Παιχνίδι

1. Απόπειρα ορισμού

Το αφιέρωμα του περιοδικού ΦΡΜΚ (τχ. 19, χειμώνας 2025) στο Παιχνίδι, μου ξαναθύμισε το παλαιότατο ενδιαφέρον-μου γι’ αυτό το θέμα. Και πράγματι,  με τη σοβαροφάνεια που μας δέρνει, κινδυνεύομε να χάσομε την πολύ σοβαρή σημασία που έχει το παιχνίδι^[1] στη ζωή πολλών ζώων ­– ιδίως δέ του ανθρώπου. Και καθώς τα λεξικά ορίζουν συνήθως χωριστά και ασύνδετα τα πολλαπλά επιμέρους νοήματα του όρου, σκόπιμο θα ήταν να αποπειραθούμε (τώρα απ’ την αρχή) έναν ενιαίο  ειδυνατόν ορισμό, ­ κι άς τον περιορίσομε προς το παρόν στο ανθρώπινο είδος μόνον (αλλα με το μεγαλύτερο δυνατόν εύρος νοήματος): «Παιχνίδι μπορεί να ονομάζεται μια ενέργεια ενος ανθρώπου προκειμένου να απολαύσει ικανοποίηση απο μια (χαλαρώς προσχεδιασμένη) δραστηριότητα – μια ικανοποίηση προερχόμενη:

• απο χειρισμό αντικειμένων,
• απο μια άσκηση του σώματος ή του πνεύματός του, ή
• απο συναγωνισμό ή και ανταγωνισμό με άλλους ανθρώπους ή ζώα.

456 παίκτες, έξι παιχνίδια, 45,6 δις γουόν. Ελεύθερη συμμετοχή, αποχώρηση κατόπιν απόφασης της πλειοψηφίας. Πρόσωπα κοινότοπα, καθημερινά. Κανόνες απλοί. Νικάς προχωράς, συνεχίζεις να διεκδικείς το χρηματικό έπαθλο το οποίο προσαυξάνει αναλόγως των ανθρώπινων απωλειών. Χάνεις, χάνεσαι. Κυριολεκτικά, βιολογικά.