Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Γελάμε, εξοργιζόμαστε, τρομοκρατούμεθα, χάσκουμε, απορούμε, απελπιζόμαστε με το αποϊδεολογικοποιημένο μπουλούκι τσαρλατάνων που μας κυβερνά.
Καθώς κάθε στιγμή είναι ακριβή, μόνη και μας φέρνει ακόμη πιο κοντά στο αναπόφευκτο χάος, πασχίζουμε να την κρατήσουμε ζωντανή με τα δόντια.
Ανοησίες: όλα αυτά υπάρχουν μόνο στις κουβέντες μας και στις timeline μας: ο φελαχολαός απολαμβάνει το επερχόμενο τέλος αυτοϊκανοποιούμενος.