Πριν καμιά δεκαριά χρόνια βρέθηκα σε χωριό της ορεινής Αρκαδίας. Τη χρονιά εκείνη η παραγωγή κάστανων ήταν στα κάτω της. Κυκλοφορούσε η φήμη ότι ευθυνόταν κάποιος ιός που κατασκεύασαν, ποιοι άλλοι, οι Αμερικάνοι για να πλήξουν την παραγωγή κάστανων της Αρκαδίας! Τι κι αν εξηγούσα στους αγρότες της παρέας ότι η επιστήμη δεν έχει τη γνώση να σχεδιάσει ιούς με προβλέψιμες ιδιότητες. Τι κι αν τους εξηγούσα ότι ακόμη και αν μπορούσαμε να το κάνουμε οι δαπάνες θα ήταν τεράστιες με μη προφανές όφελος. Τι κι αν δεν ήταν σαφές στο μυαλό τους για ποιο λόγο έκαναν κάτι τέτοιο οι Αμερικάνοι. Η πεποίθησή τους για τον κατασκευασμένο ιό παρέμενε ακλόνητη. Και βεβαίως το γεγονός ότι ασχολούμαι επαγγελματικά με τη βιολογία και την έρευνα, τους άφηνε παγερά αδιάφορους. Εκνευρίστηκα, θύμωσα, μου χάλασε η διάθεση. Λάθος, μέγα λάθος!

Αν με ρωτήσετε ποιο θεωρώ ότι είναι το κύριο πολιτικό χαρακτηριστικό της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, που τη διαφοροποιεί από τις άλλες φιλελεύθερες δημοκρατίες, χωρίς δεύτερη σκέψη θα απαντούσα ότι είναι η εγκατεστημένη παραβατικότητα διαφόρων ομάδων δικαιωματιστών και «κοινωνικών αγωνιστών», συνεπικουρούμενη από κυβερνητική ανοχή. Οι παραβάτες, που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν την πλειοψηφία κάποιας κοινωνικής ομάδας (φοιτητές, αγρότες, μαθητές κ.ά.), καθαγιάζονται ως «αγωνιστές» και οι απαιτήσεις/διεκδικήσεις τους, όσο παράλογες κι αν είναι, χαρακτηρίζονται «δίκαια αιτήματα», ενώ η εκάστοτε κυβέρνηση δεν τα εκπληρώνει ως άτεγκτη, ανάλγητη και πουλημένη σε ιδιώτες.

Στο ψήφισμα του αγροτικού και κτηνοτροφικού συλλαλητηρίου της 11ης Νοεμβρίου, μεταξύ των άλλων αιτημάτων που το συντονιστικό διαβίβασε στον υπουργό, διαβάζουμε: «Άμεση καταβολή των ενισχύσεων και αποζημιώσεων (1,2 δισ. ευρώ) που εκκρεμούν σε ΟΠΕΚΕΠΕ και ΕΛΓΑ […] - Τα προβλήματα λειτουργίας, ειδικά στον ΟΠΕΚΕΠΕ, εξοντώνουν κυριολεκτικά τους αγρότες…».