Γνώμες

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παρελαύνουν στα μέσα ενημέρωσης με περισσή αυτοπεποίθηση για την επερχόμενη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Όταν έρχεται η ώρα της δύσκολης δημοσιογραφικής ερώτησης για το πλάνο σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαιώνουν τους παρευρισκόμενους και τον ελληνικό λαό ότι δεν υπάρχει περίπτωση οι Ευρωπαίοι να πουν όχι στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Μια διδακτική παραβολή με έναν φτωχό, 500 το μήνα που έγιναν 500 εκατομμύρια κι ένα ελικόπτερο. [ΤΒJ]

Δεν απάντησε σε ερωτήσεις για δικαιώματα μειονοτήτων ο Αλέξης Τσίπρας. Δείχνει κάτι;

Απάντηση στην ανοιχτή επιστολή του κ. Aλέξη Τσίπρα στους Γερμανούς

Το βράδυ της 25 Ιουλίου 2014, ο 26χρονος Γιώργος Κουνάνης και ο 19χρονος Χάρης Βασιλάκης περπατούσαν πιασμένοι χέρι-χέρι κάτω από την Ακρόπολη. Μια ομάδα αστυνομικών χωρίς διακριτικά από διμοιρία σταθμευμένη εκεί τους παρενόχλησε φτάνοντας μέχρι την άσκηση ψυχολογικής και σωματικής βίας εκδηλώνοντας τις ομοερωτοφοβικές απόψεις τους. Οι δύο νέοι πήραν το 100 καταγγέλλοντας την επίθεση. Η Άμεση Δράση, αντί να στείλει αμέσως ένα περιπολικό για να πάρει τα στοιχεία αν όχι και για να συλλάβει στα πλαίσια του αυτόφωρου τους καταγγελλόμενους, όπως έκανε μερικές ημέρες αργότερα σε άλλη ομοερωτοφοβική επίθεση αλλά όχι από αστυνομικούς, πρότεινε στα θύματα να υποβάλουν μήνυση την επόμενη ημέρα στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών! Με την ενέργεια αυτή οι δράστες αστυνομικοί ουσιαστικά εξασφάλιζαν την ατιμωρησία τους, την οποία οριστικοποίησαν στη συνέχεια η ηγεσία της αστυνομίας και της εισαγγελικής αρχής, για να επιβεβαιώσουν πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει βούληση δίωξη της ομοερωτοφοβίας...  

Τα σοκαριστικά γεγονότα στη Γαλλία παράγουν συζητήσεις για τις πιθανές λύσεις για την τρομοκρατία. Ως λύσεις προβάλλονται, για παράδειγμα, ο περιορισμός των μεταναστών, η επιβολή κανόνων στον τύπο, η καταπολέμηση του θρησκευτικού φανατισμού, η αντιμετώπιση της ανεργίας και της φτώχειας, η βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης, η αλλαγή στην επεκτατική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η υπεράσπιση του δυτικού τρόπου ζωής, ο περιορισμός της ροής χρήματος στους τρομοκράτες. Η λύση όμως δεν μπορεί να βρεθεί δίχως προηγούμενο εντοπισμό του αιτίου του φαινομένου που μας απασχολεί. Αν μπορούσαμε να βρούμε το αίτιο της τρομοκρατίας, θα μπορούσαμε να τη χτυπήσουμε στη ρίζα της, με τη βοήθεια της επιστήμης. Η βασική αποστολή της επιστήμης είναι, άλλωστε, να αναδείξει τα αίτια των φαινομένων. Μπορούν η ψυχολογία, η κοινωνιολογία, οι πολιτικές επιστήμες να αποκαλύψουν τα αίτια της τρομοκρατίας  και να μας υποδείξουν λύσεις; Η αποστολή τους είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Επειδή δεν καλοκαταλαβαίνω τις εμβριθείς αναλύσεις των καθηγητών οικονομίας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι περισσότεροι από τους συμπατριώτες μας, οι καλοί συνάδελφοι μπορούν να μας αποδείξουν την ορθότητα των αναλύσεών τους με ένα απλό και απολύτως κατανοητό παράδειγμα. Στην πανεπιστημιακή πρακτική, άλλωστε, κυριαρχεί η διά του παραδείγματος διδασκαλία. Τις ατομικές τους οικονομίες, που όλοι τους έχουν τοποθετήσει στο εξωτερικό, ας τις μεταφέρουν με δημόσια δήλωσή τους στο εσωτερικό και τότε δεν θα έχω καμιά, μα καμιά, αμφιβολία ή φόβο για την ορθότητα των αναλύσεών τους

Δυο προσωπικότητες, τα δυο μεγάλα κόμματα, ο ίδιος συμβολισμός. Είτε από ιδεοληψία είτε από υπολογισμό, οι δύο πρυτάνεις, και τα κόμματά τους, είναι τα σύμβολα μιας Ελλάδας αδιάφορης για τη θέση της στον σύγχρονο κόσμο. Μιας ακυβέρνητης πολιτείας.

Είμαι Εβραίος, ich bin ein Berliner, είμαι πάνω στους Δίδυμους Πύργους, με λένε Αξαρλιάν.  Κι είμαι Charlie Hebdo.

Ο Χρήστος Παπανίκος σχολιάζει τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο διάλογος στην Ελλάδα, ακόμα και με αφορμή την υερπασπιση του δημόσιου διαλόγου. 

Παραδοσιακά, το πολιτικό σύστημα απογοητεύει το λαό. Από λόγια και «θα» ο λαός έχει χορτάσει, πεινάει όμως ακόμη για αποτελέσματα και έργα. Στην παρούσα προεκλογική συγκυρία έχουμε το εξής παράδοξο: στις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός όχι μόνο αμφισβητεί την πιθανότητα να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις του, αλλά υπάρχουν πολλά στοιχεία των υποσχέσεων που ελπίζει να μην πραγματοποιηθούν.

Επιτελους, συγκροτείται η Αριστερά του Κυρίου.