Σύνδεση συνδρομητών

Γιώργος Σιακαντάρης

Γιώργος Σιακαντάρης

Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, διετέλεσε επιστημονικός διευθυντής στο ΙΣΤΑΜΕ. Βιβλία του: Οι μεγάλες απουσίες. Η ελληνική δημοκρατία σε άμυνα (2011), Ζαν-Ζακ Ρουσσώ: Ο φιλόσοφος της πεφωτισμένης δημοκρατίας (2012).


Κώστας Σημίτης, Δρόμοι ζωής, Πόλις, Αθήνα 2015, 649 σελ. 

 

Από τα Πατήσια στο Κολωνάκι, από μια στερημένη παιδική ηλικία προσανατολισμένη στη γνώση στην πρωθυπουργία της Ελλάδας και στην καθοριστική συμβολή στην ευρωπαϊκή πορεία της. Το νέο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Κώστα Σημίτη, αφηγηματικά γοητευτικό και πολιτικά ειλικρινές, δίνει ανάγλυφη τη φυσιογνωμία ενός ιδεολόγου πολιτικού ο οποίος αρνήθηκε το σύστημα στο οποίο η κοινωνική ειρήνη εξασφαλίζεται με κρατικές παροχές κι η εξουσία των κομμάτων οφείλεται στην εκ μέρους τους παροχή προστασίας και χρημάτων. Πέτυχε πολλά, αλλά η δυσμενής πορεία της χώρας απαιτεί έναν αναστοχασμό. Τι έχει μείνει, άραγε, από το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα του Σημίτη; Και γιατί κέρδισαν ο λαϊκισμός και το πελατειακό κράτος, εις βάρος της κοινωνίας; [ΤΒJ]

22 Φεβρουαρίου 2016

Υπάρχει ένα κλισέ που κατά καιρούς επανέρχεται, αν έχει φύγει και ποτέ, στον δημόσιο διάλογο. Αφορά την επίκληση των διανοουμένων, διεκδικεί τη δημόσια παρέμβαση εκ μέρους τους. Από το Κατηγορώ του Ζολά έχουμε φτάσει στο κατηγορώ τον Ζολά.

05 Φεβρουαρίου 2016

Immanuel Kant, Μεταφυσική των ηθών (1797), μετάφραση από τα γερμανικά: Κωνσταντίνος Ανδρουλιδάκης, Σμίλη, Αθήνα 2013, 432 σελ.

 

Η πολιτική φιλοσοφία στον Καντ – ή γιατί ο γερμανός φιλόσοφος θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόδρομος του Μπερνστάιν. Αναδημοσίευση από το τεύχος 59 του Books' Journal, Οκτώβριος 2015.

23 Νοεμβρίου 2015

Τελικά, ο Αλέξης Τσίπρας εντρύφησε στον Μακιαβέλλι, τον οποίο πέρυσι τέτοια εποχή αποστρεφόταν - όχι όμως και απολύτως, θα χρειαστεί και μερικά ακόμα, δωρεάν, μαθήματα. Ένα απ' αυτά, παρακάτω.

19 Αυγούστου 2015

Αυτό δεν είναι Αριστερά, είναι η ντροπή της. Γιατί είναι ντροπή της Αριστεράς να κυβερνάς με οδηγό το ψεύδος. Γιατί αν και όλα μπορεί να χωρίζονται σε Αριστερά και Δεξιά, το ψεύδος δεν χωρίζεται. Αυτό είναι μόνο ψεύδος. Είναι ντροπή της Αριστεράς να θέλεις να επιβάλλεις στην πραγματικότητα τις ιδεοληψίες σου και όχι να ερμηνεύεις και να αλλάζεις την πραγματικότητα με βάση τις ιδέες της πραγματικής, όχι της άλλης, ζωής.

15 Ιουλίου 2015

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται δέκα και έξι χρόνια από τον θάνατο του Χαρίλαου Φλωράκη και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη αντιστοίχως. Δύο μεγάλοι αριστεροί, όπως γράφουν κάποιοι.  Σημασία, όμως, δεν έχει η γενίκευση αλλά η εξειδίκευση. Έτσι επιλέγει κανείς με ποιον θα πάει και ποιον θ’ αφήσει.

25 Μαϊος 2015

Τι ενώνει τον αυτόχειρα, θύμα του μπούλινγκ, Βαγγέλη Γιακουμάκη, τον εθνολαϊκισμό που θα γιορτάσει στις πλατείες ανήμερα εθνική γιορτή και τις αποφάσεις του υπουργού Άμυνας να εισαγάγει μάθημα εθνικής ηθικής πατριωτικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία; [ΤΒJ]

18 Μαρτίου 2015

Ο Διαφωτισμός εκπροσωπεί την ακρίβεια, την αλήθεια, αλλά κυρίως την κίνηση. Ο ριζοσπαστισμός εκπροσωπεί την ανάδειξη του λάθους εντός της αλήθειας. Ο ριζοσπαστισμός χωρίς τον Λόγο είναι ακραίος, είναι αναλήθεια και μονομέρεια.  Είναι μια αδιαμεσολάβητη σχέση και κάθε τέτοια σχέση είναι αντιδημοκρατική. Ο Λόγος με τη σειρά του χωρίς την ανάδειξη των λαθών του είναι κοινότοπος,  πληκτικός. Όταν απ’ αυτόν απουσιάζει εντελώς το ριζοσπαστικό πνεύμα, τότε η κίνησή του υποκαθίσταται από την αδράνεια και το συμβόλαιό του γίνεται σύμβαση.

11 Φεβρουαρίου 2015

Στην ταινία Μπανάνες του Γούντυ Άλλεν ο πρωταγωνιστής βρίσκεται αναίσθητος, ξυλοκοπημένος από παραστρατιωτικούς μιας λατινοαμερικάνικης δικτατορίας. Όταν αυτοί του ρίχνουν νερό για να ξυπνήσει και να τον ξαναδείρουν, αυτός αρχίζει να φωνάζει τρομαγμένος: «Όχι, όχι άλλες Πολωνέζες». Όποιος έχει παρακολουθήσει τι και πώς λέγεται στις εργασίες της αποκαλούμενης Βουλής των Εφήβων δικαιούται να λιποθυμήσει και μετά να φωνάξει «όχι, όχι άλλοι Αυτιάδες - και τόσοι άλλοι».

10 Ιουλίου 2014

Ο αντιδιαφωτισμός στην Ελλάδα είναι το κρυφό ή και το φανερό χαρτί στα χέρια του εθνολαϊκισμού. Εδώ το Έθνος ταυτίζεται με την άποψη του αντιδιαφωτισμού για τα έθνη (οντότητες στηριγμένες στους δεσμούς αίματος και ενίοτε της θρησκείας και όχι  σύνολα ατόμων που έχουν πολιτικούς, οικονομικούς και διαφορετικούς ιδεολογικούς δεσμούς). Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι, την ίδια στιγμή που πλήθη σκέπτονται έτσι, συμμετέχουν και συμβάλλουν στην κοινωνία της αγένειας, μπορεί να κατανοήσει πολλές από τις ελληνικές ιδιοτυπίες, τον εθνικό μας εξαιρετισμό.

21 Ιουνίου 2014
Σελίδα 2 από 3