Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Ξέρω κάτι χωροφύλακες, όχι κοντούς, όχι με ψαλιδισμένο μουστακάκι, όχι με τη στολή να πλέει στο σώμα τους, όχι με το πηλήκιο στραβοφορεμένο.
Δεν είναι καρικατούρες μπάτσου, δεν είναι αστείοι, δεν κυνηγούν κλεφτοκοτάδες, δε ρίχνουν μπαταριές με χοντρό αλάτι, δεν είναι ανελλήνιστοι.
Είναι οι χωροφύλακες των πανεπιστημίων, της Καμάρας, των Εξαρχείων, ήδη επί τριάντα χρόνια στην κορυφή τής ιεραρχίας μιας φαιοκόκκινης ΕΛΑΣ.