Γνώμες

 Ευτυχώς η τρομοκρατική επίθεση στο μετρό του Λονδίνου απέτυχε στο στόχο της – να δημιουργήσει ένα νέο λουτρό αίματος με τη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε ορισμένες πτυχές των επιθέσεων αυτών χωρίς τη φόρτιση και την οργή από τα θύματα των προηγούμενων.

Εντείνεται παγκοσμίως η κατακραυγή για τις βιαιότητες εις βάρος των Ροχίνγκα στη Βιρμανία/Μιανμάρ και τη μαζική τους εκδίωξη από τις εθνικές αρχές. Αναφέρονται, μάλιστα, μαρτυρίες για εξωδικαστικές εκτελέσεις όχι μόνο ανταρτών Ροχίνγκα, αλλά ακόμη και άμαχου πληθυσμού, από τις δυνάμεις ασφαλείας.

Σε ποιον ανήκει η κίνηση του "Ναι" στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού του 2015; Το κείμενο που ακολουθεί αναφέρεται στη συγκρότηση της κίνησης «Μένουμε Ευρώπη» και απαντά σε πολλά ερωτήματα που αναφύονται συνεχώς γύρω από την πaτρότητα της μόνης αξιοπρεπούς αντίστασης στη βαθύτατα διχαστική και εθνικά επιζήμια κίνηση της πρώτης κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Το κείμενο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ελευθερία του Τύπου» και αναδημοσιεύεται εδώ, ηλεκτρονικά, για πρώτη φορά. 

Από το 2001 έως σήμερα, από την εντυπωσιακότερη τρομοκρατική ενέργεια του 21ου αιώνα, την επίθεση κατά των Δίδυμων Πύργων στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης ώς την τρομοκρατία του Ισλαμικού Κράτους στην καρδιά των δυτικών μητροπόλεων, το αίτημα που ανέκυψε παραμένει το ίδιο: πώς οι δημοκρατικές χώρες του δυτικού κόσμου θα παραμείνουν ταυτόχρονα θεματοφύλακες των ελευθεριών ενώ, ταυτόχρονα, θα εγγυώνται την ασφάλεια των πολιτών τους.

Τι δεν λαμβάνει υπ' όψη η πολιτική των δυτικών δυνάμεων, ακόμα κι όταν διακηρύσσει φιλόδοξα ότι θα επιχειρήσει να λύσει πολιτικά το μπερδεμένο κουβάρι της Μέσης Ανατολής. Τι μας διδάσκει ένα ποδοσφαιρικό επεισόδιο για την πολυπλοκότητα ενός προβλήματος που κοστίζει ζωές, χρήμα και αβυσσαλέα μίση ανάμεσα στους πληθυσμούς...

Κάτι παραπάνω από 200 χρόνια μετά τον Καντ, η Ελλάδα βιώνει μια βίαιη ανωριμότητα. Ο δημόσιος λόγος σήμερα ακολουθεί ένα σκληρό αντι-διαφωτιστικό παράδειγμα που καταφέρνει και πολλαπλασιάζεται μεταστατικά μέσα στη δημόσια σφαίρα πνίγοντας λόγο και διάλογο. Η κυβέρνηση καλεί με πράξεις και με λόγια, τόσο ιδιώτες όσο και μικρο-ομάδες πολιτικών μπαχαλάκηδων, να παραβαίνουν τους νόμους, ενώ η ίδια αρνείται πεισματικά την κριτική προσπαθώντας μάλιστα να φιμώσει κάθε φωνή που της ασκεί κριτική δημόσια. Ουσιαστικά, προσπαθεί συστηματικά να υποβαθμίσει και τελικά να καταστρέψει τη δημόσια σφαίρα, ένα κεκτημένο τουλάχιστον δύο αιώνων.

Με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, περιπλανώμενοι από θεωρία συνωμοσίας σε θεωρία συνωμοσίας (όπως ακριβώς ο Ογκουνσότο από ομάδα σε ομάδα), ευέξαπτοι και καβγατζήδες, οι Αγανακτισμένοι/Ψεκασμένοι/Αφιονισμένοι παραμένουν πλειοψηφία στην ελληνική κοινωνία.

Τρομοκρατική επίθεση έγινε το απόγευμα της Πέμπτης, 17 Αυγούστου 2017, στο κέντρο της Βαρκελώνης. Χρησμοποιήθηκε βαν που έπεσε πάνω σε πεζούς στην κατάμεστη από τουρίστες περιοχή Ράμπλας. Η ισπανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν 13 νεκροί και περίπου 50 τραυματίες. Ακόμα μια φορά θα κλάψουμε, περιμένοντας την επόμενη επίθεση;

Ποιους εξέφρασε τελικά το δημοψήφισμα; Τι είναι αυτό που κάνει μία δημοκρατικά εκλεγμένη δυτική κυβέρνηση να υπερασπίζεται ένα αυταρχικό καθεστώς της Λατινικής Αμερικής; Υπάρχουν ξεχασμένοι πολίτες στην Ελλάδα της κρίσης; Πόσο ορθή είναι στη σημερινή συνθήκη η θεωρία της αριστερής θυσίας για την μετέπειτα κεφαλαιοποίηση της ήττας της; Θα πρέπει η ελληνική κοινωνία να υποταχθεί στην τυχαιότητα (στην εκκοσμικευμένη όψη της μοίρας) και αν όχι τι οφείλει να αλλάξει;

H αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό χαιρετίστηκε από την ελληνική πλευρά, σχεδόν ομοθυμαδόν, ως νίκη. Στην Ελλάδα, νίκη στα διεθνή θέματα ονομάζουμε, συνήθως, τη στασιμότητα. Επειδή υποτίθεται η νέα "νίκη" οφείλεται στην άρνηση της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων σε βάθος δεκαπενταετίας, ας δούμε τι θα είχε συμβεί μόνο με τα στρατεύματα αν το θέμα είχε λυθεί με το σχέδιο Ανάν. [TBJ]