Με βάση αυτή την αρχή δικάστηκε και καταδικάστηκε στη Γερμανία, τον Ιούνιο του 2025, ένας Σύρος για εγκλήματα πολέμου που είχε διαπράξει στη Συρία. Με το ίδιο σκεπτικό είχε συλληφθεί ο χιλιανός πρώην δικτάτορας Αουγκούστο Πινοσέτ από τις βρετανικές αρχές για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (δεν δικάστηκε ούτε παραδόθηκε στις ισπανικές αρχές που επίσης τον καταζητούσαν, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).
Η σύλληψη και προσαγωγή του Νικολάς Μαδούρο δεν αντιτίθεται σε αυτή την αρχή, καθώς και οι ΗΠΑ θεωρούν ότι είναι αρμόδιες για τη δίωξη ορισμένων εγκλημάτων σε παγκόσμια κλίμακα. Επιπλέον, ο Μαδούρο κατηγορείται για εγκλήματα που διέπραξε κατά των ΗΠΑ.
Το μόνο που μπορεί να αμφισβητηθεί είναι το εάν οι ΗΠΑ είχαν τη νομιμοποίηση να αγνοήσουν την ασυλία που του παρείχε το αξίωμά του ως αρχηγού κράτους και να τον συλλάβουν στη χώρα του. Εδώ μπορεί να αντιταχθεί το γεγονός ότι ο Μαδούρο καταχράσθηκε την ασυλία του και τη θέση του για να διαπράξει τα εγκλήματα που του αποδίδει το κατηγορητήριο, και ότι αυτή η κατάχρηση οδηγεί στην απαξίωση του δικαιώματος αυτού.
Αυτό είναι όντως ένα ρίσκο που πήρε η διοίκηση Τραμπ και θα ήταν μεγάλη καταστροφή γι’ αυτήν αν οι κατηγορίες εναντίον του Μαδούρο καταρρεύσουν στο δικαστήριο και ο ίδιος αθωωθεί ή αν καταδικαστεί για πλημμελήματα. Οπότε πρέπει να υποθέσουμε ότι το κατηγορητήριο είναι καλά δομημένο και ότι υπάρχουν οι μάρτυρες που θα επιβεβαιώσουν την ενοχή του Μαδούρο. Ίσως όμως ο κατηγορούμενος έρθει σε μια συνεννόηση με τον εισαγγελέα και αποδεχθεί μερικές κατηγορίες με αντάλλαγμα την απόσυρση άλλων και μια επιεική ποινή ή και να δεχτεί να καταθέσει ως προστατευόμενος μάρτυς εναντίον αρχηγών ναρκοκαρτέλ.
Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν ζήτησαν την παραίτηση της κυβέρνησης της Βενεζουέλας αλλά συνεχίζουν να συνεργάζονται μαζί της, έστω και με όρους εκβιασμού, δείχνει ότι η επιχείρηση ήταν περισσότερο αστυνομικού και όχι πολιτικού χαρακτήρα, κάτι που την κάνει μη συγκρίσιμη με την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία ή της Τουρκίας στην Κύπρο – και στις δυο περιπτώσεις η επιτιθέμενη πλευρά δεν επικαλέστηκε την αρχή της παγκόσμιας αρμοδιότητας καταπολέμησης εγκλημάτων και οι επιθέσεις δεν στρέφονταν κατά κύριο λόγο εναντίον προσώπων αλλά των ίδιων των χωρών.
Οι γεωπολιτικές βλέψεις της διοίκησης Τραμπ (Γροιλανδία, Παναμάς, Καναδάς) ανήκουν σε άλλη κατηγορία και δεν μπορούν επίσης να συγκριθούν με τη σύλληψη του Μαδούρο. Εδώ απαιτείται εγρήγορση και σθεναρή αντίσταση από τις χώρες της Δύσης και η υπενθύμιση στις ΗΠΑ ότι δεν μπορεί κανείς να έχει ηγετικό ρόλο αν δεν έχει συμμάχους.
