Σύνδεση συνδρομητών

Ηλίας Κανέλλης

Ηλίας Κανέλλης

Του Κυριάκου Αθανασιάδη


Όσο φτωχό κι αν είναι το ποσοστό της Ελιάς, ένα είναι σίγουρο: ο Βαγγέλης Βενιζέλος δε θα γυρίσει στο ΑΠΘ — οι διαγκωνιζόμενοι συνταγματολόγοι ας ησυχάσουν.


Τα κομματικά σποτ, στοχεύοντας το συναίσθημα, το θυμικό, πάνω από τη λογική και τα λογιστικά, προσφέρουν το μέτρο τής πολιτικής μας επάρκειας.


Φυσικά είναι θέμα χρόνου να χρησιμοποιηθεί το «Φέρτε πίσω τα κορίτσια μας» ως επιχείρημα κατά τού τεμένους για τους Αθηναίους Μουσουλμάνους.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη


Η μόνη ψυχαναλυτική θεωρία που εξηγεί το φαινόμενο των γιατρών-χασάπηδων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί είναι αυτή τού «διπλασιασμού».


Κανείς αναπτύσσει έναν δεύτερο εγκληματικό εαυτό, διατηρώντας τον παλιό του για να παίζει με τα παιδιά του, να ακούει κλασική μουσική κ.ο.κ.


Αυτά για τους Ναζί παράφρονες των πειραμάτων σε ανθρώπους και του μακελέματος. Δεν αφορούν τούς Χρυσαυγίτες, που έχουν έναν μόνο φρικτό εαυτό.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

 

Εξωστρεφής εκβιασμός: «Θα φύγουμε από το ευρώ!!!» Εσωστρεφής εκβιασμός: «Θα φύγουμε από το ευρώ...» Σημεία στίξης ως βαθμοί πολιτικής σήψης.

 

 

«Από τη Δανία στην Ουκρανία τού Νότου». Νέο κωμειδύλλιο, για όλες τις ηλικίες, είσοδος ελεύθερη, ελάχιστη κατανάλωση 1 ψήφος ανά οικογένεια.

 

 

Το δίλημμα του Βενιζέλου είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/Ελιάς και debuty prime minister ή πρ. Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/Ελιάς και Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

 

 

Αβραμόπουλος και Σπηλιωτόπουλος αλληλοσυγχαίρονται στο Twitter σαν τον περυσινό και τον φετινό νικητή τού Μπίνγκο σε θαλερή κωμόπολη της Γιούτα.

Αχόρταγα, το Αιγαίο καταπίνει ανθρώπινες δυνατότητες, ρουφάει την Ανάγκη των ψυχών, πνίγει τις λέξεις, όσο εμείς ακκιζόμαστε ολέθρια, φτηνά.

Το ότι κανείς μας δε θα σκεφτόταν τον Ζαγορίτη κατάλληλο για κάτι δείχνει την απόσταση μεταξύ ημών και της πάντα πρωτοπόρου κυβερνήσεώς μας.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη
 
Σεμνά, ήσυχα, ακροποδητί, μα με το βλέμμα τού στεριανού αλιέα που νιώθει σαν να κλέβει αόρατος, εγεννήθη ημίν ΝΕΡΙΤ ή, ποιος ξέρει, ξανάρθε.
 
 
Η μεγάλη νίκη που κατήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ —η απελευθέρωση, χωρίς κατηγορίες, του Τζέρι Άνταμς— τον ανάγει σε μεγάλη δύναμη, σχεδόν ιμπεριαλιστική.
 
 
Οι περί όνου σκιάς καβγάδες των σοσιαλδημοκρατών στα facebook είναι χαριτωμένες μόνο στην αρχή: γρήγορα σε αναγκάζουν να πατήσεις «Αρχική Σελίδα».

Του Κυριάκου Αθανασιάδη


«Οι Έλληνες επιστήμονες φέρουν το γονίδιο του Δημόκριτου». Μια βαθιά, πλέρια, έξοχα φυλετική δήλωση, άλλο ένα καρφί στην κάσα μας, όλα καλά.

Ό,τι κυρίως εκνευρίζει ένα, συρρικνωμένο-ξεσυρρικνωμένο πλην τρόπον τινά εύρωστο 4%, είναι η αφέλεια με την οποία πρωτοπολιτεύονται κάποιοι.

Κρίμα που πέφτουνε άνοιξη οι Εκλογές και δεν κρυώνουν οι άστεγοι, με δυο-τρεις βίαιες προσαγωγές σε κατειλημμένες Σχολές θ' άνοιγε η ψαλίδα.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

 

 

Αβγαταίνουν τα θλιβερά αστειάκια για την (υποτιθέμενη) πληθώρα υποψηφίων — ένα από τα λίγα καλά που θα κληροδοτούσε η Κρίση εάν έφευγε ποτέ.

Ο Σαμαράς δεν πάει σε ντιμπέιτ με τον Τσίπρα, επειδή αυτός απέφυγε το ευρωπαϊκό — μια μουτζούρα μη παραστατικής ζωγραφικής, ένας τραγέλαφος.

Τηλεμαχίες, δημοψηφίσματα, το Κατηραμένον Μνημόνιον, οι κακοί ξένοι, η Ελλάς των χαμένων αιγιαλών — και η Ευρώπη να απομακρύνεται ράιτ θρου.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

 

Συνασπισμένοι όλοι υπό την κρατική αιγίδα, μάθαμε καλά να σιχαινόμαστε τον «ιδιώτη», τον «οβριό» που θέλει να βγάλει κέρδος απ' το αίμα μας.

 

 

«Νερό», λιμάνια, εγκαταστάσεις & υπηρεσίες «δικές μας», του κράτους, μετατρέπονται σε έξαλλες σαΐτες λαϊκισμού, τέρποντας θύματα & θηρευτές.

 

 

Εν πάση περιπτώσει, τούτο το ιερό & όσιο Κάτι, το Μέγα Πράγμα που είμαστε εμείς, το Όλον, κάλλιο να χαθεί, παρά να απισχνανθεί διαμοιρασμένο.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Τα γερμανικά συμφέροντα φρόντισαν 5 χρόνια πριν να μην αφήσουν τον Γλέζο να προεδρεύσει κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση της Ευρωβουλής. Ουαί!

Με τα δυο τεντωμένα δάχτυλα να εννοούν, π.χ., «Πήρα δύο λάχανα από το παζάρι των διαμαρτυρομένων λαϊκατζήδων», τερματίζει μια ατυχής καριέρα.

Ίσως πουθενά αλλού, ποτέ, δε λοιδορήθηκε τόσο εντέχνως η έννοια του δημοψηφίσματος — ίσως ποτέ, έστω, πριν την ερώτηση, «Ιησούν ή Βαρραβάν».

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

 

Κακώς αμφισβητείται ο φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός τού ΣΥΡΙΖΑ. Τουλάχιστον τις μισές ημέρες, δεν αποκλίνει ούτε ιώτα από το δυτικά ιδεώδη.

 

 

Το «μεταρρυθμιστική Αριστερά» το υπογραμμίζει με κόκκινο, ως συντακτικό λάθος, το Word. Το «μεταρρυθμιστικός χώρος», ως τζημερικό, με μαύρο.

 

 

Στο μεταξύ, όλοι περιμένουμε τη νέα πολιτική πρόταση τού Άρη, που δίνει μία εσάνς Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης στην προεκλογική περίοδο.

30 Απριλίου 2014
Σελίδα 7 από 10