Λόγια της πλώρης

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Η μόνη ψυχαναλυτική θεωρία που εξηγεί το φαινόμενο των γιατρών-χασάπηδων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί είναι αυτή τού «διπλασιασμού».

Κανείς αναπτύσσει έναν δεύτερο εγκληματικό εαυτό, διατηρώντας τον παλιό του για να παίζει με τα παιδιά του, να ακούει κλασική μουσική κ.ο.κ.

Αυτά για τους Ναζί παράφρονες των πειραμάτων σε ανθρώπους και του μακελέματος. Δεν αφορούν τούς Χρυσαυγίτες, που έχουν έναν μόνο φρικτό εαυτό.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Εξωστρεφής εκβιασμός: «Θα φύγουμε από το ευρώ!!!» Εσωστρεφής εκβιασμός: «Θα φύγουμε από το ευρώ...» Σημεία στίξης ως βαθμοί πολιτικής σήψης.

«Από τη Δανία στην Ουκρανία τού Νότου». Νέο κωμειδύλλιο, για όλες τις ηλικίες, είσοδος ελεύθερη, ελάχιστη κατανάλωση 1 ψήφος ανά οικογένεια.

Το δίλημμα του Βενιζέλου είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/Ελιάς και debuty prime minister ή πρ. Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/Ελιάς και Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Αβραμόπουλος και Σπηλιωτόπουλος αλληλοσυγχαίρονται στο Twitter σαν τον περυσινό και τον φετινό νικητή τού Μπίνγκο σε θαλερή κωμόπολη της Γιούτα.

Αχόρταγα, το Αιγαίο καταπίνει ανθρώπινες δυνατότητες, ρουφάει την Ανάγκη των ψυχών, πνίγει τις λέξεις, όσο εμείς ακκιζόμαστε ολέθρια, φτηνά.

Το ότι κανείς μας δε θα σκεφτόταν τον Ζαγορίτη κατάλληλο για κάτι δείχνει την απόσταση μεταξύ ημών και της πάντα πρωτοπόρου κυβερνήσεώς μας.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

«Οι Έλληνες επιστήμονες φέρουν το γονίδιο του Δημόκριτου». Μια βαθιά, πλέρια, έξοχα φυλετική δήλωση, άλλο ένα καρφί στην κάσα μας, όλα καλά.

Ό,τι κυρίως εκνευρίζει ένα, συρρικνωμένο-ξεσυρρικνωμένο πλην τρόπον τινά εύρωστο 4%, είναι η αφέλεια με την οποία πρωτοπολιτεύονται κάποιοι.

Κρίμα που πέφτουνε άνοιξη οι Εκλογές και δεν κρυώνουν οι άστεγοι, με δυο-τρεις βίαιες προσαγωγές σε κατειλημμένες Σχολές θ' άνοιγε η ψαλίδα.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Αβγαταίνουν τα θλιβερά αστειάκια για την (υποτιθέμενη) πληθώρα υποψηφίων — ένα από τα λίγα καλά που θα κληροδοτούσε η Κρίση εάν έφευγε ποτέ.

Ο Σαμαράς δεν πάει σε ντιμπέιτ με τον Τσίπρα, επειδή αυτός απέφυγε το ευρωπαϊκό — μια μουτζούρα μη παραστατικής ζωγραφικής, ένας τραγέλαφος.

Τηλεμαχίες, δημοψηφίσματα, το Κατηραμένον Μνημόνιον, οι κακοί ξένοι, η Ελλάς των χαμένων αιγιαλών — και η Ευρώπη να απομακρύνεται ράιτ θρου.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Συνασπισμένοι όλοι υπό την κρατική αιγίδα, μάθαμε καλά να σιχαινόμαστε τον «ιδιώτη», τον «οβριό» που θέλει να βγάλει κέρδος απ' το αίμα μας.

«Νερό», λιμάνια, εγκαταστάσεις & υπηρεσίες «δικές μας», του κράτους, μετατρέπονται σε έξαλλες σαΐτες λαϊκισμού, τέρποντας θύματα & θηρευτές.

Εν πάση περιπτώσει, τούτο το ιερό & όσιο Κάτι, το Μέγα Πράγμα που είμαστε εμείς, το Όλον, κάλλιο να χαθεί, παρά να απισχνανθεί διαμοιρασμένο.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Τα γερμανικά συμφέροντα φρόντισαν 5 χρόνια πριν να μην αφήσουν τον Γλέζο να προεδρεύσει κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση της Ευρωβουλής. Ουαί!

Με τα δυο τεντωμένα δάχτυλα να εννοούν, π.χ., «Πήρα δύο λάχανα από το παζάρι των διαμαρτυρομένων λαϊκατζήδων», τερματίζει μια ατυχής καριέρα.

Ίσως πουθενά αλλού, ποτέ, δε λοιδορήθηκε τόσο εντέχνως η έννοια του δημοψηφίσματος — ίσως ποτέ, έστω, πριν την ερώτηση, «Ιησούν ή Βαρραβάν».

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Κακώς αμφισβητείται ο φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός τού ΣΥΡΙΖΑ. Τουλάχιστον τις μισές ημέρες, δεν αποκλίνει ούτε ιώτα από το δυτικά ιδεώδη.

Το «μεταρρυθμιστική Αριστερά» το υπογραμμίζει με κόκκινο, ως συντακτικό λάθος, το Word. Το «μεταρρυθμιστικός χώρος», ως τζημερικό, με μαύρο.

Στο μεταξύ, όλοι περιμένουμε τη νέα πολιτική πρόταση τού Άρη, που δίνει μία εσάνς Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης στην προεκλογική περίοδο.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Ένα αγόρι πλέει στον αέρα μέσα σε μια βαρκούλα, βαστώντας ένα άλλο κορμί, πιο λιγνό, στην αγκαλιά του. Κάποιοι λεν για μιαν άδεια ανύπαρκτη.

Κόμματα, πολίτες, λογαριασμοί στα social, φενάκες, τα όρια της ελευθερίας και τα συρματοπλέγματά της, μια τραγικωμωδία με άβαταρ-προσωπίδες.

Στο τέλος όλοι μαζί θα αποθανατιστούμε (με όμικρον, όχι με άλφα) σε μια selfie που δε θα μας χωρά και που κάποιος θα πετάξει σ' ένα συρτάρι.

Tου Κυριάκου Αθανασιάδη

«Αυγή»: εικαστική εγκατάσταση εν προόδω. Αν το δεις έτσι, βγάζεις τον σελιδοδείκτη από το βιβλίο σου, ξεροβήχεις και συνεχίζεις το διάβασμα.

Μέγας Σπηλιωτόπουλος, ο δημοτικός άρχων τού Λαού: δημοψηφίσματα παντού, άμεση δημοκρατία, πολλές ευκολίες, δεκτές όλες οι πιστωτικές κάρτες.

Αν και ο Ιανός με τα κεφάλια των ΓΑΠ-Φώτη θα αναπνέει για λίγο τον ίδιο αέρα, κανείς Γέρων δεν υπαινίχθη το τέλος τής ανθρωπότητος εξ αυτού.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Η Κεντροαριστερά, όχι ως ασαφής μεν πλην υπαρκτός πολιτικός χώρος: ως ένα επί τούτω πεδίο βολικής άσκησης εξουσίας, ως μία των Καλών Τεχνών.

Αν υποσταλεί ποτέ η σημαία τής ΕΕ, κανείς Κουκίδης και καμιά ΕΟΝ δε θα τη σκεπαστεί πριν να πηδήξει στο χάος: θα πηδήξουμε όλοι μαζί αντάμα.

Παράλογα έντονο το μίσος για τον ΓΑΠ, δυσεξήγητη η τυφλή αφοσίωση των όσων οπαδών του: σχεδόν ισορροπούν μεταξύ τους, συνθλίβοντας τον ίδιο.