Παρεμβάσεις
Η χώρα πέρασε στην τελική φάση εφαρμογής του (τρίτου) μνημονίου που λήγει τον Αύγουστο του 2018 σύροντας αρκετές εκκρεμότητες.[1] Υπάρχουν πολλές αβεβαιότητες για την τελική έκβαση των τρεχουσών διεργασιών. Όμως, καθώς τώρα έχουμε το ορόσημο του Αυγούστου 2018, ευλόγως συζητούμε τι θα συμβεί ύστερα απ’ αυτό.
Από την 14η Ιουνίου και για περίπου ένα μήνα, παρά τα τόσα προβλήματα που ταλανίζουν τον πλανήτη, σχεδόν όλος ο κόσμος έχει στραμμένο το ενδιαφέρον στη Ρωσία. Ούτε για την ιστορία, τον πολιτισμό και τα τοπία της ούτε για τον Πούτιν και το καθεστώς του. Η προσοχή είναι στραμμένη στο Μουντιάλ 2018, που διεξάγεται εκεί, και στους ποδοσφαιρικούς του αγώνες. Ένας λόγος, λοιπόν, για το ποδοσφαιρικό φαινόμενο είναι αναγκαίος. Αναδημοσίευση από το Books' Journal, 88, Ιούνιος 2018, που κυκλοφορεί.
Στις 21 Αυγούστου 1968, τα τανκς της τότε ΕΣΣΔ εισέβαλαν στην Πράγα βάζοντας βίαια τέλος στο εγχείρημα μετατροπής του αυταρχικού καθεστώτος σοβιετικού τύπου σε σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία. Στο κείμενο του Φίλιπ Ροθ, που ακολουθεί, ο συγγραφέας περιγράφει με σαρκασμό τα ανελεύθερα χαρακτηριστικά του καθεστώτος που πήρε τη σκυτάλη μετά τη σοβιετική εισβολή και την πραξικοπηματική εκδίωξη του προέδρου Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ. Αναδημοσίευση από το Books' Journal 32, Ιούνιος 2013.
Στο τεύχος του Books' Journal που κυκλοφορεί καταχωρίζεται η πληροφορία ότι ο μεταφραστής Γιώργος Μπλάνας υπογράφει τις τέσσερις μεταφράσεις ισάριθμων έργων που θα παιχτούν στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Εκτός από την απάντηση σε αυτή την ολίγον σκανδαλώδη επιλογή, την οποία πρέπει να δώσει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, υπάρχει ακόμα μια σοβαρή έντσταση: οι μεταφράσεις του συγκεκριμένου μεταφραστή πόρρω απέχουν από τα πραγματικά κείμενα... Αναδημοσίευση από το Books' Journal, τχ. 86, Απρίλιος 2018.
Η ιδέα της αυθεντικότητας που προήγαγε ο Χάιντεγκερ είναι ακόμη μια κομβική ιδέα που αξιοποιήθηκε από αντιφιλελεύθερα κινήματα, στα οποία ένας αυθεντικός συλλογικός εαυτός υποτίθεται ότι είναι απελευθερωμένος από την προσέγγιση των αφηρημένων κανόνων του φιλελευθερισμού. Κάθε σύγχρονο εθνικό φασιστικό κίνημα, κάθε σύγχρονο λαϊκιστικό κίνημα των καιρών μας έχει βαθιές ρίζες στο χώμα που προετοίμασε ο Χάιντεγκερ, που έβρισκε αυθεντική ύπαρξη σε μια ιστορική συλλογικότητα η οποία μπορεί να είναι μια εθνική-γλωσσική-φυλετική συλλογικότητα όπως η Γερμανικότητα, ή η Ισλαμική Ούμμα. Η σκέψη του Χάιντεγκερ είναι κεντρική στα νεοναζιστικά κινήματα Jobbik και Χρυσή Αυγή στην Ουγγαρία και στην Ελλάδα, στο νεο-ευρασιανιστικό ναζιστικό κίνημα στην Ρωσία και στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, καθώς και στον ριζοσπαστικό ισλαμισμό γενικότερα.
Η πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει προβλήματα στον εορτασμό για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης, που σηματοδότησε τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκφράζεται ως δήθεν διαμαρτυρία για τους εταίρους που υποτίθεται ότι ζητούν επαχθείς όρους για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, στην ουσία όμως καθρεφτίζει έναν εγγενή και δομικό αντιευρωπαϊσμό. Στο τεύχος 74 του Books’ Journal ο αντιευρωπαϊσμός της αριστεράς βασικής συνιστώσας του εθνικολαϊκιστικού ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιγράφηκε αναλυτικότατα.