Η λογική του κύκλου συζητήσεων «Κι αυτοί είναι η Ελλάδα» είναι απλή. Προσκαλούμε πρόσωπα της δημόσιας ζωής με επιτυχημένη διαδρομή στον τομέα της δραστηριότητάς τους, μια δραστηριότητα αφιερωμένη στην εμβάθυνση και στο γενικό όφελος. Τα πρόσωπα που προσκαλούνται έχουν ηθική συγκρότηση, βάθος, ευρεία αντίληψη της ζωής, πνευματικότητα, θεωρητική κατάρτιση και μεταδοτικότητα. Μπορούν δηλαδή να χρησιμεύσουν ως πρότυπα μιας δημιουργικής Ελλάδας της προόδου – που είναι το ζητούμενο της μοντέρνας στάσης απέναντι στα πράγματα.
Ο πρώτος κύκλος των δημόσιων συζητήσεων με τίτλο «Κι αυτοί είναι η Ελλάδα - Συζητήσεις στο Ωδείο Αθηνών» άρχισε με μεγάλη επιτυχία. Στις 16 Οκτωβρίου 2025, ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης, ο πρώτος συνομιλητής του Ηλία Κανέλλη, ήταν, όπως αναμενόταν, ευχάριστος και οξύς, είτε αναφερόταν στην τέχνη του είτε στη δημόσια ζωή. Με σαφήνεια διατύπωσε την άποψη ότι «τα μυθιστορήματα πρέπει να διαβάζονται», δήλωσε ενοχλημένος από τις μεταμοντέρνες ερμηνείες κλασικών κειμένων, στο θέατρο και αλλού («οι κλασικοί δεν έγραψαν ώστε ένας σκηνοθέτης να έρχεται να αλλάζει το κείμενό τους και να δημιουργεί έργα για να μας λέει την αποψάρα του»), ενώ αναφερόμενος στην πολιτική είπε ότι «χρειάζεται κρατικός έλεγχος, να μην είναι η αγορά των μονοπωλίων και των ολιγαρχών», εκθέτοντας την προσωπική ιδεολογία του: «είμαι φιλελεύθερος, όχι νεοφιλελεύθερος». Εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τη δημόσια παιδεία που «είναι ένα αίσχος, σε όλα τα επίπεδα, με ευθύνη μεγάλη και του κράτους», ενώ επέκρινε τη χρήση νεοπαγών όρων στον δημόσιο διάλογο με σκοπό τη δυσφήμηση όσων εκφράζουν μη αρεστές γνώμες σε όσους διακινούν τη συχνά διάχυτη εχθροπάθεια. «Ακροκεντρώος; Είναι ένας υβριστικός όρος της Αριστεράς», κατέληξε.
Ο δεύτερος συνομιλητής του Ηλία Κανέλλη, στις 13 Νοεμβρίου 2025, ήταν ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος. Μεγάλο μέρος της συζήτησής τους κινήθηκε γύρω από την ελληνική Επανάσταση του 1821, την οποία ο Παναγιωτόπουλος εξηγεί ως μια πολύπλοκη διεργασία. Συστατικά αυτής της πολυπλοκότητας, μεταξύ άλλων, ήταν η γλώσσα, κυρίαρχη στη Βαλκανική μέσω της Εκκλησίας που επίσης είχε σημαντικό ρόλο, η Φιλική Εταιρεία και οι συνωμοτικές κινήσεις και, βέβαια, η διασπορά. Ο Παναγιωτόπουλος αναφέρθηκε επίσης στο ρόλο της Εκκλησίας που, αντίθετα με τα σημερινά συναισθήματα γι’ αυτή, ήταν μια σημαντική οργανωτική δομή, ένας ελληνόφωνος θεσμός σε όλα τα Βαλκάνια, με καθοριστικό ρόλο για τους χώρους όπου υπήρχαν και δραστηριοποιούνταν ελληνικοί πληθυσμοί. Άλλη σημαντική δομή, εξήγησε, ήταν το φορολογικό σύστημα, ενταγμένο βεβαίως στην οθωμανική διοίκηση, από το οποίο όμως επωφελούνταν η κοινότητα για να φτιάξει τη δική της παράλληλη οικονομική δομή. Οι δομές αυτές υπήρξαν συντελεστές παραγωγής εθνικής συνείδησης. Συνδυασμένη με προσωπικές διαδρομές, μνήμες και εμπειρίες, ο Παναγιωτόπουλος κατέκτησε το ακροατήριο και χειροκροτήθηκε θερμά.
Στις 15 Ιανουαρίου 2016, στο Ωδείο αναμενόταν η συζήτηση του Ηλία Κανέλλη με τον καθηγητή Στάθη Καλύβα. Πολιτικός επιστήμονας με διεισδυτική ματιά, ο Καλύβας βρίσκεται στην επικαιρότητα με το νέο βιβλίο του (που συνέγραψε μαζί με τη Νατάσα Τριανταφύλλη), αντικείμενο του οποίου είναι η άνθηση της κουλτούρας την τριετία 1970-1973, μέσα στη χούντα. Στην εργασία αυτή είναι αφιερωμένο και το ανά χείρας τεύχος.
Ως γνωστόν, τον προηγούμενο μήνα είχε προγραμματιστεί και η δημόσια συζήτηση με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, η οποία αναβλήθηκε λόγω έκτακτης υποχρέωσης του πρωθυπουργού. Η συνάντηση αυτή τελικά προγραμματίστηκε και θα γίνει τη Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2016 – και είναι εύλογο να την αναμένουν όχι μόνο οι φίλοι του περιοδικού.
Τους επόμενους μήνες, στον πρώτο κύκλο δημόσιων συζητήσεων επίσης θα συμμετάσχουν: ο ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτρης Δημητράκος, η τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Θεοδόσης Τάσιος και ο βιολονίστας και μαέστρος Λεωνίδας Καβάκος.
Ιδιαίτερα συγκινητική είναι και η συμμετοχή του κοινού στις συζητήσεις. Παλιοί φίλοι και κοινό με το οποίο πρώτη φορά συναντιόμαστε, παλιότεροι αλλά και νεότεροι αναγνώστες και ακροατές που σπεύδουν στο Ωδείο Αθηνών μας γεμίζουν ενθάρρυνση και ελπίδα. Με τους προσκεκλημένους και τους φίλους μας, μπορούμε να κάνουμε και τη νέα χρονιά δημιουργική και γόνιμη. Σας ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό.
