Ο Κ. Λακαφώσης, στη μακρά του συνέντευξη με τον Στ. Ζαχαρό, αποστασιοποιήθηκε τόσο από τη θεωρία του παράνομου φορτίου όσο και από τον ισχυρισμό ότι αυτό επρόκειτο για το περίφημο ξυλόλιο συμπτύσσοντας την επιχειρηματολογία του σε μια, όπως φαίνεται τελευταία, γραμμή άμυνας – ισχυριζόμενος, πρώτον, ότι τα ίχνη ξυλολίου είναι μόνο ενδείξεις της ύπαρξης ενός άλλου, μη δυνατού να προσδιοριστεί περαιτέρω καύσιμου υλικού και, δεύτερον, ότι τα έλαια σιλικόνης ήταν αδύνατο να αναφλεγούν υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη στιγμή της σύγκρουσης.
Το ενδιαφέρον της συνέντευξης είναι ότι ο κ. Λακαφώσης προσπάθησε να στηρίξει έμπρακτα τον δεύτερο ισχυρισμό του εκτελώντας μπροστά στην κάμερα μερικές επιδείξεις, οι οποίες συμπεριελάμβαναν έναν αναμμένο λύχνο Μπούνζεν, δηλαδή ένα καμινέτο αερίου όπως αυτά που χρησιμοποιούμε για να ψήσουμε καφέ ή να μαγειρέψουμε στο ύπαιθρο.
Που είναι το πρόβλημα; - θα αναρωτηθεί κανείς. Καταρχήν, οι επιδείξεις του κ. Λακαφώση έλαβαν χώρα σε ένα δωμάτιο γεμάτο με δυνητικά καύσιμα αντικείμενα: βιβλία, ντάνες από χαρτιά κ.λπ. Δεύτερον, ο κ. Λακαφώσης δεν είχε πάρει κανένα μέτρο προσωπικής προστασίας, δεν φορούσε δηλαδή ούτε προστατευτικά γυαλιά, ούτε μια προστατευτική ρόμπα εργαστηρίου επάνω από τα ρούχα του. Τρίτον, δεν προειδοποίησε τους τηλεθεατές να μην προσπαθήσουν να επαναλάβουν τα «πειράματα» στο σπίτι τους και, προπαντός, να προσέξουν ώστε να μην τα επαναλάβουν μικρά παιδιά.
Τέταρτον, ο κ. Λακαφώσης θέλησε να αποδείξει ότι χρειάζεται επαρκής χρόνος για να αναφλεγεί ή να επηρεαστεί κάτι από μια φλόγα, περνώντας το χέρι του μέσα από τη φλόγα του λύχνου και δείχνοντας ότι αυτό παρέμενε άθικτο, ενώ η φλόγα κατά τα λεγόμενά του μπορεί να αναπτύξει θερμοκρασίες μέχρι 1500 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η ενέργειά του όμως όχι μόνον ΔΕΝ αποδεικνύει ότι ένα ηλεκτρικό τόξο 10.000 βαθμών Κελσίου διάρκειας δυο δεκάτων του δευτερολέπτου δεν αρκεί για να αναφλέξει έλαιο σιλικόνης αλλά συνιστά και μια ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ, γιατί τίποτα δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ένας μιμητής αυτού του «πειράματος» δεν μπορεί να υποστεί σοβαρά εγκαύματα περνώντας το δικό του χέρι από μια παρόμοια φλόγα. Ιδιαίτερα μικρά παιδιά είναι εκτεθειμένα σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς το δέρμα τους είναι πολύ πιο ευαίσθητο.
Σε ένα δεύτερο «πείραμα», ο κ. Λακαφώσης θέρμανε στη φλόγα αυτή –που έκαιγε για περίπου τέσσερα λεπτά κατά τη διάρκεια της εκπομπής– μια ποσότητα ελαίου σιλικόνης, για να μας δείξει ότι χρειάζεται αρκετή ώρα μέχρι να αναφλεγεί. Και αυτή η επίδειξη έλαβε χώρα υπό συνθήκες ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ, καθώς ο κ. Λακαφώσης δεν φορούσε όπως και καθ’ όλη τη διάρκεια των πειραμάτων του προστατευτικά γυαλιά. Προφανώς δεν πέρασε ούτε μια στιγμή από το μυαλό του ότι το υλικό, όπως κάθε παχύρρευστο υλικό, θα μπορούσε θερμαινόμενο να αρχίσει να εκτινάσσει σταγονίδια, όπως καμιά φορά κάνει το καυτό λάδι στο τηγάνι. Αρκεί ένα μικρό σταγονίδιο στο μάτι για να επιφέρει την καταστροφή.
Τα «πειράματα» του κ. Λακαφώση αποδεικνύουν μόνο την εγκληματική του άγνοια στον ασφαλή χειρισμό καύσιμων ουσιών και φλογών και την επίσης εγκληματική του ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ, καθώς έθεσε εαυτόν και τους τηλεθεατές σε κίνδυνο, και μάλιστα σε μια ζώνη τηλεθέασης όπου μπορούν να παρακολουθήσουν μικρά παιδιά.
Δυστυχώς, ένα μέρος της ευθύνης βαραίνει και τον κ. Ζαχαρό, ο οποίος θα έπρεπε να εμποδίσει τον κ. Λακαφώση να κάνει αυτές τις άχρηστες και επικίνδυνες επιδείξεις της ασχετοσύνης του.
Μαζεύτε τον, αυτόν και τους άλλους επίδοξους πυροδαμαστές, πριν θρηνήσουμε και άλλα θύματα.
