Σύνδεση συνδρομητών

Το μήνυμα: πολιτική σταθερότητα

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2023 11:36
Όπως το 2019, έτσι και τον Μάιο του 2023 οι πολίτες υπερψήφισαν έναν πολιτικό και ένα φιλελεύθερο πρόγραμμα που υποσχόταν οικονομική ανάκαμψη, μείωση φόρων και μεταρρυθμίσεις. Η εικόνα είναι σκηνοθετημένη από τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, μέρος της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα.
Φωτογραφία αρχείου
Όπως το 2019, έτσι και τον Μάιο του 2023 οι πολίτες υπερψήφισαν έναν πολιτικό και ένα φιλελεύθερο πρόγραμμα που υποσχόταν οικονομική ανάκαμψη, μείωση φόρων και μεταρρυθμίσεις. Η εικόνα είναι σκηνοθετημένη από τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, μέρος της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα.

Η εκλογή της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, το καλοκαίρι του 2019, περιείχε ένα μήνυμα προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Οι πολίτες, κουρασμένοι από την περιπέτεια του ανορθολογισμού της περασμένης δεκαετίας, με τις προσδοκίες που τους είχε δημιουργήσει ο λαϊκισμός διαψευσμένες το φοβερό διάστημα διακυβέρνησης της χώρας από τον συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, υπερψήφισαν έναν πολιτικό και ένα φιλελεύθερο πρόγραμμα που υπόσχονταν οικονομική ανάκαμψη, μείωση φόρων και μεταρρυθμίσεις. Μια πολιτική που υποσχόταν πρόοδο και πολιτική σταθερότητα.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν διέψευσε τις προσδοκίες των ψηφοφόρων της. Πολύ σύντομα, ωστόσο, βρέθηκε να προσπαθεί να αντιμετωπίσει πρωτόγνωρες κρίσεις.

Μια αθρόα προσπάθεια μεγάλων κυμάτων μεταναστών υποβοηθούμενων από το τουρκικό κράτος να περάσουν από τα χερσαία σύνορα του Έβρου στην Ελλάδα, με αβέβαιη τη δυνατότητα προώθησης στην υπόλοιπη Ευρώπη όπως είναι ο στόχος τους, αντιμετωπίστηκε από την κυβέρνηση με επιτυχία ως υπόθεση διαφύλαξης συνόρων και προστασίας της κοινωνικής συνοχής. Με επιτυχία, επίσης, αντιμετωπίστηκε και η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας, για την αντιμετώπιση της οποίας ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε ως προσωπικό κεφάλαιο το κύρος που έχει αποκτήσει λόγω των επιλογών διακυβέρνησης και, ασφαλώς, την ολική επαναφορά της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή πορεία, όχι πλέον ως προβληματικό μέλος.

Η υγειονομική κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού ήταν μια εντελώς νέα απειλή, την οποία το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε με ταχύτητα και σύνεση. Στο πρώτο στάδιο, σε συνθήκη απόλυτης αβεβαιότητας, επιβλήθηκε καραντίνα, χωρίς οι πολίτες να αισθανθούν ότι ήταν αποτέλεσμα κρατικού αυταρχισμού. Στο δεύτερο στάδιο, η Ελλάδα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατάφερε να διασφαλίσει γρήγορα επαρκείς δόσεις του εμβολίου, επινοώντας μάλιστα ένα ακριβές και πρακτικό πρόγραμμα εμβολιασμού – που εκτός των άλλων λειτούργησε ως μοντέλο παράκαμψης της παλαιάς γραφειοκρατίας του δυσκίνητου κράτους.

Η αναθεωρητική εισβολή της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας απαντήθηκε από την Ελλάδα με αποφασιστικότητα, ευρωπαϊκά: για πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό, η Ελλάδα δεν επικαλείται απέναντι στους εταίρους της στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ, στον δυτικό κόσμο, κάποιον εξαιρετισμό.

Η οικονομική κρίση, ως συνέπεια της πανδημίας και, στη συνέχεια, της επιδίωξης της Ευρώπης να αυτονομηθεί ενεργειακά από τη Ρωσία μετά την εισβολή στην Ουκρανία,  δημιούργησε πληθωρισμό που έγινε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί, είτε με μέτρα επιδότησης του επιπρόσθετου κόστους ζωής είτε με απόπειρες επηρεασμού της αγοράς. Ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, οι πολίτες κατανόησαν την προσπάθεια. Και κυρίως εκτίμησαν ότι, παρ’ όλες τις δυσκολίες, δεν διακυβεύτηκε ούτε στιγμή η πολιτική σταθερότητα.  

Βεβαίως, οι κρίσεις και η δυναμική που δημιούργησαν, δεν επέτρεψαν στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει πλήρως το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα. Στην οικονομία έγιναν ουσιαστικά βήματα, πολλοί ξένοι επενδυτές επιλέγουν Ελλάδα, ωστόσο ο κρατικοδίαιτος χαρακτήρας της πλειονότητας της εγχώριας επιχειρηματικότητας θα είναι μόνιμο εμπόδιο και ανασταλτικός παράγων. Παρά την αποφασιστικότητα για την αύξηση των πρότυπων και των πειραματικών σχολείων στη βασική εκπαίδευση, παρά την εισαγωγή ξένων γλωσσών στο σχολείο από το νηπιαγωγείο, η εκπαίδευση εξακολουθεί να παράγει λειτουργικό αναλφαβητισμό, η τεχνική παιδεία απαιτεί ουσιαστικές αλλαγές και το πανεπιστήμιο λειτουργεί με τουλάχιστον δύο ταχύτητες, συχνότατα αποκομμένο από την παραγωγή – ενώ, έπειτα από πολλές αψιμαχίες του κράτους με τον συνδικαλισμό των εκπαιδευτικών, παραμένει εκκρεμές ένα σύστημα αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου σχολείων και εκπαιδευτικών. Η εκ του συντάγματος παράταση της απαγόρευσης λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων παρατείνει μια εθνική επιζήμια ιδιομορφία.

Εκκρεμούν ακόμα πολλές μεταρρυθμίσεις. Κανείς, για παράδειγμα, δεν άγγιξε τη δικαιοσύνη τα τέσσερα χρόνια που πέρασαν. Η δημόσια διοίκηση χρειάζεται δραστικές παρεμβάσεις, που επίσης περιλαμβάνουν αξιολόγηση – δεν αρκεί η παράκαμψη των παλαιών δομών της. Οι δημόσιες συγκοινωνίες χρειάζονται αλματώδη βελτίωση – κι αυτό ήταν γνωστό και πριν από το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών.

Αυτά τα θέματα ήταν η ύλη των εκλογών της 21ης Μαΐου, η ίδια παραμένει και σήμερα. Η αντιπολίτευση, ωστόσο, μείζων (λιγότερο μείζων μετά τις τελευταίες εκλογές) και ελάσσων (όχι πολύ περισσότερο ελάσσων, παρά τη μικρή άνοδό της), αδιαφόρησε απέναντι στο αίτημα της κοινωνίας, που εκφράστηκε κατ’ επανάληψη το 2019. Κι αντί για σύγχρονα κόμματα με θέσεις και επιχειρήματα, που θα ασκούσαν εποικοδομητική όταν χρειαζόταν κριτική στην κυβέρνηση, που στις εκλογές του 2023 θα παρουσίαζαν ολοκληρωμένο πρόγραμμα αντάξιο της ιδεολογίας που συστηματικά επικαλούνται, παρέμειναν μηχανισμοί διαμαρτυρίας και κατεδάφισης των αντιπάλων.  

Γράφαμε, σε αυτήν εδώ τη θέση, τον περασμένο Σεπτέμβριο, εν μέσω του θορύβου για τις υποκλοπές:

Όσο κι αν επιδίωξη της αντιπολίτευσης είναι η στράτευση μιας κρίσιμης μάζας οπαδών πίσω από συνθήματα αγανάκτησης και επιτηδευμένης οργής, η πορεία προς τις επόμενες εκλογές απαιτεί προγραμματικό λόγο και μεταρρυθμιστική ατζέντα. Οι πολίτες δεν θέλγονται από μια ακόμα ανορθολογική κρίση, επιδιώκουν σταθερότητα και ασφάλεια. Όσες πολιτικές δυνάμεις περιφρονήσουν αυτή την πραγματικότητα θα εκπλαγούν από τις εξελίξεις. (The BooksJournal, τχ. 134, Σεπτέμβριος 2022)

Πολύ φοβάμαι ότι το μήνυμα δεν ελήφθη ούτε και μετά τις εκλογές του Μαΐου. Λογικά, οι πολίτες θα το υπενθυμίσουν ακόμα μια φορά στην αντιπολίτευση στις εκλογές της 25ης Ιουνίου. Είναι ανάγκη κάποιων να το λάβουν. Η χώρα, εκτός από κανονική κυβέρνηση, για να διασφαλίζει τη σταθερότητα, τη μεταρρυθμιστική πορεία και τη στιβαρή αντιμετώπιση κρίσεων, χρειάζεται και κανονική αντιπολίτευση. Για να ελέγχει και να διορθώνει.  

 

The Books' Journal

Το Books' Journal είναι μια απολύτως ανεξάρτητη επιθεώρηση με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται.

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.