Πράξεων της ΕΕ  για την  Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Δεδομένα