O κίνδυνος να μείνουν μετέωρες οι μεταρρυθμίσεις είναι απολύτως υπαρκτός, καθώς το πολιτικό μας σύστημα δεν διαθέτει μια πολιτική ηγεσία ικανή να τις προωθήσει, μια διοικητική μηχανή κατάλληλη να τις εφαρμόσει και ένα κοινωνικό σώμα πρόθυμο να τις υποστηρίξει. Μία άλλη πολιτική ισορροπία είναι απαραίτητη.

Ακόμα και στην περίφημη συνάντησή του με τον αμερικανό πρόεδρο Κλίντον, ο έλληνας πρωθυπουργός έκανε λόγο για τη δρομολόγηση μείωσης του ελληνικού χρέους. Υπάρχει, όντως, πιθανότητα ελάφρυνσης του χρέους; Υπό ποίες προϋποθέσεις; Πότε θα μπορούσε να γίνει μια τέτοια ελάφρυνση; Και γιατί το θέμα του χρέους δεν σηκώνει α λα καρτ ερμηνείες και διακηρύξεις σε προεκλογικούς τόνους; Άλλωστε, οι εκλογές τελείωσαν.

Ξεπεζέψτε. Η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι κάτι αδιανόητο, δεν είναι μια ευκαιριακή σύμπραξη, που διαταράσσεται όταν προσωπικότητες τύπου Δημήτρης Καμμένος εμφανίζονται ως παραφωνία. Είναι βαθύτερη και σύμφωνη με τις παραδόσεις των άκρων - των μονοκομματικών αυταρχικών κρατών του 20ού αιώνα που στηρίχθηκαν στον αυταρχισμό και στο αίμα και των κομμάτων δορυφόρων τους, καθώς και των επιγόνων τους [ΤΒJ]

Το πρόβλημα της εξτρεμιστικής έως ναζιστικής Ακροδεξιάς απασχολεί όλη την Ευρώπη, όχι μόνο την Ελλάδα. Απλώς, στην Ελλάδα παίρνει μια νέα διάσταση. Κι αυτή οφείλεται στον μεγάλο σκανδαλισμό με τον οποίο αντιμετωπίζεται η αντοχή της Χρυσής Αυγής και τα ποσοστά που πήρε στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Μου κάνει εντύπωση ότι οι ίδιοι που αισθάνονται αποτροπιασμό για τη Χρυσή Αυγή δεν έχουν κανένα πρόβλημα για τους Ανεξάρτητους Έλληνες, οι οποίοι αντιμετωπίζονται χωρίς καμία αντίδραση, προφανώς επειδή είναι φίλοι του φίλου. 

Οι χθεσινές εκλογές ανέδειξαν με πολύ γλαφυρό τρόπο τη μεγάλη γοητεία που ασκεί στην ελληνική κοινωνία η ιδέα της πεφωτισμένης ή/και βάρβαρης Δεσποτείας. Τόσο υπό την οπτική γωνία των κομμάτων που συμμετείχαν σε αυτές, όσο και υπό την οπτική γωνία των αποτελεσμάτων, βλέπουμε πως μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος ψήφισε ανερυθρίαστα, ελεύθερα και δημοκρατικά, κόμματα που ευαγγελίζονται τη μία ή την άλλη μορφή αυταρχικής – δεσποτικής διακυβέρνησης, ένα δε εξ αυτών των κομμάτων το τοποθέτησε στη θέση του κυβερνητικού εταίρου – ρυθμιστή.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποδείξει ότι δεν χρειάζεσαι ιδέες για να γίνεις κυβερνήτης μίας χώρας, παρά μόνο όμορφες υποσχέσεις. Δεν χρειάζεσαι ικανούς ανθρώπους για να στελεχώσεις την κυβέρνηση, παρά μόνο φανατικούς οπαδούς. Ενδεχόμενη νίκη του στις εκλογές δεν θα είναι νίκη της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ο Αλέξης Τσίπρας επέδειξε μηδαμινά αντισώματα στις βαριές και ανίατες ασθένειες των «φθαρμένων» παλιών πολιτικών. Ανέφικτες υποσχέσεις, κομματικός διχασμός, επαγγελματικά βολέματα συντρόφων, παλινωδίες, οπισθοχωρήσεις, πολιτική ασυνεννοησία, ταξίδια με κότερα, ακυρώσεις – αναβολές εξαγγελιών, ψευδείς ανακοινώσεις, αποπομπές συνεργατών. Σε τι λοιπόν διαφέρει απο το λεγόμενο παλιό; Σε ποια σημεία επιβεβαιώνεται το προβάδισμα ηθικής;

Το να τίθεται θέμα εκλογικού συστήματος λίγες  μέρες πριν την ολοκλήρωση της προεκλογικής περιόδου φαίνεται εκ πρώτης όψεως παράδοξο. Είναι ώρα ουσίας και όχι διαδικασίας. Όμως, στην περίπτωση της χώρας μας το εκλογικό σύστημα, κατά τη συνταγματική θεωρία, ούτως ή άλλως μέρος του ευρύτερου συστήματος κανόνων που ορίζουν τη σύνταξη της πολιτείας, του «πραγματικού» συντάγματος, είναι ολοφάνερο, ήδη από το 2012, ότι, είναι προφανώς αναντίστοιχο με την δομή των πολιτικών δυνάμεων. Αυτό συνέβη διότι ο «ατελής δικομματισμός» που για δεκαετίες ήταν η επικρατούσα πολιτική δομή, έπεσε θύμα της κρίσης, και αντικαταστάθηκε από μια, ιδιαίτερα ρευστή, πολυκομματική πολιτική γεωγραφία.

Το Σάββατο της 13ης Σεπτεμβρίου κατέβηκα από το μετρό στη στάση της πλατείας Συντάγματος και, ως flaneur, όπως αυτοί στους οποίους αναφέρεται ο Γιώργης Χριστοδούλου στο ομώνυμο άλμπουμ του, αποφάσισα να παρατηρήσω τη ζωή καθώς διαδραματίζεται στην πολύβουη πόλη μας.

Ασέβεια στη μνήμη του Παύλου Φύσσα, που δολοφονήθηκε σαν σήμερα, είναι η δικαστική επιτυχία της Χρυσής Αυγής με συνευθύνη όλων.

«Κύριε Μιχαλολιάκο, πείτε μου με ειλικρίνεια, σας παρακαλώ. Με το χέρι στην καρδιά: Ο αποκλεισμός της Χρυσής Αυγής από τα ντιμπέιτ και γενικώς από τα μέσα ενημέρωσης, κατά τη γνώμη σας τη βλάπτει ή την ωφελεί πολιτικά; Θέλω ειλικρινή απάντηση, όχι πολιτικάντικη», λέει στον αρχηγό της Χρυσής Αυγής ο Νίκος Χατζηνικολάου. Γιατί παρακαλεί ο δημοσιογράφος τον Νίκο Μιχαλολιάκο να απευθυνθεί στους ακροατές του με το χέρι στην καρδιά; Η επίκληση στο συναίσθημα του συνομιλητή του, τι άλλο στόχο έχει από το να δώσει την εντύπωση ότι αυτή είναι μια de profundis συνέντευξη που μόνος ο ίδιος τολμάει να μεταδώσει, σπάζοντας το εμπάργκο στο οποίο έχουν συμφωνήσει οι συνάδελφοί του;

Το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα αντέδρασε στη διάδοση της φωτογραφίας στην οποία ένας οπαδός του του φιλάει το χέρι* με ένα μήνυμα στο twitter, όπου ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως Ιησούς. Τι είδους αυτοσαρκασμός είναι αυτός; Η εξήγηση παρακάτω. [ΤΒJ]