web only

Στις 4 Ιανουαρίου 1956, πριν από ακριβώς 70 χρόνια, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση  (ΕΡΕ) και, ουσιαστικά, τη διάλυση του Ελληνικού Συναγερμού, του κόμματος που είχε ιδρύσει το 1952 ο αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, ο οποίος πέθανε ακριβώς τρεις μήνες πριν.

Στις αρχές του 2005, η Πορτοκαλί Επανάσταση δεν ήταν απλώς μια εξέγερση δρόμου, αλλά ένα στρατηγικό σταυροδρόμι για την Ευρώπη.

Στρατός και κοινωνία κατά τη διάρκεια ενός πλήρους πολέμου

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, την ημέρα της πλήρους εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι υπέγραψε ένα γενικό διάταγμα που εισήγαγε στρατιωτικό νόμο. Κατά τους πρώτους μήνες του πλήρους πολέμου, ο ουκρανικός στρατός και οι χερσαίες αμυντικές δυνάμεις αυξήθηκαν ραγδαία μετά την εισροή εθελοντών και εφέδρων οι οποίοι διέθεταν υψηλό κίνητρο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του 2023, ιδίως μετά την αποτυχημένη αντεπίθεση το καλοκαίρι του ίδιου έτους, η μείωση του αριθμού των νέων στρατολογημένων στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (Zbroyni Syly Ukrainy - ZSU) κατέστη ένα όλο και μεγαλύτερο πρόβλημα. Μέχρι το τέλος του έτους, η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού άρχισε να αναγνωρίζεται δημοσίως από τους ουκρανούς αξιωματούχους.

Ο Τόμας Τζέιμς Φλέμινγκ (Thomas James Fleming, 1927 – 2017) ήταν Αμερικανός ιστορικός και συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων. Το έργο του, περισσότερα από 40 βιβλία, επικεντρώνεται συνήθως στην Αμερικανική Επανάσταση. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 2007, η Wall Street Journal δημοσίευσε ένα κείμενό του με τον τίτλο Washington's Gift.  Το κείμενο εκείνο επικεντρωνόταν σε μια χριστουγεννιάτικη ιστορία σχετική με την γέννηση της Αμερικής, την οποία γνωρίζουν ελάχιστοι Αμερικανοί, όπως σημείωνε ο Φλέμινγκ. Αναφερόταν, βεβαίως, σε μια πράξη του Γεωργίου Ουάσιγκτον, καθοριστική για τις πεποιθήσεις που κυριάρχησαν στην Αμερική για την αυτοδιάθεση και τη λαϊκή διακυβέρνηση. Ο Φλέμινγκ περιέγραψε την άρνηση του Ουάσιγκτον να διεκδικήσει την απόλυτη εξουσία. Για να εκτιμήσει κάποιος την σημασία της, πρέπει να  ανατρέξει στη σκοτεινή περίοδο που ακολούθησε το τέλος της οκταετούς πάλης της Αμερικής για ανεξαρτησία.

Η γέννηση και η διάδοση του νέου μίσους για τους Εβραίους επιβάλλει την ανάκληση της μνήμης ενός σημαντικού Έλληνα Εβραίου, του γνωστού μουσικολόγου, μουσικού και ραδιοφωνικού παραγωγού Ζακ Μεναχέμ, ο οποίος ήταν επιζήσας του στρατοπέδου Μπέλσεν. Αναδημοσιεύουμε από το αρχείο του Γιώργου Ζεβελάκη την προσωπική μαρτυρία του Ζακ Μεναχέμ, όπως ο ίδιος την κατέγραψε πριν από σαράντα χρόνια, μιλώντας στο περιοδικό ποικίλης ύλης Ένα, τχ. 52, 29/12/1985.

Ο Δεκέμβριος ήταν ένας πολύ κακός μήνας για τον πρόεδρο Τραμπ.  Τόσο κακός που πολλοί στην Αμερική πιστεύουν ότι ζούμε την αρχή του τέλους της προεδρίας Τραμπ και της πολιτικής κυριαρχίας του αμερικανού προέδρου.

Ειλικρινά, το να γράφω για Αλέξη Τσίπρα δεν είναι η αγαπημένη μου ενασχόληση. Θεωρώ όμως ότι δεν πρέπει να αφήνουμε, όσο μπορούμε και κατά το μέτρο των δυνατοτήτων του ο καθένας μας, την «ενημέρωση» του πολίτη στην ανύπαρκτη σχέση του πρώην πρωθυπουργού με την αλήθεια. Προπαντός δεν πρέπει να την αφήνουμε σε έναν αποτυχημένο καθ’ όλα πολιτικό, που προσπαθεί να επανέλθει, χωρίς καν να «τον νοιάζει αν τον λέν’ αμετανόητο»! Πόσος κυνισμός πια!

Την Κυριακή 25 Μαΐου 2025 στις 4:32 μ.μ. στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γενετικής του Ανθρώπου (European Society of Human Genetics – ESHG) παρουσιάστηκε από την Edwige Kasper, γαλλίδα ερευνήτρια  από τη Ρουέν (Inserm U1245 και Rouen University), μια εργασία που αφορούσε έναν δανό δότη σπέρματος πριν από 20 χρόνια και εξ αυτού τη γέννηση πολλών παιδιών με καρκίνο. Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν τον Μάιο αφορούσαν 46 οικογένειες,

Είμαι ένας χαροκαμένος γονιός. Έχασα το παιδί μου στο δυστύχημα των Τεμπών το 2023. Κυνήγησα αυτή την μίσθαρνη κυβέρνηση με όλη μου την δύναμη: για το ξυλόλιο που μετέφερε το τρένο και το λαθρεμπόριο που έκανε κάποιος μεγαλοβαρώνος των καυσίμων· για το μπάζωμα που το θεώρησα αποτρόπαιη πράξη και όχι αναγκαία ενέργεια. Έψαξα για το χαμένο βαγόνι που έκρυβαν για να καλύψουν κάποιο φοβερό μυστικό. Θεώρησα το μπάζωμα μία αποτρόπαια πράξη και καθόλου αναγκαία ενέργεια. Έκανα μηνύσεις, πήγα στην Ευρώπη για να καταγγείλω τους ηθικούς αυτουργούς —εκείνους που έβαλαν τους φυσικούς αυτουργούς να κάνουν αυτό το έγκλημα. Εγκάλεσα τον πρόεδρο της Βουλής να μη στήσει το παιχνίδι της προανακριτικής, ξεσήκωσα χιλιάδες κόσμο εδώ κι αλλού με το σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο». Σήμερα επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής.