Blog
Με μια μεγάλη συνέντευξη του Θανάση Βαλτινού, ένα αφήγημά του και κείμενα γι' αυτόν από τον Γιώργο Αριστηνό και τον Θεόδωρο Παπαγγελή κυκλοφορεί το νέο τεύχος #45 του Books' Journal. Περιέχει ακόμα: αφιέρωμα στον Νίκο Θέμελη, κριτική της Ντόρας Μπακογιάννη για το τελευταίο βιβλίο του Νίκου Χριστοδουλάκη, ένα δοκίμιο του Νίκου Μουζέλη που απαντά στο ερώτημα αν η Δεξιά έχει πάψει να διαφέρει από την Αριστερά, κριτική παρουσίαση του Ε. Λ Ντόκτοροου και μια πρώτη αναλυτική προσέγγιση του δικαιώματος στην ηλεκτρονική λήθη, που διεκδίκησε και κέρδισε ισπανός πολίτης από την Google... Και πολλά πολλά ακόμα...
Το έργο των Τζόελ και Ίθαν Κοέν εκτοξεύθηκε ψηλά το 1991 με το σπουδαίο Barton Fink , που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Η τελευταία ταινία τους, Inside Llowyn Davis (2013), που προβλήθηκε πρόσφατα και στους ελληνικούς κινηματογράφους, είναι ατμοσφαιρική, σχεδόν μινιμαλιστική, και αναφέρεται σε έναν συμπαθή, πλην όμως μάλλον loser καλλιτέχνη, έναν τραγουδιστή της φολκ που ψάχνει την επιτυχία, το νόημα της ζωής, την καλλιτεχνική μουσική δημιουργία, τον έρωτα – κι αυτός δεν ξέρει τι… Ο τραγουδιστής Llowyn έχει δυνατότητες και ταλέντο, μα οι δυνατότητες αυτές έχουν ένα ορατό όριο, δεν πάνε τόσο μακριά ώστε να μπορέσει να κατακτήσει τη επιτυχία.
Ο Τζορτζ Γκρος, ντανταϊστής του Βερολίνου, κατέγραψε το πολιτικό και το κοινωνικό χάος του Μεσοπολέμου στο Βερολίνο, την εποχή της ανόδου του ναζισμού. Η νέα έκθεση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ο Σολομών Νικίτιν, την ίδια περίπου εποχή, απεικόνισε την ωμή βία του σταλινικού καθεστώτος. Η έκθεση με αντιπροσωπευτικά έργα τους στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Μονή Λαζαριστών), στη Θεσσαλονίκη, έχει πολλαπλό ενδιαφέρον.
Στην Ελλάδα είναι ελάχιστα γνωστός. Ωστόσο, ο Γιάνους Κόρτσακ, σπουδαίος πολωνοεβραίος γιατρός και παιδαγωγός, αφιέρωσε τη ζωή του στα παιδιά, στην ουσιαστική ανατροφή τους. Θεωρητικός της παιδαγωγικής και συγγραφέας παιδικών αφηγημάτων, ιδρυτής και διευθυντής ορφανοτροφείων αλλά, πρωτίστως, ηθικό παράδειγμα, έζησε την τελευταία περίοδο της ζωής του στο γκέτο της Βαρσοβίας και προτίμησε να πεθάνει συνοδεύοντας τα παιδιά του ιδρύματος του οποίου είχε την ευθύνη στο στρατόπεδο. Ώς την τελευταία στιγμή, διεκδίκησε μια ανθρωπότητα χωρίς βία, στην οποία θα κυριαρχούν η δημιουργικότητα και η πίστη στις δυνατότητες της ανθρωπότητας…