Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Έτυχε να δω το '05 τον Κοέλιο στην Έκθεση της Φρανκφούρτης. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν η ίδια με όσους χλευάζουν την προσφορά του Βήματος.
Ανεβήκαμε μια κυλιόμενη σκάλα μαζί. Κοντούλης, με κοτλέ και με πουλόβερ, κοίταγε όλο τα παπούτσια του. Ο πιο γνωστός εκεί, Κύριος της δόξης.
Τράβηξα να παζαρέψω δικαιώματα για κάτι σχολικά βιβλία· εκείνος, για να ακούσουν τον Κοέλιο. Πώς αλλιώς; Πώς θα γινόταν ν' αλλάξουμε θέσεις;