Editorials
Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κάλεσε με σχεδόν δραματικό τρόπο το πολιτικό προσωπικό σε συναίνεση για την αποφυγή της καταστροφής. Η κυβέρνηση δεν τη θέλει και η αντιπολίτευση νομίζει πως δεν τη χρειάζεται. Η κατάληξη μπορεί να είναι τραγικά απλή: αφού κανείς τους δεν μπορεί να δώσει λύση, δεν θα υπάρξει λύση. Κατ’ ευθείαν στο παγόβουνο, η ορχήστρα θα παίζει μέχρι την τελευταία στιγμή – σωσίβια υπάρχουν για ελάχιστους! Το editorial του νέου τεύχους, 51, Ιανουάριος 2014, που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα.
Τεύχος 48. Το σημερινό εκδοτικό σημείωμα είναι αυτοαναφορικό. Υπάρχει λόγος. Κλείνουμε τέσσερα χρόνια και, μολονότι γεννηθήκαμε τη στιγμή που αναμενόταν η χρεοκοπία της χώρας, αντέξαμε και συνεχίζουμε. Πιο πλήρεις, πιο μεθοδικοί, πιο παρεμβατικοί. Ένα περιοδικό ποικίλης ύλης για απαιτητικούς αναγνώστες. Και μια ιστοσελίδα (booksjournal.gr) που σιγά σιγά μεγαλώνει – και διευρύνει το κοινό της.
Ο νέος λαϊκισμός, της αποκατάστασης μέρους των εισοδημάτων κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων, είτε με πρόσχημα τη διανομή τμήματος του πρωτογενούς πλεονάσματος είτε λόγω δικαστικών απποφάσεων, εισάγει την ελληνική κρίση σε νέα, επικίνδυνα να τα διαβούμε μονοπάτια. Σηματοδοτεί μια νέα εσωστρέφεια που μπορεί να οδηγήσει σε καινούργια περιπέτεια: οι λόγοι της χρεοκοπίας δεν εξέλιπαν, οι μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να κινήσουν την οικονομία συνεχώς αναβάλλονται και το πολιτικό σύστημα μοιάζει να μην έχει πάρει το μάθημά του. Πολιτεύεται ωσάν λεφτά να υπάρχουν, ενώ είναι γνωστό ότι τα μόνα λεφτά που υπάρχουν είναι των εταίρων και δανειστών και όσων από τα υποζύγια του ιδιωτικού τομέα συνεχίζουν να πληρώνουν τους ιδιαίτερα υψηλούς φόρους που επιβάλλονται.
Το καλό νέο είναι ότι για πρώτη φορά μετά το 2001 η Ελλάδα εμφάνισε στους εταίρους πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα. Μπορεί να υπάρχουν αντιρρήσεις και υπόνοιες για τον τρόπο δημιουργίας του αλλά το δεδομένο είναι ένα: το κράτος κάπως τακτοποίησε τα οικονομικά του. Ξοδεύει λιγότερα και εισπράττει περισσότερα...
Ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασε η ελληνική κυβέρνηση στη στιγματισθείσα ως απάνθρωπη από δυνάμεις του λιμενικού αντιμετώπιση των μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους στο Φαρμακονήσι προσπαθώντας να περάσουν στον "παράδεισο", είναι απαράδεκτη. Η απόπειρα προκαταβολικής αθώωσης πιθανών υπευθύνων και υποβάθμισης του συμβάντος, σε συνδυασμό με τις κατηγορίες του επιτρόπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μούιζνιεκς, και με την προτροπή πολλών, μεταξύ άλλων της επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ Σεσίλια Μάλστρομ αλλά και φορέων όπως η Διεθνής Αμνηστεία, που ζητούν να γίνει ανεξάρτητη έρευνα, αποδεικνύει κάτι που το γνωρίζουμε καλά, όχι μόνο όσοι αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση, αλλά και όσοι, χωρίς να είναι δεξιοί ή πολιτικοί "πελάτες" της, τη στηρίζουν - και σε αυτούς χρειάζεται να συγκαταλεγούν, μεταξύ άλλων, το λογικό ΠΑΣΟΚ, στελέχη και πολίτες που έχουν συναίσθηση της κατάστασης της χώρας. Αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Σαμαρά, σε μεγάλο βαθμό, στηρίζεται σε ένα εθνοκεντρικό, χαμηλής ποιότητας και αδυναμίας να κατανοήσει τι παίζεται με την περίπτωσή μας προσωπικό.