Γνώμες

Ο Μάριο Ντράγκι σε τοποθέτησή του στο Ευρωκοινοβούλιο ξεκαθάρισε αυτό που είχε υπαινιχθεί προ διμήνου ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Μπενουά Κερέ: η Ελλάδα μπορεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) μόνο μετά την απόφαση και συμφωνία για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Ως έχουν σήμερα τα πράγματα, τα μεσοπρόθεσμα μέτρα θα αποφασισθούν την άνοιξη 2018 – εάν βεβαίως το τρίτο πρόγραμμα στήριξης εκτελείται με επιτυχία. Τι σημαίνει αυτό;

 Η γενιά μας  πρέπει να πάει κόντρα στο διεθνές ρεύμα της απαξίωσης της δημοκρατίας και των θεσμών της, καθώς και του αφελούς θαυμασμού προς τους εχθρούς της δημοκρατίας. Δεν πρέπει να ενδώσουμε στην αβάσταχτη ελαφρότητα-έλξη του αυταρχισμού, γιατί δεν θέλουμε μία Ελλάδα υποτελή αυταρχικών καθεστώτων.

Άχαρη η ώρα κι αχάριστη η μνήμη… Στην ίδια εκκλησία, που ακούσαμε την εξόδιο του Πέτια, σε ξεπροβοδίσαμε κι εσένα…

Ο Τσίπρας δεν έλεγε τόσον καιρό, όπου βρεθεί, ότι έχουμε εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από το μνημόνιο και είναι σειρά των δανειστών τώρα να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα; Κι έρχεται σήμερα ο Τσακαλώτος (σύμφωνα με αποκάλυψη του πρακτορείου Bloomberg) να μας πει ότι δεν έχουμε εκπληρώσει παρά μόνο το 30% των υποχρεώσεών μας;

Ο μανιχαϊσμός αποτελεί μία από τις πιο ισχυρές παθογένειες της πολιτικής ζωής. Η φιλοσοφία του εδράζεται στη λογική της ύπαρξης δύο εκδοχών, του καλού και του κακού, του δίκαιου και του άδικου, αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο. Έτσι στην Κύπρο έχει διαμορφωθεί ένα διχαστικό κλίμα, το οποίο αντιστρατεύεται την επίλυση του εθνικού προβλήματος. Τα όσα δήλωσε τις προάλλες ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’ στην εκδήλωση για τον Μακάριο, παρουσία των Προέδρων της Κυπριακής και Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Αναστασιάδη και Παυλόπουλου, είναι αποκαλυπτικά. Υποστηρίζοντας ότι μια «κακή λύση θα φέρει συμφορές στον κυπριακό λαό», εμφανίστηκε υπέρμαχος της μη λύσης.

Καθώς εμείς ζούμε τις ζωές μας κουβεντιάζοντας πολλά και διάφορα, σημαντικά και ασήμαντα, τις ίδιες ώρες στον Άρειο Πάγο γίνονται οι συσκέψεις των δικαστών που θα κρίνουν την τύχη των Οκτώ Τούρκων Αξιωματικών – που πιθανότατα σημαίνει και τη ζωή τους. Ναι, ακόμη και τώρα, ακριβώς τώρα πιθανότατα, καθώς εγώ γράφω αυτές τις αράδες ή εσείς τις διαβάζετε, κάποιοι αποφασίζουν ανθρώπινες ζωές...

Το ερώτημα του τίτλου είναι ένα ερώτημα που συχνά-πυκνά προβάλλουν οι οπαδοί της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ προκειμένου, δια της εξισώσεως, να δικαιολογήσουν την υποστήριξη τους σε μια ανίκανη, παλαιοκομματικής αντίληψης εξουσία. Η απάντηση στο ερώτημα είναι εύκολη. Ναι, ήταν καλύτεροι. Η τωρινή κυβέρνηση είναι μια σύμμειξη αριστερών εμμονών, ανίκανων και άπειρων διαχειριστών που πλαισιώνονται από εθνολάγνα χερουβείμ δεξιόστροφης ρητορείας. Ένα σουπερμάρκετ ψευδοιδεολογίας με τα χειρότερα υλικά του προηγούμενου συστήματος.

Τι θα ήθελα να ξέρω και τι θα ήθελα να μετρήσει για την τελική απόφαση περί της Νέας Κυπριακής Ομόσπονδης Δημοκρατίας.

Πέτρα στην πέτρα των συμβόλων και των αξιών τους δεν αφήσανε τελικά. Διότι στην πραγματικότητα, δεν είχαν ποτέ τους καμιά αξία. Μόνο σύμβολα με τα οποία ντύνανε την προπαγάνδα τους. Τώρα πέφτουν κι αυτά ένα-ένα, μέχρις ότου μείνουν εντελώς γυμνοί, αγκαλιά με την εξουσία. Τι θα την κάνουν, όμως, να μας λέγανε τουλάχιστον. Για να μάθουμε επιτέλους γιατί κάνανε τόσο σαματά όταν ήταν στην αντιπολίτευση.

Καταλάβετέ το, πια, καλοί μου άνθρωποι, στην κυβέρνηση, είναι τόσο μα τόσο απλό να αποφύγετε την καταστροφή: απλώς αφήστε τη Δικαιοσύνη να κάνει ανενόχλητη τη δουλειά της. Αφήστε την να τερματίσει εκείνη, όχι εσείς, την υπόθεση των Οκτώ.