ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ

Κωφάλαλου κωδωνοκρούστη σαματάς
σείει της καμπανούλας το γλωσσίδι σαλτιμπάγκος
κουρδίζει μαργαρίτας εκκρεμές
και έναν ασφόδελο φυγόκεντρα αφιονίζει
σε περιδίνηση δερβίση τον κινεί

Τι είναι;

Του βράχου φυλαχτό βουβό ενώτιο
βυζαίνοντας δυσεύρετο το αλάτι
φανατικό σαν πείσμα επιβίωσης
μισό στον ήλιο τ’ άλλο στο νερό
κλειδώνει κωνικό φιλί
στην δύσκολη καρδιά γρανίτη

Τι είναι;

Κόκκινο υπερωκεάνιο του θέρους
καρίνα κοίλη πράσινη
με δυο σειρές τα φινιστρίνια κοιμισμένα
πλησίστιο αρμενίζει
χυμώδες κύμα ορθώνοντας
σε όρμο ουρανίσκου

Τι είναι;

Στιλπνά στη μέσα τσέπη ενθυμήματα
κηρύσσουνε πόσο επίκαιρη οφείλεις τη χαρά
γι’ αυτό κι όταν τα πας στο σπίτι ξεθυμαίνουν
εντοπιότητα της ομορφιάς ποιμαίνουν

Τι είναι;

Τρέχει μουσκεμένο στο θώρακα
σαν τύμπανο άσεμνο ευφραίνεται αρχαίο
ρόδι και σπάει κυλώντας
σε ανάποδη κλίμακα
ανεβαίνει γοργά χτυπώντας κατάστηθα
και ανοίγεις διάπλατα

Τι είναι;

Θυμάρι της άνοιξης
αέρας του Μάρτη
πεταλίδα τον Αύγουστο
στα χέρια καρπούζι
κοχύλια στο κύμα
και γέλιο στο στόμα
τα παίρνει ποτάμι
και πάει