Μάαστριχτ

Εμφάνιση άρθρων Books' Journal βάσει ετικέτας

Μάαστριχτ, Brexit και Τραμπ: η Ευρώπη όπως τη διαβάζει η Βρετανία

Βύρων Καρύδης

Στις 7 Φεβρουαρίου 1992, στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας, οι ηγέτες 12 χωρών της τότε ΕΟΚ (Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ελλάδα), υπέγραψαν τη συνθήκη με την οποία ιδρύθηκε επίσημα η Ευρωπαϊκή Ένωση, μπήκαν οι βάσεις για το ευρώ, θεσμοθετήθηκε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθιερώθηκε η ευρωπαϊκή ιθαγένεια, επεκτάθηκε η πολιτική ενοποίηση (εξωτερική πολιτική, δικαιοσύνη κ.λπ.). Η εισαγωγή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών, η αυξημένη συνεργασία μεταξύ των εθνικών κεντρικών τραπεζών και η αυξημένη ευθυγράμμιση των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και η σταδιακή εισαγωγή του ευρώ σε συνδυασμό με την εφαρμογή ενιαίας νομισματικής πολιτικής, για την οποία είναι υπεύθυνη η ΕΚΤ ήταν ένα επίτευγμα της Ευρώπης – και η πρόκληση για ακόμα περισσότερη ενοποίηση είναι ο μονόδρομος σε μια εποχή που ο κόσμος αλλάζει και πρέπει οι αλλαγές αυτές να μας περιέχουν.

Αν κάτι ξεχωρίζει, τριάντα τέσσερα χρόνια μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η επέτειος αυτή δεν προσφέρεται ούτε για εορτασμό ούτε για ήρεμη νοσταλγία. Για πολλούς Βρετανούς, το Μάαστριχτ δεν υπήρξε η θεμελιακή πράξη μιας κοινής ευρωπαϊκής πορείας, αλλά η αρχή ενός μακρού κύκλου πολιτικής διάρρηξης, ο οποίος θα κατέληγε, σχεδόν μοιραία, στο δημοψήφισμα του 2016 και στο Brexit. Η συνθήκη που δημιούργησε την Ευρωπαϊκή Ένωση, έθεσε τα θεμέλια του κοινού νομίσματος, εισήγαγε την «ευρωπαϊκή ιθαγένεια» και εμβάθυνε τις κοινές πολιτικές, στη Βρετανία έγινε το σημείο όπου η συζήτηση για την Ευρώπη μετατράπηκε σε ανοιχτή πληγή.

Συνεχίστε...