Δεν θέλω να ζω με φόβο στη χώρα μου

Στην εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος τον Ιανουάριο φέτος, παρουσιάστηκαν κάποια από τα ευρήματα της έρευνας που έκανε η Ισραηλιτική Κοινότητα της Αθήνας ανάμεσα στα μέλη της. Η έρευνα λοιπόν έδειξε ότι 7 στους 10 Έλληνες Εβραίους θεωρούν ότι στην Ελλάδα υπάρχει υψηλό και πολύ υψηλό επίπεδο αντισημιτισμού ενώ σχεδόν ένας στους τρεις Εβραίους της Ελλάδας, εκφράζουν από έντονη ανησυχία μέχρι φόβο για την κατάσταση αυτή.

Ως ένας Έλληνας Εβραίος, αναρωτιέμαι αν κάποιος από όλους τους επισήμους που συρρέουν σε αυτές τις εκδηλώσεις, κατάλαβε κάτι από αυτή την έρευνα. Αν κάποιος ευαισθητοποιήθηκε από το γεγονός ότι το ένα τρίτο των Εβραίων συμπολιτών του ανησυχούν έντονα και φοβούνται από την πολλαπλασιαστική έξαρση του αντισημιτισμού στη χώρα. Αν κάποιος κατάλαβε ότι όλη αυτή η ακατάσχετη συνθηματολογία και ο δημιουργικός ακτιβισμός κατά του Ισραήλ από τους αυτο-αυτοκαλούμενους προοδευτικούς αριστερούς –αλλά τίποτα περισσότερο από επιλεκτικούς φασίστες–, που μασκαρεύεται ως αντι-σιωνισμός και καταλήγει σε καθαρό αντισημιτισμό, έχει προκαλέσει ανεπίτρεπτα σε μια δημοκρατία συναισθήματα ανασφάλειας σε μια μειονότητα των πολιτών της χώρας.

Πέρυσι, έπρεπε να φτάσουμε σχεδόν στο τέλος του καλοκαιριού για να διατυπωθούν από την κυβέρνηση καταδικαστικές δηλώσεις για την βία κατά Ισραηλινών επισκεπτών στα λιμάνια της Ελλάδας, στο κέντρο της Αθήνας και αλλού. Φέτος, ξεκίνησαν πάλι οι τραμπουκισμοί από τον Πειραιά που έγινε θέατρο πράξεων στα όρια του αντιρατσιστικού νόμου. Αλλά δεν κουνιέται τίποτα, λίγη αστυνομία για να μην ξεφύγουν τα πράγματα, ουδείς όμως ασχολείται με την ουσία αυτών των πράξεων που με ηλίθια και αφελή επιχειρήματα του τύπου «….στο πλοίο επιβαίνουν και άτομα που πολέμησαν στη Γάζα…» είναι πιασάρικα στα γκρουπούσκουλα για ξυπνήσουν νωρίς και να είναι στις οκτώ στο λιμάνι.

Καλά, για τα υπόλοιπα κόμματα δεν το συζητάω, σιγά μην καταδικάσουν τέτοιες ενέργειες, σιωπή ιχθύος, άμα γίνει κανένα χοντρό κάτι θα πούμε τότε.

Και πορευόμαστε όμορφα. Πανηγυρίζουμε για το βάθος της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ και αγοράζουμε ισραηλινά αμυντικά συστήματα για να προστατέψουμε το Αιγαίο. Εντάξει μπορούμε να ανεχόμαστε απαράδεκτα συνθήματα στους τοίχους της πόλης, τους τραμπούκους να εμποδίζουν τους επισκέπτες να κατέβουν από τα πλοία, κάτι επιθέσεις σε επιχειρήσεις και ξενοδοχεία ισραηλινών συμφερόντων, μπορούμε να ανεχτούμε οι τουρίστες από το Ισραήλ να μιλάνε μεταξύ τους αγγλικά στο κέντρο της Αθήνας και να κοιτάνε πίσω τους όταν κάτσουν για φαγητό στα εστιατόρια και τα καφέ.

Η κατάσταση εξελίσσεται πολύ άσχημα, είναι βέβαιο ότι ένα σοβαρό συμβάν δεν είναι μακριά, εξάλλου έτσι έγινε και αλλού, από γκραφίτι και διαδηλώσεις ξεκίνησαν και έγιναν σφαίρες στο Σίδνεϊ και μαχαίρια στο Λονδίνο. Και για να μην ξεγελιέται κανείς, Εβραίοι ήταν τα θύματα, Αυστραλοί και Βρετανοί Εβραίοι.

Δεν θέλω να ζω με φόβο στη χώρα μου.