Γνώμες

Η υπόθεση «Θάνου εναντίον Τσακυράκη», από άποψη συνταγματικής θεωρίας, χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα απλή. Αντικείμενό της αποτελούν αξιολογικές κρίσεις για μια δημόσια πράξη ενός προσώπου που κατέχει δημόσιο αξίωμα.

Δεκατέσσερις καθηγητές και αναπληρωτές καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο,  παρεμβαίνουν καταδικάζοντας τη μήνυση που υπέβαλε η πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου, κατά του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της δήλωσης τους.

Το πολιτικό σύστημα έχει χρεοκοπήσει. Η χώρα χρειάζεται πολίτες με λογική. Και πολιτικούς που παιδεύονται να βρουν λύσεις, για τη σωτηρία της πατρίδας και για να μπορούμε να κοιμόμαστε χωρίς εφιάλτες.

Έχουμε υποχρέωση να μη φοβόμαστε, έστω και αν παραμονεύουν μηνύσεις, έστω και αν καραδοκούν διώξεις, ακόμα και αν φαινόμαστε τόσο μικροί και αδύναμοι απέναντι στο κράτος που θέλει να επιβάλει σιγή ασυρμάτου στην αντίθετη άποψη. Είναι μεγάλη ιδέα η ελευθερία για να τη θυσιάσουμε στο φόβο ή στο βωμό μιας άδειας καναλιού. Ένα ακορντεόν ακούγεται πιο δυνατά από όλα τα κανάλια μαζί, γιατί δεν έχει μάθει να υπακούει όταν του υπαγορεύουν το σκοπό. 

Όπως ανακοίνωσε ο Σταύρος Τσακυράκης. η πρόεδρος του Αρείου Πάγου κατέθεσε μήνυση εναντίον του, επειδή ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών της άσκησε κριτική. Ο καθηγητής, με ανάρτησή του στο προσωπικό blog του (https://tsakyrakis.wordpress.com), κάνει μια πρώτη τοποθέτηση. Ο αγώνας για τις ελευθερίες στην περίεργη χώρα μας συνεχίζεται. Το Books' Journal συμπαρίσταται σε αυτόν τον αγώνα.  

Η πραγματική διχοτομία της ελληνικής κοινωνίας είναι ευρωπαϊστές vs ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τα άλλα, στη σημερινή Ελλάδα που δεν μπορεί να έχει άλλο στόχο από το να παραμείνει στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να βγει από την κρίση, οι πραγματικές αντιθέσεις μεταξύ κεντροδεξιών και κεντροαριστερών δεν υφίστανται. Το πολύ πολύ, να τις συντηρούν μικρά προσωπικά συμφέροντα εντός των κομμάτων και γύρω απ' αυτά. [ΤΒJ]

Η κατάσταση πλέον, όπως έχει διαμορφωθεί (και δεν κρίνω, αυτή την στιγμή, με ποιανού ευθύνη, αποκλειστική ή μη, έχει συμβεί), δεν είναι απλώς έκρυθμη… Η μπάλα χάθηκε. Και η χώρα κινδυνεύει με κατάρρευση. Το προσφυγικό αποδεικνύεται η αχίλλειος πτέρνα μιας χώρας που αρνείται να έχει επαφή με την πραγματικότητα.

Το κλείσιμο των δρόμων από τα τρακτέρ είναι αδιανόητη πρακτική για τη δημοκρατία. Ωστόσο, ορισμένες από τις διεκδικήσεις των αγροτών στα μπλόκα είναι σωστές. Γιατί σήμερα πληρώνουν φόρους κυρίως όσοι δεν λαμβάνουν κρατικές επιδοτήσεις, γιατί σε πολλές περιπτώσεις πολλοί διατηρούν καλλιέργειες μόνο για να εισπράττουν επιδοτήσεις. Τι δεν έχει κατανοήσει η κυβέρνηση. Τι πρέπει να γίνει με τον ΟΓΑ. Μια λεπτομερής και εμπεριστατωμένη παρουσίαση ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ  την οποία όλοι πρέπει να γνωρίζουν πριν αρχίσουν οι αυθαιρεσίες και οι αφορισμοί. [ΤΒJ]

Ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλο μας, ας καταργηθεί ο νόμος για το κάπνισμα, ας καταργηθούν και όλοι οι νόμοι περι φοροδιαφυγής, πολεοδομίας... Αφού δεν τηρούνται, ή έστω δεν τηρούνται από σημαντικότατη μερίδα των Ελλήνων (που είναι το ίδιο πράγμα).

Ας αφήσουμε τη σάτιρα σε αυτούς που την κάνουν και ας κρίνουμε τον κύριο Λαζόπουλο για τις πολιτικές απόψεις που κομίζει και για τον τρόπο με τον οποίο τις διατυπώνει και τις προπαγανδίζει. Τι αλέθει το μίξερ του;

Οι βομβιστικές ενέργειες στην Άγκυρα και στο Ντιγιάρμπακιρ περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα στην Τουρκία, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή – ιδίως στο θέμα των προσφύγων, που αφορά επειγόντως και την Ελλάδα. Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε πριν από τις πολύνεκρες εκρήξεις αλλά δείχνει με ενάργεια τη συνθετότητα ενός προβλήματος που επιδεινώνεται από την πολιτική Ερντογάν – κι σε ό,τι μας αφορά, από την κυριαρχία στην Ελλάδα της μεταπολιτευτικής κοινοτοπίας, ακόμα και σε αριστερό περίβλημα. [ΤΒJ]

Δυο διαφορετικές εκδοχές του όντως ευρωπαίου πολίτη - ή, πώς και γιατί ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος αντιμετώπισε το Μακεδονικό με επιχειρήματα του ελληνικού εθνικισμού (ζητούσε, με πρόσφατη επιστολή του στην Καθημερινή, να ονομαστεί η γειτονική χώρα Δαρδανοσλαβία), σε αντίθεση με τον Γιώργο Κουμάντο και την απολύτως συγκροτημένη δική του θεώρηση. [TBJ]