Emil Nolde, 1941-1945
1.
Εσύ αντιστάθηκες; Όχι δα!
Πάει πολύ!
Ας πούμε ότι υπόμεινες.
Θα κατέφευγα
στη ρίμα ή σε κάτι τέτοιο
για να εξετάσω
την περίπτωσή σου, ακριβώς όπως εσύ
κατέφυγες σε ό,τι χρώματα
ήταν διαθέσιμα.
Κι ούτε μπορούμε να σε πάρουμε
στα σοβαρά μια που διάβασες
(έτσι έλεγες) ένα βιβλίο και μόνο
σε όλη σου τη ζωή.
2.
Τέλος στην υποταγή.
Παραταγμένος, παραμόνευες
απ’ αυτόν τον ιδιόμορφο
προμαχώνα
στις ελώδεις εκτάσεις:
ανάχωμα ή ίσως σβώλος
λαδομπογιάς στην παλέτα.
Με ακουαρέλες τώρα,
η μυρωδιά τους δεν προδίδει
τίποτα. Ούτε καμβάδες:
μόνο ρυζόχαρτο που θα μπορούσες
να καταπιείς
αν ήταν ανάγκη.
3.
Μη γνωρίζοντας τίποτα
για την τύχη
των 1.052
κατασχεμένων πινάκων
ακμαίος,
αφοσιώθηκες
σε αυτά
τα ισάριθμα φύλλα.
Συμπάθα μας
αν στρέφουμε το βλέμμα από
τους γίγαντες και τις
χορεύτριες ή ό,τι άλλο
μας θυμίζει έστω και λίγο ανθρώπινη μορφή
4.
για να αναζητήσουμε αυτές τις ανακατεμένες τούφες
λιβάδια ξεμπλεγμένα
με νωπές πινελιές
που τα σαρώνουν
σύννεφα
ξεπλένοντας
τον κόσμο με χρώμα
που ξεχειλίζει
ακόμα και στον ύπνο μας
πάνω από μαύρα κύματα
θολό φάρο
λαμπρό
ήλιο.
μετάφραση: Λιάνα Γιαννακοπούλου