Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Σαν το στραβοπιωμένο αλκοόλ, τα τρέχοντα πολιτικά πράγματα, μηδαμινής αξίας για όποιον τα κοιτά από το αύριο, αφιονίζουν & τους πιο ησύχους.
Θυμίζουν πρωτοσέλιδα εφημερίδων δεκαετίας & βάλε, που καθετί πάνω τους, από τις γραμματοσειρές ώς τα πρόσωπα, μυρίζει σκουριά: μυρίζει χτες.
Μα βέβαια δεν υπάρχει αύριο για μας· ούτε και χτες υπάρχει: μόνο ένα πελώριο σήμερα με δυο σαγόνια —τη Σκύλλα & τη Χάρυβδη— που μας αλέθουν.