Σύνδεση συνδρομητών

Με τη δημοκρατία ή με την τρομοκρατία

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018 07:48
O ισοβίτης δολοφόνος της 17 Νοέμβρη Δημήτρης Κουφοντίνας στις αγκαλι΄ς των θαυμαστών του, σε παλαιότερη έξοδό του με άδεια από τη φυλακή.
Φωτογραφία Αρχείου
O ισοβίτης δολοφόνος της 17 Νοέμβρη Δημήτρης Κουφοντίνας στις αγκαλι΄ς των θαυμαστών του, σε παλαιότερη έξοδό του με άδεια από τη φυλακή.

 Η τρομοκρατία σήμερα στρατολογεί από μία ευρύτερη και ετερόκλητη ριζοσπαστικοποιημένη βάση. Το κράτος πρέπει να κάνει δύο απλά πράγματα: α) να τιμήσει τα θύματα και β) να συντρίψει πολιτικά την τρομοκρατία.

Μία από τις δημοφιλέστερες τηλεοπτικές σειρές των τελευταίων ετών είναι το Criminal Minds. Μία ομάδα εγκληματολόγων, τα μέλη της Μονάδας Συμπεριφορικής Ανάλυσης του FBI, διαλευκαίνουν υποθέσεις κατά συρροή δολοφόνων αξιοποιώντας μεθοδολογίες ανάλυσης συμπεριφοράς και χαρακτήρων. Στις περισσότερες υποθέσεις, ο δράστης- δολοφόνος έχει περάσει δύσκολες παιδικές συνθήκες ή έχει πρόσφατα βιώσει κάποιο ιδιαιτέρως δυσάρεστο γεγονός (συνήθως αφορά την απώλεια συγγενικού προσώπου ή σεξουαλική κακοποίηση) με αποτέλεσμα να στραφεί στη βία και στις δολοφονίες. Επίσης, υπάρχει μεγάλος αριθμός δολοφόνων που έχουν σχιζοφρένεια ή άλλα προβλήματα ψυχολογικής αστάθειας.

Αν ξεκινούσαμε μια μεγάλη συζήτηση στα social media στην Ελλάδα γύρω από τον τρόπο αντιμετώπισης των μανιακών δολοφόνων να μην αισθανόμαστε έκπληξη εάν πάρα πολλοί υποστήριζαν ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα βαθύτερα αίτια του φαινομένου (κοινωνικές ανισότητες, οικογενειακά προβλήματα, ψυχολογικά ζητήματα κ.λπ.).

Μοιάζει λίγο απλουστευμένο, αλλά αυτός είναι ο τρόπος της συζήτησης για την εγχώρια τρομοκρατία στην Ελλάδα. Ανώτατοι πολιτικοί και πολιτειακοί παράγοντες εστιάζουν στις βαθύτερες αιτίες της τρομοκρατίας και χαρακτηρίζουν τους δολοφόνους τρομοκράτες παιδιά που θέλουν σωστά να αλλάξουν τον κόσμο αλλά το κάνουν με το λάθος τρόπο, με τη βία. Βουλευτές, διανοούμενοι και καθηγητές πραγματοποιούν αναλύσεις για το ανθρώπινο πρόσωπο της 17 Νοέμβρη και διοργανώνουν καμπάνιες για το δικαίωμα στην άδεια των φυλακισμένων και αμετανόητων τρομοκρατών. Ενώ τα βιβλία των τρομοκρατών διαδίδουν ελεύθερα το μίσος και τη βαθιά πίστη στη βία.

Σαφώς και η τρομοκρατία ως φαινόμενο έχει βαθύτερα αίτια, άλλωστε και το έγκλημα έχει γενικότερα αίτια (σε επίπεδο κοινωνίας, αλλά και του κάθε εγκληματία ατομικά). Αυτό όμως δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι μπορεί να δικαιολογηθεί και να υποστηριχτεί η τρομοκρατία. Δεν μπορεί μία δημοκρατία να δείχνει ανοχή στις δολοφονικές επιθέσεις των τρομοκρατών. Κανένα θύμα της τρομοκρατίας (είτε είναι ο Αξαρλιάν είτε ο Μάλλιος) δεν μπορεί να θεωρηθεί ένοχο από τους αυτόκλητους τιμωρούς. Η τρομοκρατία έχει συνολικά στόχο τη δημοκρατία, την κοινωνία και το πολιτισμικό πρότυπο της χώρας. Δεν μπορεί να υπάρξει σχετικοποίηση ούτε μπορούν να υπάρχουν αστερίσκοι στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Όλοι οφείλουν να πάρουν θέση και σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει μέσος δρόμος.

Ξεκάθαρα λοιπόν:

Είμαστε με την δημοκρατία ή με την τρομοκρατία;

Πιστεύουμε στο δικαίωμα του κράτους να μονοπωλεί τη νόμιμη βία ή θεωρούμε τη βία δικαιολογημένο μέσο άσκησης πολιτικής;

Οι δημοκρατίες σε όλες τις ιστορικές εποχές ήταν αμείλικτες με την τρομοκρατία. Την αντιμετώπιζαν με καταστολή και εφαρμογή του νόμου, αλλά και πολιτικά. Αυτό το τελευταίο, η πολιτική αντιμετώπιση, είναι κάτι που απουσίασε και απουσιάζει από την Ελλάδα. Για αυτό, παρά την εξάρθρωση των αριστερών οργανώσεων της πρώτης γενιάς (17 Νοέμβρη και ΕΛΑ), η τρομοκρατία δεν υποχώρησε. Τα πράγματα σήμερα είναι συνθετότερα και η τρομοκρατία στρατολογεί από μία ευρύτερη και ετερόκλητη ριζοσπαστικοποιημένη βάση. Το κράτος πρέπει να κάνει δύο απλά πράγματα: α) να τιμήσει τα θύματα και β) να συντρίψει πολιτικά την τρομοκρατία.

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.