Πρωτοβουλία κατά του αντισημιτισμού

Τον τελευταίο καιρό συντελείται στην Ελλάδα σειρά επιθέσεων στο δικαίωμα έκφρασης, δημοσίευσης, έρευνας και διανομής εντύπων πάνω σε ζητήματα που σχετίζονται με τους Εβραίους, καθώς και την εβραϊκή ιστορική μνήμη και ταυτότητα. Ταυτόχρονα, αμφισβητείται ακόμη και το δικαίωμα καταγγελίας του αντισημιτισμού.

Από τις 7 Οκτωβρίου 2023 και μετά, σε παγκόσμιο επίπεδο, καταγράφεται πρωτοφανής αύξηση κρουσμάτων αντισημιτισμού, φραστικού και φυσικού. Στην Ελλάδα καταγγέλλονται περιστατικά βανδαλισμού σε εβραϊκά νεκροταφεία και μνημεία, προπηλακισμοί Ισραηλινών τουριστών, απειλές κατά ακαδημαϊκών, καθώς και αποκλεισμοί καλλιτεχνών λόγω των εμφανίσεών τους στο Ισραήλ. Παράλληλα, υποβαθμίζεται και ευτελίζεται η τραγική εμπειρία του Ολοκαυτώματος των Εβραίων από τους Ναζί.

Οι επιθέσεις παίρνουν τη μορφή σφοδρών, συκοφαντικών δημόσιων επιθέσεων και απειλών, με προφανή στόχο τη φίμωση και όχι τον διάλογο. Όσοι επιλέγουν να καταδικάσουν δημόσια τέτοιες επιθέσεις κατασυκοφαντούνται με τη σειρά τους ως «πράκτορες του Νετανιάχου». Οι επιθέσεις αυτές χρησιμοποιούν ως πρόσχημα την υπεράσπιση του δίκαιου ιστορικού αγώνα του παλαιστινιακού λαού για τα εθνικά και ανθρώπινα δικαιώματά του. Αναπτύσσεται έτσι ένα κλίμα εκφοβισμού απέναντι σε κάθε Εβραίο, με αναφορές στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και στην τραγωδία του Παλαιστινιακού λαού.

Βλέπουμε από τη μία να ταυτίζουν τον Παλαιστινιακό λαό με τη Χαμάς, η οποία αμαυρώνει τον Παλαιστινιακό αγώνα υιοθετώντας τον αφανισμό των Εβραίων από την περιοχή ως «εθνικό στόχο» και τα πογκρόμ ως στρατηγική. Βλέπουμε από την άλλη να στιγματίζουν κάθε Εβραίο και Ισραηλινό πολίτη ως υπεύθυνο για τα δεινά των Παλαιστινίων. Τέτοιες αντιλήψεις δεν αφήνουν περιθώρια για την ανάδειξη φωνών υπέρ της ειρήνευσης και της συνύπαρξης Ισραηλινών και Παλαιστινίων στην περιοχή, κάτι που μόνο η συνεργασία των λαών – των απλών ανθρώπων – μπορεί να κάνει πραγματικότητα.

Συχνά οι επιθέσεις κατά των Εβραίων πραγματοποιούνται στο όνομα της καταπολέμησης του σιωνισμού, της απομόνωσης του Ισραήλ και της άρνησης κάθε επαφής και σχέσης με Ισραηλινούς πολίτες. Με δεδομένο ότι περισσότεροι από τους μισούς Εβραίους ζουν στο Ισραήλ, και οι Εβραίοι παγκοσμίως βλέπουν το κράτος του Ισραήλ ως ένα έσχατο καταφύγιο απέναντι στις διώξεις, η πρακτική αυτή οδηγεί στη στοχοποίηση των Εβραίων γενικά. Όμως ο αντισημιτισμός δεν είναι φαινόμενο νέο, ούτε οφείλεται στο «Μεσανατολικό».

Στο στόχαστρο των επιθέσεων αυτών έχουν μπει οι Εβραίοι συμπολίτες μας και οι κοινωνικοί και θρησκευτικοί τους θεσμοί. Επιπλέον, ο αντισημιτισμός ήταν και είναι ένα πολύτιμο όπλο των κρατούντων σε εποχές οικονομικής κρίσης, και ως τέτοιο πρέπει να καταπολεμηθεί. Είναι ένα επικίνδυνο δηλητήριο που ανοίγει την πόρτα στη φασιστική ιδεολογία και, γι’ αυτό, πρέπει να αποκαλύπτεται και να αμφισβητείται.

Πέραν τούτου, η προοδευτική ανθρωπότητα – και ο εργαζόμενος λαός ειδικά – έχει χύσει πολύ αίμα για να κατακτηθεί το δημοκρατικό δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση, χωρίς συκοφαντίες και απειλές. Δεν είναι πολυτέλεια ή προνόμιο. Σήμερα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ να το υπερασπιστούμε απέναντι στην προοπτική περισσότερων κοινωνικών κλυδωνισμών, πολέμων, ανόδου του φασισμού και της ρατσιστικής ακροδεξιάς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η Πρωτοβουλία κατά του Αντισημιτισμού δημιουργήθηκε με στόχο την καταπολέμηση του επικίνδυνου αυτού φαινομένου, συσπειρώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, ανεξαρτήτως θρησκείας, εθνότητας και πολιτικών αντιλήψεων.

Δευτέρα, 04 Μαϊος 2026 22:23

Γιατί η υπεράσπιση της Βάνας Νικολαΐδου-Κυριανίδου είναι υπόθεση όλων μας

Η πρόσφατη «παρέμβαση» του Ρουβίκωνα στο σπίτι της καθηγήτριας πολιτικής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βάνας Νικολαΐδου-Κυριανίδου, αποτελεί ένα ηχηρό σήμα κινδύνου για τα δημοκρατικά δικαιώματα και την ακαδημαϊκή ελευθερία. Η στοχοποίηση της καθηγήτριας στον ιδιωτικό της χώρο, με πηχυαία γράμματα στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου μένει («ΒΑΝΑ ΚΑΘΑΡΜΑ – Φ.Ο. ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ»), δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως μαφιόζικου τύπου τραμπουκισμός. Δυστυχώς, οι πολιτικές πρακτικές του προσωπικού «ξεμπροστιάσματος» με την απειλή και, στη συνέχεια, τη χρήση βίας ως μηχανισμού πειθάρχησης, δεν είναι κάτι καινούργιο για την κοινωνία μας και ειδικότερα για τον ακαδημαϊκό χώρο.

Κατηγορία Παρεμβάσεις

Σχετικά:

Σχολιάστε πρώτοι!

Συνεχίστε...