Παρεμβάσεις

Δύο μήνες μετά την άνοδο στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε πως το «Πρώτη φορά αριστερά!» είναι στην ουσία «Πρώτη φορά αριστεροακροδεξιά!». Αναδημοσίευση από το Books’ Journal 54, Απριλίου 2015. 

Μια παράλογη υπόθεση ελληνικής παραδοξότητας. ώς ένας ιστορικός αντιμετωπίζει την μήνιν της ελληνικής δικαιοσύνης για τις απόψεις του. Και με ποιο νόμο! (αναδημοσίευση από το Books' Journal 55, Μάιος 2015).

Γιάννης Μπουτάρης: Ας σκεφτούμε τι θα σήμαινε για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο  της Αθήνας εάν είχε ένα 25μελές ΔΣ  που να αποτελείται από την αφρόκρεμα της ελληνικής κοινωνίας και, ευρύτερα, του ελληνισμού: κορυφαίους επιχειρηματίες και διευθυντικά στελέχη επιχειρήσεων, διακεκριμένους επιστήμονες, δημοσιογράφους, νομικούς, καλλιτέχνες και συγγραφείς.  Ένα ΔΣ που θα έχει την ευθύνη για την κατάρτιση  της στρατηγικής του Μουσείου και για τη γενικότερη διαχείρισή του, καθώς και την επιλογή του διευθυντή του. Μας φαίνεται εξωφρενικό; Ε, λοιπόν, αυτή είναι η διακυβέρνηση του γνωστού σε όλους μας Βρετανικού Μουσείου, που τελεί υπό την υψηλή εποπτεία του βρετανικού υπουργείου Πολιτισμού. Αναδημοσίευση από το Books' Journal 54,  Απρίλιος 2015.

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη – και πέρα απ' αυτήν. Το φάντασμα του Γιάνη (δική του η ορθογραφία) Βαρουφάκη. Του έλληνα υπουργού Οικονομικών που χαιρετάει αχώνευτους τεχνοκράτες της ευρωζώνης με το χέρι στην τσέπη λες και του χρωστάνε κάτι ψιλοδισεκατομμυριόπουλα ή χαριεντίζεται με την Κριστίν Λαγκάρντ λες και παίζανε σφαλιάρες στην τρίτη δημοτικού. Τηρουμένων των αναλογιών, οι ενδυματολογικές επιλογές του Γ. Βαρουφάκη –σ' ένα χώρο όπου εξ ορισμού συναντάς «στυγνούς» τραπεζίτες, για να ζητήσεις χρήματα (πολλά χρήματα!) για τη χώρα σου και οι πιστωτές σε «σκανάρουν» από πάνω μέχρι κάτω– παραπέμπουν στο σάλο που προκάλεσε στη showbiz τη δεκαετία του 1980, με την έξαλλη εμφάνισή του, ο Άλις Κούπερ ή προκαλεί σήμερα η θεότρελη Lady Gaga.

Μπορεί να γίνει, τελικά, η  Ελλάδα μια σύγχρονη, κανονική ευρωπαϊκή χώρα; Η λογική, το μυαλό μου, υπαγορεύουν ως απάντηση ένα: «δεν ξέρω». Η καρδιά μου, το συναίσθημα, μου λένε ότι θα αντιστραφεί, πρέπει να αντιστραφεί. Και γι’ αυτό ο ρόλος των ευρωπαϊκών δυνάμεων είναι καθοριστικός αυτή την περίοδο...

Το κείμενο που ακολουθεί είχε δημοσιευθεί στο Books’ Journal # 7, 21/4/2011, με αφορμή την προβολή της ταινίας Χρεοκρατία-Deptocracy, μιας στρεψόδικης ταινίας με παρελκυστικό σκοπό, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Αναδημοσιεύεται σήμερα εξαιτίας της δυσάρεστης επικαιρότητας, λόγω δηλαδή της σύστασης, με πρωτοβουλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επιτροπής του Ελληνικού Κοινοβουλίου για τα αληθινά αίτια και τις γενεσιουργούς αιτίες της δημιουργίας και της διόγκωσης του Δημόσιου Χρέους, που ήδη έχει επικεφαλής τον Ερίκ Τουσέν, σύμβουλο προηγουμένως χωρών όπως ο Ισημερινός για ανάλογα θέματα, οι συμβουλές του οποίου αποδείχθηκαν άνθρακες.