Θα θυμάστε την ταινία La vita è bella στην οποία ο Ρομπέρτο Μπενίνι υποδυόταν έναν Ιταλοεβραίο, που όταν αυτός και ο μικρός του γιος μεταφέρθηκαν σε ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης χρησιμοποίησε τη φαντασία του για να πείσει το παιδί του ότι η φρικτή πραγματικότητα που τους περιέβαλε δεν ήταν παρά ένα παιχνίδι;

Ό,τι σχεδόν γνωρίζουμε στις νευροεπιστήμες τελικώς ανάγεται στην έρευνα, αλλά και στην καλλιτεχνική ματιά ενός επιστήμονα που τον βοήθησε να μη χαθεί στην πολυπλοκότητα του Νευρικού Συστήματος ώστε να «δει» την ενοποιητική αρχή που το διέπει.

Την 19η Οκτωβρίου του 1800, δύο πλοία του Γαλλικού Ναυτικού,  ο Γεωγράφος και ο Φυσιοδίφης, απέπλεαν από το λιμάνι της Χάβρης έχοντας βάλει πλώρη για τις ακτές της Νέας Ολλανδίας – όπως τότε ονομαζόταν η Αυστραλία. Η αποστολή, που είχε οργανωθεί κατ’ εντολήν του Ναπολέοντα, αποσκοπούσε στην επέκταση της γαλλικής επικράτειας στην Ωκεανία και, για το λόγο αυτό, στο πλήρωμα, εκτός από το στρατιωτικό προσωπικό, περιλαμβάνονταν γεωγράφοι, ζωολόγοι και βοτανολόγοι που με την άφιξή τους στην ήπειρο θα χαρτογραφούσαν την περιοχή και θα μελετούσαν τη Φυσική Ιστορία της.