Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Κοσμογονικές πλημμύρες, θαμμένοι άταφοι νεκροί ανθρακωρύχοι, το βιαστικό φευγιό ενός όμορφου αγοριού, κι ολόγυρα το κουβεντολόι καλά κρατεί.
Σαν τα πατατάκια στο μπαρ, που πρώτα τρως τα αρραγή και στο τέλος μένουν τα σπασμένα, οι υποσχέσεις των ημερών σώνονται, σου καίνε τη γλώσσα.
Όσο οι ναζί κρατιούνται κάτω από το 20% χάρη σε κάτι Καμμένους, μπορούμε να ασκούμεθα στην ειρωνεία αναμετάξυ μας. Μετά βλέπουμε, ρε αδερφέ.