Όλη η κοινή γνώμη είναι μαζί τουςμ (Γενικώς και εκ του ασφαλούς, μέχρι να θιγούν τα ίδια συμφέροντα ενός εκάστου).
Έχουν δίκιο οι αγρότες! Απ ' άκρη σ' άκρη της χώρας αυτό ακούμε.
Σωστά, αλλά ποιος δεν έχει δίκιο;
Όλοι έχουν δίκιο.
Και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και οι δημόσιοι. Και οι εκπαιδευτικοί και οι γιατροί. Και οι ταξιτζήδες και οι φουρνάρηδες.
Δεν έχουν όμως οι άλλοι τρακτέρ.
Ενώπιόν μας εξελίσσεται έτσι μια δυνάμει καταστροφή. Μεγαλύτερη από τα Τέμπη. Όπως και εκεί, οι δυνάμεις της αδράνειας, του εφησυχασμού, του hasta maniana, δημιούργησαν βαθμιαία μια κατάσταση πολλαπλών αδιεξόδων.
Ποιος θα σώσει τους αγρότες όταν το κόστος παραγωγής τους είναι μεγαλύτερο από την τιμή που μπορούν να εισπράξουν; Η λύση είναι χειρότερη από το ίδιο το πρόβλημα.
Αυτό είναι το θεμέλιο και η αιτία της κρίσης.
Οι ίδιοι οι αγρότες το ξέρουν, αλλά –πόσο ελληνικό– φταίνε όλοι οι άλλοι.
Η κυβέρνηση, που τρώει στο κεφάλι ακόμα μια κρίση, με τους πάντες απέναντι, παραπαίει.
Τι θα κάνει; Πώς θα κρατήσει τις στρατηγικές δομές ανοιχτές με άλλον τρόπο πλην της σκληρής βίας; Και αν υπάρξει νεκρός;
Πάει η σταθερότητα και η κυβερνητική πλειοψηφία.
Εξανεμίζονται και οι διεθνείς επιτυχίες, οι ετοιμασίες για εξέδρες έρευνας και άντλησης στη θάλασσα, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, η παρακαμπτήρια οδός των Στενών, οι Μπελαρά και τα F-35...
Εκλογές υπό συνθήκες πανικού και συμφοράς, προς το άγνωστο.
Και η τραγική Αντιπολίτευση στα κάγκελα να υπερθεματίζει.
Όπως και στα Τέμπη!
Μόνο το ΚΚΕ ξέρει τι κάνει. Και για την επιβίωσή του, και ως πρακτορείο. Καθοδηγεί πανελλαδικά τις αγροτικές κινητοποιήσεις και τις οξύνει καθημερινά.
Και οι απελπισμένοι ακολουθούν. Και μιλούν και πράττουν θυμωμένα και σκληρά.
Αποθανέτω η ψυχή τους μετά των αλλοφύλων.
Και η μαμά επιχαίρει και, όπου και όπως μπορεί, βάζει τις σφήνες της και τις κτυπά να μεγαλώσουν οι ρωγμές.
Τι καλύτερο από την αποσταθεροποίηση ενός ακόμη νατοϊκού κράτους;
