Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη
Με μισείς, με σιχαίνεσαι και με βρίζεις χρόνια τώρα. Παλιά το ’κανες σκυφτός και ψευδώνυμα· μα όντας δυνάμει επικυρίαρχος, το κάνεις φανερά.
Σαν κάτι σκυλιά που χρόνια μετά το γκρέμισμα του Τείχους εξακολουθούσαν να μην περνούν τη νοητή πλέον γραμμή, μαθημένα από χρόνια περιπάτων.
Έτσι με μισείς κι εσύ ό,τι κι αν πω, ακόμη κι αν ταυτίζεται με ό,τι τώρα δα πάσχιζες να αρθρώσεις — κι ακόμη χειρότερα: έτσι σε μισώ κι εγώ.